De knipperbol hoeft niet, maar…

Wel eens gehoord van de knipperbol? Dat is een zwart-witte paal met, jawel, een knipperend verlichte bol die het autoverkeer ten overvloede moet waarschuwen bij de nadering van een voetgangersoversteekplaats, minder officieel zebrapad genoemd. In het midden van de vorige eeuw is met die knipperbol in ons land geëxperimenteerd, maar uiteindelijk heeft ze geen voet aan de grond gekregen. Zo wel in Engeland. Ze hebben daar wel meer voetgangers beschermende verkeerstekens, zoals het waarschuwingsbord waarop twee oude mensjes, meestal geplaatst in de buurt van bejaardenhuizen en zo: elderly people.

In Best lijkt de gemeente niet zoveel op te hebben met de zwakke verkeersdeelnemer. Ik schrijf lijkt, want er mag dan sinds 2014 regelmatig discussie zijn over het verwijderen van zebrapaden in het dorp, men gaat daarbij niet over een nacht ijs. Tevoren worden wel degelijk instanties als de politie en Veilig Verkeer Nederland ingeschakeld om de ‘wenselijkheid en de veiligheid’ van bestaande oversteekplaatsen, in relatie tot het autoverkeer ter plaatse te toetsen. Zoals onlangs bij de uitmonding van de Prinses Margrietlaan op de ontsluitingsweg Heivelden Zuid, tegenover onder meer het Heikantpad – een fietspad dat langs basisscholen en het winkelcentrum Heivelden loopt. Op grond van de bevindingen van die advies-instanties is het daar liggende zebrapad over Heivelden Zuid verwijderd.

Via CDA-raadslid Paul Gondrie kreeg ik de volgende informatie over het ‘voortraject’:
‘De verkeersadviseur van de politie heeft naar de situatie gekeken en kwam tot het volgende slotsom: Het uitzicht van het verkeer dat vanaf de Ringweg de oversteek en de zebra nadert wordt beperkt door in de weg gelegen bocht in combinatie met de langs de weg staande plattegrond, bomen en bosschages. Vanaf de Margrietlaan is het zicht voor de overstekende fietsers en voetgangers eveneens beperkt. Overstekende fietsers moeten  voorrang verlenen aan het verkeer dat over Heivelden-Zuid de kruising nadert. Datzelfde verkeer moet echter voetgangers en bestuurders van een gehandicaptenvoertuig voor laten gaan. Dit geldt ook voor voetgangers die te voet een fiets aan de hand meenemen.’

Uit de aanvullende informatie blijkt, dat er niet ‘over ons, zonder ons’ is beslist, zoals ik aanvankelijk dacht: er is formeel een ‘verkeersbesluit’ genomen, waarop belanghebbenden tevoren gedurende zes weken konden reageren. Niemand deed dat. Vraag: heeft de aankondiging soms op de overheidspagina Best Informatief in het weekblad Groeiend Best gestaan? Jammer dan, want die pagina is door opoffering van de leesbaarheid aan het design (een heel dun lettertje op een witte achtergrond) een uitnodiging om snel door te bladeren.

Hoe het zij, ik vind de redenering waarop het verwijderen van het zebrapad van Heivelden Zuid is gebaseerd, weinig overtuigend. Ze gaat teveel uit van de zichtbaarheid voor de automobilist. Die is echt wel beter te waarschuwen en anders kiest men maar voor een oplossing als even verderop op Heivelden Zuid, ter hoogte van de scholen: een totaal beschermde oversteekplaats voor voetgangers èn fietsers. Verkeersremmend? Des te beter.

Ik ben me ervan bewust dat het hier beschreven voetgangersprobleem bij lange na niet zo ernstig is als dat op de gereconstrueerde Hoofdstraat/Nazarethstraat in het centrum van Best. De vele bejaarden die daar in de directe omgeving wonen, moeten zich daar regelmatig het vege lijf zien te redden; de maximum snelheid is daar 30 km. Jaja.

Naar aanleiding van het opheffen van de zebra’s in de verkeersader Willem  de Zwijgerweg in 2014 verscheen een oekase op de website van de plaatselijke politieke partij Best Open. Die partij ging vervolgens mee regeren en de discussie liep dood.

Code rood en zo

Over de sneeuw wilde ik het eigenlijk niet hebben. Daar heeft immers iedereen deze week al z’n zegje over gedaan. De euforie over het fenomeen is iets typisch van deze tijd. Het komt natuurlijk ook door de kleurencodes die nu door het KNMI aan het weer worden gegeven. Rood is rampzalig, hebben duizenden ondervonden, die de raad om thuis te blijven hebben gelaten voor wat ze was. Ik ken iemand die bij code rood 20 km met een oud autootje moest rijden naar een afspraak met het UWV in Tilburg. Maar met die instantie was geen land te bezeilen. Ze moest en ze zou! Ja, ik heb makkelijk praten als pensionado. Maar je kunt natuurlijk ook een snipperdag opnemen, zoals een schoonzoon van mij maandag deed.

Wij hebben eigenlijk stijf geluk gehad, want kwamen zaterdagmiddag per vliegmachien terug van Lissabon op Eindhoven Airport. Niks sneeuw en we stonden nog geen vijf minuten buiten of daar kwam buslijn 20 naar Best er al aan. Zette ons praktisch voor de deur af. Vliegen geeft me tegenwoordig altijd een schuldgevoel, vanwege de enorme hoeveelheid co2 die per passagier de lucht in wordt gestuurd; ik verschaf me dan het alibi door te zeggen: dat toestel vliegt toch al, of ik er nou in zit of niet. Struisvogelgedrag.

Over co2 en fijnstof gesproken, Eindhoven is van plan, de binnenstad totaal af te sluiten voor autoverkeer, om de Europese normen te halen. De blokkade van de Vestdijk is dus nog maar het begin. Mij zul je de noodzaak van deze maatregelen niet horen bestrijden, maar toch heb ik de indruk, dat we weer bezig zijn, het braafste jongetje van de klas te worden.

We waren, zoals gezegd in Lissabon. Vanuit de hotelkamer hadden we, tijdens de spits een perfect uitzicht op de Avenida Republica, praktisch tegen het centrum aan. Dat wil zeggen: onafzienbare rijen personenauto’s in beide richtingen. Stoppend en optrekkend, want het wemelt er van de verkeerslichten. En aan die parade kwam geen einde, want rond 1 december trekt volgens de receptionist van het hotel ‘heel Portugal’ naar de hoofdstad, voor onder meer een bezoek aan de met kermisattracties gelardeerde kerstmarkten.

In de havenstad Porto, 300 kilometer naar het noorden, waar we eerder verbleven, was het qua verkeer trouwens niet veel beter. Portugal heeft nog heel wat voor de kiezen, wil het even braaf zijn als Nederland.

Einde politieke poppenkast?

Komt er nu een einde aan de politieke poppenkast rond de Bestse burgemeester Anton van Aert? Dat is volgens mij pas het geval, zodra de gemeenteraad de procedure in gang heeft gezet naar de benoeming van een opvolger per 1 september 2018. Dat is belangrijker dan de vraag, wanneer de heer Van Aert terugkeert om het restant van zijn eerste ambtstermijn van negen maanden vol te maken. En, raad, bepaal dan meteen even, hoe voortaan om te gaan met dat vermaledijde artikel 71 van de gemeentewet, dat de woonplaats van de burgemeester regelt.

Want waren de reacties van de fracties in de openbare vergadering van maandag over het onderwerp tamelijk voorspelbaar,  schokkend vond ik de mededeling van Jongerenpartij JO dat in 2012 een ‘goeie tegenkandidaat’ voor het burgemeesterschap moest afhaken, omdat hij/zij niet uit de voeten kon met de onwrikbare eis van de raad dat men zich in Best moest laten inschrijven. Lekte JO hier uit de Vertrouwenscommissie? Het zij zo, wee degene die daarover nu weer in de kramp schiet.

De VVD constateerde dat ‘de media soms verhelderend, soms verwarrend’ te werk waren gegaan, daarbij de reguliere ‘pers’ en de sociale media op één hoop gooiend. De belangstelling voor deze raadsvergadering was opvallend gering en dat verbaast me eigenlijk niet: er is in die media – tot zelfs op buurtapps – heftig op de kwestie gereageerd, waaraan ik de indruk heb overgehouden dat de doorsnee ingezetene niet bereid was, zich echt in de in en outs te verdiepen. Aan de reguliere media heeft dat in elk geval niet gelegen, eerder aan het gebrek aan transparantie van het gemeentebestuur.

Overigens kan de burger zich ook verbazen over de afwezigheid, maandagavond, van het merendeel van de wethouders. Het kan zijn dat het hun portefeuilles niet raakte, maar voor een raadsdebat over hun collegevoorzitter mag van hen toch wel enige belangstelling worden verwacht?

En ronduit lachwekkend vond ik de reactie van de PvdA, die meende, te kunnen volstaan met de afwezige burgemeester met jij en jou bemoedigend toe te spreken, als was het op een partijcongres. Inhoudelijk stelde dit betoog niets voor, zomin als dat van pakweg een halfjaar geleden, toen na een ‘liefdesaffaire’ binnen het college gauw even voor ‘n half jaar een nieuwe PvdA-wethouder moest worden benoemd.

Bond Bescherming Tere Kinderzielen

De (cyber)wereld hangt van gekkigheid aan elkaar, dus waarom niet geopteerd voor een Bond ter Bescherming van Tere Kinderzielen (BBTK)?

Videoprovider YouTube is bezig de boel te ontdoen van misselijk makende filmpjes, waarin kinderen worden mishandeld of geschoffeerd. Prettige gedachte, maar we zijn er nog lang niet. Neem nou de Britse advocaat Sarah Hall (@Hallmeister), die haar twee jonge zonen een confrontatie wil besparen met de prins die de slapende Doornroosje wakker kust. Reguliere media zijn er op gesprongen als een bok op de haverkist – een structureel verschijnsel, gevoed door de angst, door de concurrentie te worden gepasseerd.

Een bericht op NOS.nl over het bezwerende vingertje van de Engelse moeder leidde tot een variatie van reacties op Twitter, van regelrechte woede-uitbarstingen als EN NU IS HET VERDOMME GENOEG! tot milde spot: een plaatje van Holle Bolle Gijs in de Efteling met de toevoeging ‘Dit kan gewoon niet meer anno 2017’.

Nauwelijks lijken we voorlopig verlost van het gegil over Zwarte Piet (het radioprogramma Nachtzuster verklaarde deze week ZP tot verboden gebied) of er is wel weer iemand die iets vindt, om de MeToo-discussie aan te zwengelen. Om maar even in de sprookjessfeer te blijven, ga eens lekker spitten in de oerversies van de gebroeders Grimm, dan ben je nog járen bezig. Van de Reus van Klein Duimpje (‘Ik ruik menschenvleesch’) tot de kindermishandeling in Hans en Grietje.

En over zoenen gesproken, op YouTube vind je een Top 25 Best Disney Kisses 1937-2015. Laat maar fijn staan.

Russen en boeven

Gaan de Russen zich bemoeien met onze raadsverkiezingen in maart volgend jaar? Dringen tegelijkertijd figuren uit het criminele circuit onze plaatselijke politiek binnen? Of zijn dit complottheorieën, waarbij je je schouders moet ophalen?
Wat die criminelen  betreft, houd ik het voorlopig op koudwatervrees. De politieke partijen zijn er immers zelf bij – ik bedoel niet bij de criminelen, maar niemand komt tegenwoordig op het pluche zonder gedegen screening. En ons kent ons, toch? Of vergis ik me en hoor ik daar hoongelach? Nogal wat vraagtekens, geef ik toe.

Over de Russische invloed hebben diverse kamerleden hun zegje gedaan. Volgens Sjoerd Sjoerdsma (D66) willen de Russen niet een bepaalde kandidaat of partij helpen, maar gaat het om het verstoren van westerse democratieën. Sharon Gesthuizen van de SP waarschuwt: ‘Als politicus ben je interessanter om te hacken dan wie dan ook.’ Trouwens, ‘iedereen die een belang heeft, kun je verdenken,’ voegt zij er aan toe, waarmee we weer terug zijn bij de boeven onder ons.

Volgens de website van RTL Nieuws wil D66 dat Google actie onderneemt tegen de daar illegaal genoemde Russische website DocPlayer. Een of andere wizzkid zou tonnen verdienen met het stiekem copiëren van documenten van duizenden nietsvermoedende Nederlanders. Hoe, staat er natuurlijk niet bij. Wel krijg je van RTL een venstertje, waarin je je naam kan tikken om via de zoekfunctie van Google na te gaan wat DocPLayer van jou heeft opgeslagen. Nou, wat mij betreft is het lachen geblazen. Zo onnozel zijn de opgedoken onderwerpen. Maar ja, wie ben ik? Hoogstens een bemoeial.

Bij het invoeren van een willekeurige gemeentenaam wordt het al griezeliger. Temeer daar in de marge ‘vergelijkbare documenten’ worden weergegeven. Zodoende kwam ik bij het concept van een openbare besluitenlijst van b en w van de gemeente Heeze-Leende. Concept betekent, nog niet openbaar! Hoe is DocPlayer daar aangekomen?

Overigens stond onder de zoekresultaten van Google de volgende zin: ‘Sommige resultaten zijn mogelijk verwijderd op grond van Europese wetgeving inzake gegevensbescherming.’

Ze zijn ermee bezig.

Wie gooit in Best de boel weer open?

Wie gooit in Best de boel weer open? Niet coalitiepartij Best Open, want die kan voortaan beter Best Potjedicht heten, als je ziet hoe die haar beginsel van jaren terug keer op keer verloochent. D66 dan? Dat is zó jaren zestig hè, al waren de idealen van Hans van Mierlo c.s. voor die tijd lang niet mis.
Een fraai staaltje van geheimzinnigdoenerij spreidt nu weer D66-wethouder Peet van de Loo ten toon in een interviewtje door het Eindhovens Dagblad over het niet doorgaan van haar lumineuze plannetje het Eindhovense lichtfestival Glow naar Best uit te breiden. Van de Loo zegt dat zij haar onderhandelingen met de organisatie heeft gestaakt omdat die steeds meer eisen ging stellen. ‘Eerst kwamen ze met een prijskaartje van bedrag X, toen gingen we doorpraten en werd de prijs verdubbeld.’
Waarom niet gewoon die bedragen genoemd? Wat is dat toch voor gewoonte in het plaatselijk bestuur van Best om over van alles geheimzinnig te doen tegenover de ingezetenen, voortdurend te rommelen in achterkamertjes of een openbaar debat over een belangrijke zaak, zonder opgaaf van redenen voor onbepaalde tijd uit te stellen?
Deze zittingsperiode van de gemeenteraad en het college van B en W gaat niet de analen in als een van de interessantste en meest effectieve in de recente geschiedenis. Wie probeert daar tegen de komende verkiezingen de bijl in te zetten?  Als het maar niet om de macht gaat, want macht corrumpeert hè?

‘Elfstedentocht, ha!’

Ooit kwamen de Hollandse media – De Telegraaf voorop – al in het geweer, als het ‘n paar graden onder nul was: Elfstedentocht? Nu, op 6 november, na een helder nachtje, wat frisjes, is het al raak.

Worden de Friezen er niet koud of warm van, die generalisatie gaat – zelfs al zwijgt als steeds de bron der bronnen, de Leeuwarder Courant – absoluut niet meer op. Want de hoogst eigen weerman Piet Paulusma weet het zeker: ‘We krijgen een strenge winter en wellicht een Elfstedentocht.’ Eerder had de, zijn roem naar de kop gestegen BN-er zich heel wat voorzichtiger uitgedrukt. Zijn weerwoord op de ‘pessimisten van nooit meer’ luidde: ‘Binnen acht jaar.’ In statistische zin, ondanks die vermaledijde opwarming, een risicoloze uitlating.

Hou het maar op de Fries Gerrit Hiemstra. Die gaat echt niet af op de enorme hoeveelheid eikels, waarmee ik overigens niet beweer dat PP dat wel doet. Een kind kan letterlijk weten dat PP bakerpraat verkoopt. NPO Radio 1 belde vannacht een jongen op, die van het weer zijn hobby maakt en die zei: dat kan je zover vooruit helemaal niet voorspellen. Horen we het eens van een ander.

De Nieuws BV, eveneens Radio 1, was er vanmiddag nog niet klaar mee. Daar werd de tocht alvast gepland op 15 januari. Dus gauw ook maar even Sven Kramer gebeld. Doe je mee? Sven: Nee, nee, nee.

Kous af. En schaatsen lekker in hun vet laten liggen.

Onafhankelijke journalisten

Onlangs las ik een stukje van iemand die vond dat het onder de Haagse kaasstolp tussen bewindslieden en parlementaire journalisten wat al te amicaal toeging. Hi Mark. Een reden temeer, dunkt me, voor de media, de stal zo nu en dan te verversen. Want afstand moet er blijven. De RVD heeft dat jaren geleden al ingezien, toen ze de wekelijkse persconferentie van de Minister President van het zuiphol Nieuwspoort verplaatste naar een ruimte op diens departement – rijkslogo op de achtergrond.
Nachtradio is in Nederland gelukkig niet altijd een gelegenheid voor verondersteld aanstormend talent om ‘n beetje met het medium te stoeien, gebruik makend van de animo onder slapelozen om aan de telefoon hun meninkjes ten beste te geven. Hoi hoi, bedankt voor uw belletje. Voorbeeld van uitzondering: Nooit meer slapen van de vpro, al kan ik de omroep om die elitaire titel, want ontleend aan Willem Frederik Hermans, wel uitkotsen. (Voor bijna een miljoen Nederlanders is slapeloosheid een ziekmakend probleem.)
Maar goed, er zijn dus uitzonderingen. Zo hoorde ik vannacht een diep gravende reportage over de volledig intacte museumwaardige werkkamer van wijlen Harry Mulisch in Amsterdam, inclusief interview met diens weduwe Kitty. Daarin draafde een vergeten boekrecensent van de Volkskrant op, die met smaak wist te vertellen, hoe hij met de chef cultuur van dat blad, mitsgaders Harrie, ‘n keer ladderzat was geworden. Ben ik terug bij m’n uitgangspunt. Ouwe jongens krentenbrood is overal.

Alweer ‘n privékwestie

Het stikt tegenwoordig van de mensen in een openbaar ambt met een privékwestie. Is daar de burgemeester van Helmond, die ruzie heeft met haar buren. De burgemeester van Best, die de gemeenteraad voor het lapje heeft gehouden door zich niet in het plaatselijke bevolkingsregister te laten inschrijven en nu al bijna een half jaar buiten functie is zonder dat er uitzicht is op een klare hemel. En dan nu de kersverse minister van Justitie en Veiligheid, Ferdinand Grapperhaus, die zich binnenkort wegens ‘misdragingen als advocaat’ – aldus de parlementaire redactie van AD/R Nieuwsmedia - voor de Raad van Discipline van zijn beroepsgroep zal moeten verantwoorden.

Grapperhaus zou bij zijn optreden in een arbeidsconflict de rechter ‘essentiële informatie’ hebben onthouden.

In alle hier genoemde gevallen geldt – niet alleen volgens mij – de ongeschreven wet dat ambtsdragers als aangeduid zich moeten realiseren dat zij zich ‘in een glazen huis’  bevinden, met andere woorden dat zij ook privé van onbesproken gedrag moeten zijn. En inderdaad, de heer Grapperhaus heeft zich dat terdege gerealiseerd bij zijn ‘sollicitatiegesprek’ met kabinetsformateur Marc Rutte. Hij heeft Rutte de tegen hem lopende aanklacht gemeld en die is daar overheen gestapt. Een akkevietje?

En weer is het de burger die zich afvraagt, kan dat allemaal zo maar? Of is die burger langzamerhand murw geworden van ‘de kleine en grote affaires’, die inherent zijn aan de maatschappij waarin wij tegenwoordig moeten leven?

Wat je zegt is niks, wie het zegt is belangrijk

et gaat er niet om, wat iemand zegt, maar wie het zegt. Voorbeelden: 1. de relativering van columnist Bas Heijne van de heiligverklaring van Everhard van der Laan. Hoewel anderen zich op vergelijkbare manier uitlieten, werd hij – Heijne – ‘een witte raaf’ genoemd. 2. Pietje Puk noemt Economie en Klimaat in de ministersportefeuille ‘water en vuur’, maar dat is natuurlijk lang niet zo interessant als de typering van cabaretier Claudia de Breij: ‘Chocola, pepernoten en afvallen.’
Word eerst BN-er.
Het genoegen van P.P. bestaat er evenwel uit, te constateren dat hij niet alleen staat.

Burgemeester zit in een glazen huis

Een burgemeester zei me eens: Je zit als ambtsdrager wel in een glazen huis. Bij alles wat je doet, maar ook je vrouw en je kinderen, word je met argusogen bekeken; niet alleen door je buren maar door iedereen. Dat moet je, voor je een benoeming aanvaardt, terdege overwegen en lust je dat niet, blijf dan zitten waar je zit of ga iets anders doen.

De privacy van een burgemeester en zijn gezin is – wetten ten spijt – dus een betrekkelijk iets. Dat ervaart nu ook mevrouw de burgemeester van Helmond, die – zoals de krant het typeert – een Rijdende-Rechter-achtig conflict heeft met haar toekomstige buren. Alles ligt op straat en jammer voor haar, maar de burgemeester en haar man komen er niet op z’n voordeligst uit.

De Helmondse burgemeester woont tot nu toe in het kerkdorp Stiphout en wil binnenkort naar een eigen huis in een Helmondse villawijk verkassen. De onenigheid gaat over een erfafscheiding en beide partijen zijn inmiddels met elkaar in een juridische procedure beland.

Het eerste wat mij nu te binnen schiet is: bestond de ambtswoning nog maar. De meeste gemeenten, althans in Brabant, hebben die afgeschaft. Dat is financieel voordelig èn geeft burgemeesters de vrijheid, hun woonsituatie zelf te bepalen. Maar het heeft zoals we zien ook nadelen. Een ambtswoning daarentegen betekent dat de gemeenteraad de verantwoordelijkheid heeft, dus onafhankelijk van wie dan ook kan bepalen hoe het huis en zijn entourage er uit ziet. De kans op rechtstreekse conflicten van de burgemeester met zijn/haar buren wordt daardoor aanzienlijk verkleind. Mits hij/zij zich uiteraard van het ‘glazen huis’ bewust is. Want dat blijft overeind.

Economie en klimaat, water en vuur

Wat ik zo raar vind aan Rutte III, nou ja er is van alles aan raar, maar specifiek: een ministerie van economie èn klimaat. Zijn ze in Den Haag gek of ben ik het, want dat is toch water en vuur?

Met wat schijnheiligheid, niet zo moeilijk voor de dames en heren politici, zou je kunnen redeneren: een integere minister maakt toch een secure afweging tussen het een en het ander? Ik zou zeggen, vraag het aan Henk Kamp, de laatste echte liberaal die het Haagse heeft verlaten, althans op het punt staat dat te doen. Die is kampioen schipperen, weliswaar zonder klimaat, maar met een selectieve neus voor Gronings gas.

Rutte c.s. lijkt vooral uit te zijn op een gunstig economisch klimaat, dat zal het zijn. En over ruiken gesproken, makelaars en projectontwikkelaars hebben daar neuzen voor, die voor de neus van Kamp niet onderdoen. Vorige week ontstond er een kortstondige rel rond een ‘vooraanstaande’ Eindhovense makelaar, die vindt dat de krapte op de woningmarkt maar moest worden aangepakt door de groene zones tussen stad en randgemeenten te bebouwen. Te gek voor woorden, natuurlijk, want dan zou fysiek een Groot Eindhoven ontstaan. En als één ding duidelijk is over de eventuele herindeling van de gemeenten in Zuid-Oost Brabant, dan is het dat niemand dat wil, ook de burgerij niet, zo viel uit een onderzoekje van het ED af te leiden.

Peter Stiekema reageerde: ‘Als je de makelaars de kans geeft wordt heel Nederland één Randstad en wordt de Veluwe omgeturnd tot het Nieuwe Schiphol.’ enz. Als de lezer het nog niet door zou hebben: dit zijn de ambities van ‘de economie’.

Volgende rel. Een makelaar en een projectontwikkelaar hebben achter een villawijk in Waalre alvast een bosperceel gekapt, zonder dat iemand weet wat daar gaat gebeuren. Als projectontwikkelaar kun je je handel wel opdoeken, als je niet de gelegenheid krijgt, de boel te verstenen. Drie keer raden dus wat daar in Waalre straks gaat gebeuren. En verstening is de vijand van het klimaat. Dezelfde projectontwikkelaar is bezig, een ‘tip’ in Best waarop vroeger een klompenfabriek stond, zó dicht met koophuizen te bebouwen dat men zich afvraagt, hoe de gemeente dat heeft kunnen toestaan. Tenzij die gemeente contractueel door de projectontwikkelaar klem is gezet. Over dit soort zaken blijft het gissen, want ook over grondexploitatie wordt in Best alleen maar in ‘t geheim vergaderd.

Ben ik afgedwaald van de controverse economie-klimaat? Ik denk het niet.

Natuurlijk komt het straks van bovenaf

De al dan niet oprechte pogingen, de onafwendbare herindeling van gemeenten van onderop in gang te zetten, dreigen te mislukken. Zodat als de best denkbare praktijk straks uit de bus zal rollen dat – als vanouds – de maatregelen van bovenaf zullen worden opgelegd. Met andere woorden, waar nodig zullen gemeenten worden samengevoegd.
Samenwerking op cruciale terreinen als woningbouw en bedrijvigheid  blijft een optie, maar dat is niet genoeg. De democratische vormgeving ervan is bij experimenten  in de loop van meer dan een halve eeuw onmogelijk gebleken, zonder dat een vierde bestuurslaag, met directe verkiezingen, tussen gemeenten en provincie in zou worden gevormd.  En dat wil niemand. Zelfs de zin van een provinciaal bestuur in deze tijd vormt steeds vaker een punt van discussie.
Hoewel een fusie van gemeenten van oudsher een kwestie is van provinciale sturing en parlementaire wetgeving, heeft de nieuwe coalitie in Den Haag het nodig gevonden aan gemeentelijke hervormingen nog een ‘dwingende’ passage te wijden in het regeerakkoord. De wijze waarop het Eindhovens Dagblad  daar – logisch, want als het onderwerp ergens hot is, dan is het wel in Zuid-Oost Brabant – aandacht aan gaf, liegt er niet om. Ik citeer de inleiding: Komt er een einde aan het gedraal van te kleine gemeenten die eigenlijk niet langer zelfstandig kunnen functioneren? Het nieuwe kabinet geeft provincies de ruimte herindeling van bovenaf op te leggen.
In een eerder aan dit onderwerp gewijd stukje, Oerpopulisme: alles bij het oude laten, gaf ik al aan, weinig vertrouwen te hebben in de gedachtenvorming van de gemeenteraad van Best, zoals die tot uiting kwam bij de voorbereiding van de aan ‘de toekomst’ gewijde openbare raadsvergadering van 9 oktober jongstleden. De uitkomst van die vergadering was daardoor uiterst voorspelbaar: ‘We willen zelfstandig blijven en de oplossing zoeken in verdere samenwerking.’ Ik moet D66 wel nageven dat zij, met twee eenmansfracties, bereidheid toonde alsnog met buurgemeente Oirschot te praten, maar daarvoor was dus geen meerderheid te vinden.
Kan Best staat maken op een kwalitatief hoogwaardig bestuur? Oei! Alleen al de beschamende gang van zaken rond wat ik de burgemeesterskwestie ben gaan noemen (Anton van Aert ontbrak als sturende en inspirerende voorzitter op misschien wel de belangrijkste raadsvergadering van het jaar) geeft te denken. Het is oorlog binnen de Bestse politiek, een situatie die, zij het in een andere context, begint te lijken op de janboel in de gemeente Nuenen.
Er is, meer in het algemeen, nog een aspect dat vragen oproept. Wat is de democratische waarde van besluitvorming door een gemeenteraad die bij wijze van spreken op z’n laatste benen loopt? Welke partij heeft het lef, aan het gedraai een einde te maken door in haar verkiezingsprogramma  voor 21 maart 2018 een genuanceerd standpunt in te nemen over de toekomst van de gemeente, anders dan het gemakzuchtige en populistische  ‘we blijven zelfstandig’?

Niet-Friezen met Fries accent

ollanders die zich in Brabant vestigen zullen niet gauw de zachte g overnemen. Het omgekeerde gebeurt wel – zuiderlingen die er baat bij denken te hebben, zich een harde g aan te meten – maar dat leidt vooral tot potsierlijkheden.
Maar Nederlanders – zo staat het in de Leeuwarder Courant - die in Friesland wonen, nemen, zelfs al spreken ze geen Fries, ongemerkt de Friese manier van spreken over. Ze leggen de klemtoon anders. De krant weet dit van een onderzoeker, die hierop aan de Rijksuniversiteit Groningen hoopt te promoveren. Is dit belangrijk voor de Friezen? Ja, in verband met het ontwikkelen van spraak herkennende software.
Ik heb vijf jaar als uit Brabant afkomstige journalist in Friesland gewoond en gewerkt. Kreeg korte tijd les in het Fries van een mevrouw met als binnenkomer:
Bûter, brea en griene tsiis,
Hwa dat net sizze kin, is gjin oprjuchte Fries.
(Boter, brood en groene kaas, wie dat niet kan uitspreken is geen Fries.)

Het was de truc van de vrijheidsheld Grote Pier (ca.1500) om in de strijd Hollanders en Friezen uit elkaar te houden; vergelijkbaar met het herkennen van in Nederlandse uniformen gestoken Duitse spionnen in 1940, die immers Scheveningen niet op z’n Nederlands kunnen uitspreken.
Ik had een Leeuwarder schoonfamilie, die zich van het zogenaamde stadsfries (een dialect dat het midden houdt tussen Fries en Nederlands) bediende. Ik vond dat wel een grappig taaltje en nam, na de nodige gewenning (tijd uitgesproken als tiet) het op den duur zodanig over dat een zwager zei: ‘Wat prate jou plat.’ Ik vrees, dat toen ik in 1961 weer bij een Brabantse krant ging werken, dat accent nog niet helemaal kwijt was. Het is me evenwel nooit voor de voeten geworpen.  En al gauw was ik, mede dankzij de taal van een gewaardeerde collega ('t Is ammel wa) weer Brabander.

Dit duurt allemaal veel te lang

Het is nu al een maand geleden dat een openbaar debat in de gemeenteraad over de relatie van de gemeente Best met haar burgemeester, Anton van Aert, ‘voor onbepaalde tijd’ werd uitgesteld. De heer Van Aert is, zo bleek later dan gewenst, met ziekteverlof. De hoop die cultuurwethouder John Verheijen, optredend als locoburgemeester bij de officiële opening van Cultuurspoor/Cultuurbank uitsprak, dat Van Aert spoedig op zijn post zou terugkeren, bleek twee dagen later al ijdel. De burgemeester is ‘aangedaan’ door de commotie die is ontstaan doordat hij, tegen de uitdrukkelijke wens van de raad plus de desbetreffende bepaling in de gemeentewet in, tijdens zijn volledige eerste ambtstermijn niet als ingezetene van Best is ingeschreven en blijft ‘voor onbepaalde tijd’ thuis zitten. Hij mijdt elk contact .
Dit duurt allemaal veel te lang. Onder de burgerij van Best heerst verwarring. Aan de ene kant blijkt uit ingezonden stukken in diverse bladen dat de mensen de situatie ofwel niet begrijpen, ofwel de burgemeester het rijden van een scheve schaats verwijten. Anderen vinden het maar een storm in een glas water en spreken hem bemoedigend toe.
Het is moeilijk, op dit moment in te schatten, of er nog een kans bestaat dat de heer Van Aert zijn ambtstermijn (die nog een jaar zou lopen) afmaakt. Over twee weken is de eerstvolgende raadsvergadering. De agenda is nog niet bekend. Vanavond komt het Presidium (fractievoorzitters) bijeen; mogelijk levert dat de informatie op waarnaar iedereen uitkijkt.
Een ding is wel zeker, het moet gedaan zijn met de achterkamertjespolitiek die tot dusver de hele affaire kenmerkt.

Toch maar weer eens: ‘Boeven van weleer’

Die discussie over omstreden helden uit het verleden duurt intussen al meer dan tien jaar, om precies te zijn sinds de uitglijder van toenmalige premier Balkenende over VOC-mentaliteit. Van het een kwam het ander. In Hoorn is het gewraakte standbeeld van J.P. Coen daarna, na veel gekissebis, voorzien van een verklarende, respectievelijk relativerende tekst. Een keurige oplossing. Nu nog de naar hem genoemde tunnel? Ik zou zeggen, ach nee, laat maar.

Want ik ben het eens met degenen die vinden dat je de geschiedenis niet moet uitwissen. Dan kunnen we wel aan de gang blijven. Ook als het gaat over Willem van Oranje en zijn nazaten. En ik weet zeker dat er mensen zijn die vinden dat een Prins Bernhardlaan niet hoeft.

Zes jaar geleden alweer schreef ik een stukje over hetzelfde onderwerp: Boeven van weleer. Daarin ging het over onder anderen de aanvoerder van de Watergeuzen in de Tachtigjarige Oorlog, de Limburger Willem II van der Marck, heer van Lumey  bijgenaamd Het Everzwijn, vooral bekend als de veroveraar van Den Briel op 1 april 1572 , tevens verantwoordelijk voor de moord op 19 monniken uit Gorcum. Ja, het was vooral een godsdienstoorlog.

Merkwaardige samenloop: een protestants-christelijke basisschool in Best (gemeente, doe eens iets aan die overzichtskaart op de website, want die is uit het jaar nul), die school dus is gevestigd aan de Lumeystraat. Ik heb destijds het onderwijsteam van de school voorgesteld, de leerlingen, eventueel samen met de Bestse schrijver van historische jeugdromans Rob Ruggenberg, eens bij te praten over de man naar wie ‘hun straat’ is genoemd. Dat vonden ze wel een aardig idee en ze zouden het in de groep gooien. Nooit meer iets van gehoord.

Machines

Bij ons in de wijk wordt wekelijks het gras gemaaid. Met een machine, uiteraard. Zelfs in juni, toen de gazons helemaal waren vergeeld door een combinatie van droogte en zonnehitte, ging die machine er overheen. Dienstrooster is dienstrooster, Befehl ist Befehl.

We zullen er mee moeten leven, met al die machines. Want: drie weken aan een stuk werden de gevels van appartementsgebouwen met de hogedrukspuit gereinigd. Lawaai. Tussendoor kwam de veegmachine van de gemeente langs, om de eerste gevallen blaadjes uit de goot te halen. Daags erna lagen er weer nieuwe; de bomen zijn vroeg met het loslaten van die bladeren. Straks komen de bladblazers. Maar eerst nog de glazenwassers. Die mogen slechts tot op bepaalde hoogte met een ladder werken. Hoger schrijft de Arbeidswet een hoogwerker toe. Alweer een zware machine die sporen trekt in het gras, maar een kniesoor die daar op let.

De machines draaien allemaal op fossiele brandstof, dus de Parijse klimaatakkoorden in aanmerking genomen, mogen we toch hopen op verbetering, in de zin van een zacht zoemend alternatief. Want waarom zou je benzine en diesel wel uit de auto bannen en niet uit de aandrijving van al die andere machines?

Tot dan doe ik, ook al is het nog zo warm, af en toe de buitendeur dicht.

Vuelta

De Vuelta is best om aan te zien. Sinds ook de Giro uitgebreid op tv is te volgen, hebben we de smaak te pakken gekregen van de landelijke rondes voor en na de Tour. En de landschappen zijn altijd mooi meegenomen. De Tour is overwegend groen, de Vuelta okergeel – dat woeste karakteristiek Spaanse landschap. Straks verschijnt Don Quichot van achter een heuvelrug.

De prestaties van de Nederlandse renners in de Vuelta zijn tot dusver niet om over naar huis te schrijven. Wat dat betreft heeft de NPO deze keer - in tegenstelling tot bij de Giro - goed gegokt. We zijn dus aangewezen op de VRT (Eén) en Eurosport.

Eurosport heeft het nadeel van de reclameblokken, de VRT dat van de waanidee dat elke minuut moet worden volgekletst. Twee mannen die nauwelijks van elkaar zijn te onderscheiden. Eurosport heeft een mannelijke en een vrouwelijke presentator. We waren het er al gauw over eens dat die vrouw (ik heb op eurosport.nl vergeefs naar haar naam gezocht) een prettige stem heeft. Al heeft Levensmaatje bezwaren tegen haar uitspraak van de g. Over vrouwelijke stemmen op radio en tv schreef ik eerder: Gekwek in de ruimte.

Mooie zomer, hoewel…

Houd mij in het algemeen verre van weerpraatjes. Die zijn er immers al genoeg. Niet in de reguliere media dan wel op de (a)sociale. ‘Een zomerse dag, al kan er hier en daar een bui vallen.’ Slotzin van een nieuwslezer op Radio 1. Typisch Nederlands geleuter. Immers het woordje al is relativerend: een mooie zomer, hoewel… Noem het liever typisch Nederlands weer, al wijzen de zwaarte van sommige  buien op klimaatverandering.

Waarom moet ik denken aan het verhaal uit 1843 van Johannes Kneppelhout, Waanzinnig Truken? Omdat het begint op een warme zomerdag die overgaat in een knetterend onweer. Heel gewoon dus. Ook toen.

Om mijn principe geen geweld aan te doen, volsta ik tenslotte met de constatering: ik maak sinds jaren recht uit m’n bed dagelijks een wandeling van circa ‘n half uur. Kan me geen zomer herinneren, waarin ik dat maandenlang met korte mouwen deed.

Prettige dag/bonne journée/lovely day/schöne Tag.

Treurig verloop burgemeesterskwestie Best

De kwestie rond de huisvesting van burgemeester Anton van Aert in Best krijgt een treurig verloop. Van Aert heeft zijn functie tijdelijk neergelegd, om zich te bezinnen op de situatie. De openbare raadsvergadering die donderdagavond aan het onderwerp zou worden gewijd, is voor onbepaalde tijd uitgesteld.
Het is de vraag of het nog goed komt, in die zin dat de burgemeester zijn eerste ambtstermijn (tot september 2018) afmaakt. De raadsvergadering was juist bedoeld om de actuele verhouding tussen burgemeester en gemeenteraad te bepalen. Een deel van die raad heeft immers informeel met opmerkingen via de media de integriteitskwestie gesteld. Blijkbaar heeft dit de burgemeester geraakt.
Ook de Bestse burgerij roert zich, waarbij vooral het gebrek aan openheid in de aanloop tot het debat aan de kaak is gesteld. In een ingezonden stuk in het weekblad Groeiend Best wordt de burgemeester verweten dat hij de raad het gras voor de voeten heeft weggemaaid door bij voorbaat kenbaar te maken (ook aan de Commissaris van de Koning en de Minister van BZ&K) dat hij geen tweede ambtstermijn ambieert, op grond van zijn wens, zich blijvend in Boxtel te vestigen.
Een vervroegd vertrek van de heer Van Aert zou – afgezien van zijn onomstreden bestuurskwaliteiten – de gemeente Best slecht uitkomen. Een discussie over de toekomstige status van de gemeente (fusie in welke mate dan ook, blijvende zelfstandigheid?) is in gang gezet; over een half jaar zijn er gemeenteraadsverkiezingen.
Eerdere berichten/commentaren over dit onderwerp op hhBest:
https://www.hhbest.nl/2017/07/21/fout-of-stout/
https://www.hhbest.nl/2017/07/27/beslotenheid-gehekeld/

https://www.hhbest.nl/2017/08/11/met-opgeheven-hoofd/ Deze column is tot half september 2017 ook via 'uitzending gemist' van Lokale Omroep Best te beluisteren: http://www.omroepbest.nl/radiomenu/uitzending-gemist/59-radio-uitzending-gemist/39-column

Ze zijn er nog lang niet

Het is genieten geblazen bij die lekken uit de kabinetsinformatie, maar het belangrijkste wat daaruit te distilleren valt is dat ze er nog lang niet zijn. De boosheid over dat lekken kan ik wel begrijpen, maar op de een of andere manier is het toch een koekje van eigen deeg. Thorbecke zei het al: beslotenheid is duisternis, openbaarheid is licht. Of woorden van gelijke strekking, houd me ten goede. Al dat nietszeggende gesmiespel aan de buitendeur is vrágen om onthullende activiteiten, linksom of rechtsom.

Het verhaal over de bijscholing aangaande het Wilhelmus vanmorgen (andermaal op de voorpagina) is natuurlijk niet meer dan een pesterige speldenprik. Meer valt er kennelijk niet af te tappen. Helaas.

Wat er verder aan hangijzers is, heb ik niet echt paraat, maar één probleem dat zich deze week weer in zijn volle omvang aandient is dat van de migratie: de Armeense moeder die na negen jaar procederen op last van de rechter het land wordt uitgezet, terwijl zij haar twee in Nederland opgegroeide kinderen van respectievelijk twaalf en elf jaar in hun belang (?) op een schuiladres heeft ondergebracht.

ED-columnist Jos Kessels legt vanmorgen de vinger op de wonde: Staatssecretaris Klaas Dijkhoff mag dan de quiz De slimste mens hebben gewonnen, ‘maar als je zo slim bent, waarom dan niet de regels van het asielbeleid aanpassen en versoepelen? Waarom niet een wet aannemen zodat een gezin met kinderen na drie jaar niet meer uitgezet kan worden?’

Vandaag nog over onderhandelen, graag.

Met opgeheven hoofd

Het ziet er naar uit dat burgemeester Anton van Aert op 1 september 2018 met opgeheven hoofd Best zal verlaten, om weer volledig in zijn Boxtels huis te gaan wonen. Van Aert heeft genoeg in zijn mars, om niet al te lang op zijn wachtgeld te gaan teren. Ik weet niet of die wachtgeldregeling ook een bepaling heeft over ‘vrijwillig vertrek’, zo niet, doe er wat aan, wetgever.
De situatie die ophanden is verschilt voor honderd procent met die sinds het aantreden van Van Aert in 2012: meestentijds wonen in een Bests huurappartement, zonder inschrijving in het bevolkingsregister, en af en toe bij zijn kinderen in Boxtel.
De burgemeester maakte zijn komend aftreden donderdag bekend via een persbericht en een iets kortere versie daarvan aan de raad.
Nogal merkwaardig: tegelijkertijd verscheen op de website van de gemeente een aankondiging van een openbare raadsvergadering op 24 augustus, met als enig agendapunt Huisvesting burgemeester A. van Aert. Het document dat dan op tafel ligt, is het antwoord van de burgemeester op een aantal kritische vragen van de plaatsvervangend raadsvoorzitter, Paul Gondrie (CDA).
Deze uiteenzetting van ruim twee vel A4, geeft opheldering over de huisvesting van de burgemeester, in relatie tot de opvattingen van de gemeenteraad.

Van Aert vindt dat hij integer heeft gehandeld, waar het gaat om de interpretatie van artikel 71 van de Gemeentewet over de verplichting woonachtig te zijn in de gemeente waar hij zijn ambt uitoefent. De wet zwijgt namelijk over ingeschreven zijn in de Gemeentelijke Bevolkings Administatie (GBA).
De burgemeester meent – na raadpleging van bevoegde personen en instanties – volkomen te goedertrouw te hebben gehandeld. Hij toont ook aan – en dat geeft te denken over de politieke verhoudingen in Best – dat een essentieel deel van de raad, onder wie de voorzitter van de vertrouwenscommissie,  sinds de zomer van 2013 op de hoogte was van zijn woonsituatie. Genoemde voorzitter heeft hem toen gezegd: ‘Enkelen uiten de wens dat de burgemeester bij de GBA staat ingeschreven’. Later is er ook nog in het seniorenconvent (de fractievoorzitters) over gesproken. ‘Daar is mij alleen gevraagd om de wet te respecteren en dat heb ik naar mijn stellige overtuiging gedaan. Ik heb een en ander geïnterpreteerd als een stilzwijgende instemming, zij het misschien bij enkelen niet van harte. Ik verwijt mijzelf dat ik dit niet schriftelijk heb laten vastleggen,’ aldus burgemeester Van Aert.
Waar kan de komende raadsvergadering nog over gaan? Over de vraag, heeft burgemeester Van Aert al dan niet nog het vertrouwen van de gemeenteraad? Zo niet, dan ziet Best een op zich goed functionerende burgemeester nog eerder vertrekken dan gepland.

Fout of stout?

Een jonge vrachtautochauffeur in Oirschot, die een eigen transportonderneming heeft gestart en in Duitsland een unieke trailer met oplegger heeft gekocht, krijgt in Nederland de pin op de neus, omdat de oplegger 10 centimeter te lang is. Elders in Europa is dat geen enkel probleem, maar ook hier blijkt het weer eens aan harmonisatie van wetten te mankeren. Over zoiets kan ik me kwaad maken. Doe ik dat ook in het geval van  burgemeester Anton van Aert in Best, die sinds zijn benoeming in 2012 in strijd met de gemeentewet, weliswaar een appartement in zijn gemeente bewoont, maar zijn koophuis in het 10 km verderop gelegen Boxtel voor de fiscus als domicilie heeft aangehouden en niet in zijn ambtsgebied is ingeschreven?

De gemeenteraad van Best, die het ingezeten zijn van burgemeester Anton van Aert nadrukkelijk als voorwaarde heeft bedongen bij de voordracht in 2012, voelt zich bij de neus genomen en volgens het Eindhovens Dagblad staat daardoor een tweede ambtstermijn van Van Aert  op de tocht..

Fout of alleen maar stout? Afgaande op de tot dusver gevoerde discussie (Van Aert beroept zich op een staatsrechtgeleerde die een soepele toepassing van het desbetreffende wetsartikel voorstaat en op een niet met name genoemde belastinginspecteur) ben ik geneigd de burgemeester enige stoutichheid te verwijten. Toegegeven, het voor het lapje houden van de raad en de burgerij van Best is niet niks, maar daartegenover staat een meer dan onberispelijk functioneren. Het is dan ook niet voor niks dat de Bestse gemeenschap sterk verdeeld is over de vraag of Van Aert mag blijven of niet.

Ik denk dus dat de afloop, afgezien van juridische haarkloverij, zal worden bepaald door de wijze waarop de burgemeester uiteindelijk op het terechte verwijt aan zijn adres (het kiekeboe spelen) zal reageren.

Bij de gedachtenvorming over deze kwestie, lijkt het goed te bedenken, dat we in de 21e eeuw leven, in een tijd waarin tijd en plaats door de nieuwste communicatietechnieken nauwelijks meer een rol spelen. Van Aert is in Best aanwezig wanneer dat voor de hand ligt en onderscheidt zich door heel dicht bij de gewone burger te functioneren. In mijn ogen verdient hij een nieuwe kans, ook al was hij in sommiger ogen wellicht meer dan ‘een beetje stout’.

Met de tong in zijn voorwiel

Nog ‘n dag of drie te gaan, inclusief de champagnerit naar en door Parijs. Ben benieuwd naar de laatste vondsten van sportcolumnist Thijs Zonneveld (AD/r Nieuwsmedia). Sportpagina’s sla ik meestal over, ook de reguliere verslaggeving van de Tour want denk, terecht of niet,  al genoeg te weten. Maar de specifieke coloratuur van Zonneveld is niet om te versmaden. Een bloemlezing.

In de wallen onder z'n ogen kon je een buslading Japanse toeristen verstoppen.

Genoten  van iedere centimeter.

Met zijn tong in zijn voorwiel (geliefd, want herhaald).

Het peleton als een fles champagne.

Contador: zijn lichaam is versleten maar zijn ballen zijn nog steeds van staal.

Froom viel honderdmiljoenmiljard keer aan (ook geliefd).

Mollemalen.

Laurens ten Dam creëerde een kunstwerk van slijm in zijn baard.

Het was fantastisch, het was nondeju fan-tas-tisch.

De wind hapt in je wielen.

De ploegleider godverdegodvert in je oortje.

Het is als een emmer vol palingen die allemaal proberen boven te komen.

Je hartslag bonkt op standje pimpelpaars, het melkzuur komt uit je oren.

Zo’n columnist mag na een van die oersaaie vlakke etappes gerust de voor hem gereserveerde ruimte geheel vullen met zzzzzzzzzzzz.

Bavel

Tijdens de bevrijding van Breda eind oktober 1944 door de Eerste Poolse Pantserdivisie onder aanvoering van generaal Stanislaw Maczeck (iemand kwam onlangs op het onzalige idee, het naar hem genoemde museum een andere naam te geven – te zot voor woorden) heeft het dorp Bavel de klappen moeten opvangen. Breda kwam er praktisch ongeschonden uit te voorschijn (de verdienste van de latere ereburger Maczeck cs), maar in Bavel en omgeving brandden tientallen boerderijen af. plus het beroemde cafe/pension De Brouwers, gevestigd in een eeuwenoude hoeve. Een horecapand met de naam ‘Vanouds De Brouwers’ is het enige wat rest.

Ook het Klein Seminarie van het bisdom Breda ging er aan. Het mag overigens als symbool gelden voor de toen ontdekte waarde van oud papier, want via de actie Liefdewerk, onder leiding van de Ginnekense kapelaan C. Knipscheer, werd het herbouwd.

In een in 1985 door de Nieuw-Ginnekense heemkundekring Paulus van Daesdonck uitgegeven boek vol oral history (wat mooi dat men toen zóveel inwoners voor de bandrecorder hun verhaal over de jaren 1939-‘45 heeft kunnen laten doen – waardevol met het verstrijken der jaren, want de meesten zijn nu immers dood). las ik deze curieuze mededeling:

”Gauw allemaal de kelder in,” riep vader. Maar alles wat we aan eten hadden, lag in dat kleine keldertje, dus voor ons was er bijna geen plaats meer.

Ja, buitenuit. hadden ze het nog zo slecht niet wat het eten betreft. Hierbij herhaal ik de liefdevolle wijze waarop Pieta Koyen uit het nabije Molenschot in de oorlog ons wekelijks van de onontbeerlijke ‘bijvoeding’ heeft voorzien. Zie Dagboek van een moeder in oorlogstijd.

Terug naar Bavel. Dat is inmiddels een woondorp en wijk van Breda. In de nabijheid ligt de Bavelse Berg, gevormd door het vuilnis van de stad, maar als het goed is, binnen afzienbare tijd een ‘levendig’ recreatiegebied.

Destijds was pure landelijkheid karakterbepalend, zodat mijn vader, ‘n eind in de zeventig, placht te zeggen: ‘Als het nodig mocht worden, breng mij maar naar Bavel.’

Een ander licht op Wikipedia

Eerst even dit: ‘Een wiki is een verzameling hypertextdocumenten, inclusief de hiervoor benodigde software. Een wiki is een applicatie of computerprogramma, waarmee webdocumenten door meer redacteuren samen kunnen worden bewerkt. Bekende voorbeelden van wiki's zijn Wikipedia en Wikia. De term is afgeleid van het Hawaïaanse woord wiki, dat 'snel, vlug, beweeglijk' betekent.’ Dit is dus zo ongeveer het principe van de online-encyclopedie Wikipedia. Iedereen kan iets op Wikipedia zetten, waarna natuurlijk ‘moderatie’ (controle) volgt. Ik gebruik dit gratis medium bijna dagelijks, wat voor mij mede aanleiding was, onlangs een kleine donatie over te maken. Toch heb ik nu reden tot bedenkingen tegen de werkwijze van Wikipedia.

Die aanleiding is een boeiend artikel (opening van de krant) in het Eindhovens Dagblad (ED) van heden over een technicus bij DAF (Van Doorne’s Autofabriek) in de jaren ‘50-‘70. Deze man, ir. Hemmo Ludoph, was namelijk de uitvinder van de nog immer toegepaste metalen duwband, als vervanger voor de door Hub van Doorne bedachte rubberen Variiomatic. Alleen…de erkenning bleef uit. De duwband bleef in de hoofden van iedereen de vondst van Van Doorne himself. Tot vandaag.
UIteraard zat dat Ludoph niet lekker, maar hij was te bescheiden om wat dan ook te claimen. Zijn vinding was en bleef trouwens formeel eigendom van DAF. Daar moest iedereen op de ‘afdeling experimenten’ voor tekenen.

‘Mijn vader is weggepoetst,’ citeert het ED zoon Roeland Ludoph. En dan komt Wikipedia in beeld. In 2010 probeert Ludoph junior namelijk de scheef gegroeide waarheid aan te tonen via een artikel op Wikipedia. Nu zegt hij als terloops: ‘Het artikel werd niet geschikt geacht.’

Ik daag Wikipedia uit, deze zaak grondig uit te zoeken, eventueel op de beslissing aangaande het verhaal van junior terug te komen of desnoods terug te vallen op de prima journalistiek van het ED.

Burgemeestersbenoeming als regelrechte soap

De benoemingsprocedure van de burgemeester moet dringend op de schop. Dat weten we allang, maar betere illustratie dan de gang van zaken rond de ambtswisseling in Den Bosch is moeilijk denkbaar. Het is uitgelopen op een regelrechte soap, waarbij nogal wat mensen in verlegenheid zijn gebracht.

Op het cruciale moment is de voordracht van Jack Mikkers uit Veldhoven onder ‘aansturing’ van het Brabants Dagblad een dag vervroegd. Ook komen we via die krant te weten dat hij ‘tweede keus’ is, doordat de favoriete kandidaat, Jan Hamming uit Heusden, op het laatste moment voor Zaanstad koos. En zo eenvoudig switcht de politieke kleur van de burgemeester – sinds ‘s mensenheugenis KVP/CDA –  via de PvdA (Hamming) naar de VVD (Mikkers).  De vertrouwenscommissie uit de Bossche raad moet een vergiet zijn geweest.

De belangstelling voor de post Den Bosch was beschamend laag: 23 sollicitanten. Commissaris van de Koning Wim van de Donk zal niet direct amused zijn door de van hem geciteerde relativering ‘Het is Den Bosch maar.’ In de Brabantse stedenrij klinkt homerisch gelach.

Het staat allemaal zomaar in de krant. Ook de ‘sportiviteit’ van Rianne Donders, burgemeester van Roermond, die – in feite als kandidaat afgewezen – bereid is even ‘voor de vorm’ als tweede achter Mikkers op het lijstje te gaan staan. Tot overmaat van ramp ‘vergat’ een commissielid van de Bossche Volkspartij een belangrijke vergadering en ging met vakantie naar Gran Canaria.

Vindt voor de burgemeesters maar gauw eens ‘n democratisch en volledig openbaar protocol uit, want zo werkt het niet langer.

Steeds minder winkelcentrum

In de Belgische film Allez Eddy (2012) over het zoontje van een dorpsslager, dat stiekem meedoet aan een wielerwedstrijd ter gelegenheid van de opening van een supermarkt, zegt een klant tegen de in alle staten verkerende slager: ‘De wereld is aan het draaien en de mensen draaien mee.’
In Best begon het al jaren geleden, toen Willy de Groenteman werd weggepest door de Aldi. Navrant detail: een cassière van de super kwam in het voortraject bij de goedmoedige Willy iets wegen omdat haar weegschaal kapot was.

Elders in ons dorp is een winkelcentrum steeds minder winkelcentrum aan het worden, doordat de Plus geleidelijk aan zowat 75% van de oppervlakte in gebruik heeft genomen. Tot de laatsten der Mohikanen behoren nu een slijter, een kapper en een cafetaria. De rest is ketenwerk. Twee bloemisten legden achtereenvolgens het loodje ten opzichte van de goedkope boeketten in de emmers van de supermarkt aan de overkant. De laatste bloemenman oefent nu zijn stiel uit in de verwante super aan de andere kant van het  dorp. Precies Allez Eddy, waarin de slager eieren voor zijn geld kiest via samenwerking met wat heet de Magique. (Voor wie het weten wil: het zoontje wordt opgeleid tot profwielrenner.)

Het verhaal is, voor zover het Best betreft, nog niet helemaal uit. De uitbater van de goed lopende, redelijk zelfstandige Readshop is nu bedrijfsleider in het servicecenter van de super, waarin ook, behalve voor onder meer de bloemen, een hoekje voor lectuur is ingericht. Kleine troost: Dick (63) is gecertificeerd, zodat je nog steeds een boek bij hem kunt bestellen.  Hij zegt: ‘Wat moest ik anders? Ik had nog wel enkele jaren door kunnen gaan, maar daarna zou ik mijn winkel niet verkocht krijgen.’

De slijter? ‘Moeilijk, moeilijk,’ zegt hij. ‘Alles, behalve het gedistilleerd, is aan de overkant ook te koop. Maar we zijn allemaal schuldig. Als ik een flesje shampoo nodig heb, ga ik niet naar de drogist maar steek over naar de super.’ Toevoeging mijnerzijds: 7 dagen per week open hè? En druk. druk, ook op zondag.

Ja, de wereld  is aan het draaien en de mensen draaien mee. Of het een doorgedraaide wereld is, mag iedereen voor zichzelf uitmaken.

(Gesproken column Omroep Best, 12.07.17, 18:10 uur)

En Bredero sprak…

De spoorbrug over het Hollands Diep (Moerdijkbrug) gaat vanaf 25 juli achttien dagen op slot: een kilometer rails moet worden vervangen. Gelukkig is er nog de autobrug. Dat was in 1945, na de bevrijding van ook het noorden, wel anders.

Toen lagen beide bruggen half in het water. Wie daarvoor verantwoordelijk was, weet ik niet – het zullen wel weer de Duitsers zijn geweest, die de opmars van de geallieerden vanuit Brabant wilden verhinderen.

In de etalage van boekhandel Corona in de straat waar ik toen woonde, waren twee afbeeldingen te zien, die mij buitengewoon intrigeerden. Een gekleurde tekening van een broodmagere Nederlander met een vlaggetje op z’n hoed, die tegen een welgedane Engelse soldaat zegt: ‘Met het eten ging het wel, maar oh boy, die moffen.’ En daarnaast een ‘Delfts blauw’ tegeltje met de vernielde Moerdijkbrug plus de spreuk ‘Bredero sprak, het kan verkeren, zo moeten wij weer varen leren.’

Kort na de oorlog mocht ik met mijn moeder mee naar Rotterdam. Met de bellenbus (een vrachtauto met een bel bovenop de cabine) tot Lage Zwaluwe en daar wachten in het originele veerhuis. Zo een als Hier zet men koffie en over. Ik herinner mij ‘n gezellige boel.

Vele jaren later interviewde ik de bekende natuurkundige Hendrik Casimir, toen al met pensioen als directeur van Philips’ NatLab. Ook daar kwam de oorlog ter sprake. Casimir vertelde over een volle wachtkamer van Utrecht CS, waar tot ieders verrassing snert werd uitgedeeld. Doelend op de solidariteit en het gevoel voor (galgen)humor van het geknechte Nederlandse volk, zei hij: ‘Eigenlijk was het niet eens zo’n ongezellige tijd.’

Ja, als je terugkijkt…

Kampioen populist

Ralph Behouden, de nachtburgemeester van Breda, roept mensen op, een petitie te ondertekenen. Daarin protesteert hij tegen het feit dat het muziekfestival Breda Live 7 en 8 juli vanwege klagende omwonenden bijna niet doorging en nu een halfuur eerder moet stoppen. ,,Om niet alleen de klagers een stem te geven, heb ik deze petitie opgezet." Zo lees ik in BN-DeStem.

Ralph Behouden is kampioen populist. Dat is op zich niet zo erg, want dat is een nachtburgemeester per definitie. Maar als ‘denker’ staat-ie in z’n hemd. Want hij zegt dat hij niet alleen de klagers - over onnoemelijk lawaai en daaraan evenredige rotzooi – ‘een stem wil geven.’ Wie dan wel? De ‘liefhebbers’ van dit soort festivals die alles overstemmen? Voelen die zich in hun weekendvermaak bedreigd?

Benieuwd naar de tekst van de ‘petitie’ (equivalent van ‘verzoek’). Staat daarin dat Breda Live binnen de singels van de stad een eeuwig leven moet hebben en vooral niet mag ophouden tegen de tijd dat de binnenstadbewoners aan hun nachtrust toe zijn? Daarover maakt niemand zich zorgen, behalve de gedupeerden.

Zet vooral je petitie op Facebook, Ralph. Krijg je gegarandeerd respons. Kut-kut-kut-omwonenden, ik zie het al voor me.

Doorknokken

Dacht over de uitspraak van de taal in de auditieve media (radio èn tv) mijn ei al te hebben gelegd (Gekwek in de ruimte, 19-10-16), maar de vrede tussen presentatoren/zegspersonen en luisteraars is nog lang niet getekend.

Lezers van de vpro gids kregen er maar geen genoeg van. Hun klachten waren voor de redactie aanleiding tot een nader onderzoek, waarbij de leden werden uitgenodigd het een en ander online in te vullen. De mogelijkheid daartoe stond nog geen week open, maar dit terzijde.

Ik vond het resultaat, een artikel in de gids onder de kop Wat u zegt, nogal teleurstellend. Ten eerste omdat het zich nagenoeg beperkte tot rapportcijfers voor bekende tv-presentatoren, terwijl het, als het om verstaanbaarheid gaat, vooral aankomt op de radio. Tweedens bleek het inschakelen van taalkundigen (universitaire docenten) weer eens onvermijdelijk. En die kropen lekker hoog in hun ivoren toren met uitspraken als ‘Er gebeurt zoveel in de wereld, en dan maak je je druk over de r van de nieuwslezer. Ik kan dat niet begrijpen, al vind ik het wel fascinerend.’ (Dick Smakman, universitair docent taalverwerving en socioliguïstiek te Leiden). Fascinerend, jaja.

Concluderend, maakt Smakman het nog bonter: ‘Klagers zijn vooral mensen die zichzelf heel correct vinden.’ Om die bewering te versterken, citeert hij de Franse filosoof Pierre Bourdier: ‘Mensen die doorlopend met hun taal bezig zijn, doen dat om zichzelf qua identiteit op de kaart te zetten’ en – hou je vast – ‘wijzen op taalfouten is onderdrukking van de onderklasse.’

De tael is gansch het volk. Deze spreuk, in de negentiende eeuw het uitgangspunt van de Vlaamse Beweging, is ooit door een Nederlandse staatssecretaris van cultuur aangepast tot ‘Van gans het volk’. De bedoeling was duidelijk. Wie begaan is met het Nederlands en gevoelig voor afkalving en verbastering, heeft, laatdunkende opmerkingen ten spijt, het volste recht door te knokken.

Bubbledeck

Dit is natuurlijk een vraag die nergens op slaat: in wiens schoenen zou je liever staan, in die van Tom Dumoulin of in die van Jan Kempkens, directievoorzitter bouw en techniek van de BAM? Maar ja, dit zijn nu eenmaal de onderwerpen die het nieuws van het afgelopen weekeinde beheersten; De volkomen verdiende overwinning van hét wielertalent sinds Zoetemelk en de onbegrijpelijke ineenstorting van de bijna voltooide parkeergarage op Eindhoven Airport.

Ik ben geen bouwkundige, maar mag gelukkig op deze plek wel vrij lullen. Veel meer valt er op dit moment ook niet te doen, lees je het uitputtend relaas over de bouwcrash in het Eindhovens Dagblad. Een raadsel en dat zal het nog wel maanden blijven. Al is één ramptoerist er al uit. ‘Te weinig wapening in die onderste vloeren,’ citeert het ED hem.

De krant zag zwarte kunststofballen in de betonlagen en vernam dat het gaat om een zogenaamd bubbledeck dat zou bijdragen aan het licht houden van de constructie. Begin nou niet te joelen, want deze techniek wordt al twintig jaar tot volle tevredenheid toegepast. Oh.

Ligt het aan de computer? Wie weet. Ik heb eens in de archieven zitten snuffelen naar de bouwmethode die in de negentiende eeuw door de Helmondse firma Begemann werd toegepast op de ijzeren stationsoverkapping van het station NS in Den Bosch. (Toen dat station tegen het eind van de oorlog werd gebombardeerd, bleef niets overeind, behalve die overkapping.) Conclusie: alles werd twee tot drie keer zo sterk gemaakt als ‘de natte vinger’ bepaalde; voor alle zekerheid. Zelfs de ‘nagloeitijd’ van de klinknagels was in het bestek vastgelegd.

Zo deed meneer Gustav Eiffel het ook, bij zijn toren in Parijs en die staat er ook al 128 jaar.

Begin eens met jeugd serieus te nemen

Best krijgt kennelijk zijn deel  van de zelfkant van het internet. Een docent van het Heerbeeck College (mavo, havo, vwo) is geschorst wegens mogelijk onoirbaar cybergedrag tegenover leerlingen. Hiernaar loopt een politioneel onderzoek. De ouders zijn summier per email op de hoogte gesteld en verder zwijgen directie en lerarenkorps in alle talen, ook tegenover de media. Gevolg: de geruchten waaieren uit over het schoolplein, tot op straat. Aangezien de bron van ‘het nieuws’ zich gemakkelijk laat raden (de betrokken leerlingen) benadert het waarschijnlijk de waarheid. Dit  kan beter.

De panische reactie van het Heerbeeck, dat een uitstekende reputatie heeft opgebouwd in de regio, is begrijpelijk, maar enig doordenken zou wellicht tot meer openheid en minder onrust hebben geleid. Openheid, vooral naar de leerlingen toe. Ze zeggen onomwonden tegen de krant dat ze daar recht op hebben en ze hebben gelijk. Zijn trouwens beter op de hoogte van wat zich op het internet afspeelt dan hun ouders of opvoeders.

Begin onderhand eens met de jongeren serieus te nemen. Onlangs was ik bij een raadsvergadering in Best, waar vertegenwoordigers van de jeugdgemeenteraad hun zegje mochten doen over hun plan, prullenbakken te laten beschilderen, om het daarin deponeren van afval te bevorderen. Leuk! Dat vonden de echte raad en het publiek ook, vandaar een warm applaus. Helaas ging het volgende staaltje gemeenterecht  van de voorzitter in het geroezemoes verloren: ‘Het is het publiek in een raadsvergadering niet toegestaan, blijken van goed- of afkeuring te geven.’ Met andere woorden, deelname aan de politiek als jeugdraad is niet alleen maar leuk. Men zou de jonge woordvoerders ook kunnen vragen, of beschilderde prullenbakken echt zouden helpen tegen het wegslingeren van uit de super afkomstige blikjes en flesjes. Dan pas neem je hen serieus.

Het is deze plaatselijke omroep, die sterk onderhevig is aan vergrijzing, tot dusver niet gelukt, jongeren bij haar programmering en presentatie te betrekken. Het is zelfs de vraag, of deze categorie ooit wel eens naar Omroep Best kijkt of luistert. Vorige week stond over de drang naar vernieuwing bij deze omroep een opwekkend stukje in Groeiend Best. Laat het daarbij niet blijven. Een nieuwe kans voor het onderwijs, jongeren serieus te nemen. Make it cool dan komt het goed.

Gesproken column Omroep Best, 17.05.17,  18:10 uur

Kaaskoppen

Na de oliebollen, de haring en de friet, heeft het AD zich nu op de Nederlandse multinationals geworpen: wie is de beste; wie krijgt de Kaascup? Drie keer raaien. Philips!  Of wat daar van over is. Nieuws maken heet dat.

Was de concerntaal nu maar gehanteerd (cheesecup) dan had die de krant met aanhang tenminste nog de hoon van de Vlamingen  bespaard. Kaaskoppen is daar immers de goedmoedige scheldnaam voor Hollanders. (Ik haast mij altijd te verklaren dat ik van beneden de rivieren kom, dus geen Hollander ben.) Weten die Rotterdammers veel.

Het Eindhovens Dagblad  heeft, deel uitmakend van Persgroep NL, deze onzin maar te slikken, inclusief  het ‘gegeven’ dat het succes van ASML (nota bene een afsplitsing die op eigen kracht laat zien hoe het moet) op Philips afstraalt. Wijselijk meldt het ED de onderscheiding met een piepklein teasertje op pagina 1 – een verwijzing naar twee economiepagina’s binnenin.

Weet u het nog? Duizenden Philipswerknemers, voornamelijk in Eindhoven, van wie ik weet dat ze er soms na een veertigjarig dienstverband letterlijk onderdoor zijn gegaan, anders wel: Operatie Centurion, in de jaren negentig aangekondigd door de toenmalige bestuurder, Jan Timmer, alias ‘de slager’. Het begin van de ontmanteling van het door de naamgevers gestarte en spectaculair uitgebreide concern. Lees eventueel hier Centurion: brute change at Philips Electronics.

En toen kwam Cor Boonstra, de melkboerzoon (kaas!)  uit Leeuwarden, die vond dat het hoofdkantoor binnen de compacte stadstaat Nederland van Eindhoven naar Amsterdam moest. Oud-employees noemen hem onomwonden ‘een rotvent.’

‘Tijden veranderen,’ aldus de ingetrapte open deur van de directeur van Philips Benelux, fijntjes door een presentator van BNR Nieuwsradio op de recente geschiedenis gewezen.

Volgende onderwerp. De waarheid a.u.b.

Provincie Brabant vindt dancefestivals ‘cultuur’

De provincie Noord-Brabant heeft een nieuwe cultuurvorm ontdekt en vindt dat die financieel gesteund moet worden: de dancefestivals. Zo weet ik er nog wel ‘n paar: voetbal, o nee, da’s sport, carnaval, culinaire festijnen…

Gedeputeerde Henri Swinkels zei, zo lees ik in De Gelderlander: ‘Dance is een van de belangrijkste exportproducten van ons land, ook van Brabant.’ Aha, dat is het natuurlijk. De koning en zijn Máxima staan zeker al in de startblokken voor een promotiereis, met Swinkels en de Brabantse commissaris in hun gevolg. Handjes in de lucht. En ja, er moet ook weer eens iets op de kaart gezet worden. Zet er dan meteen ook maar een decibelteken bij.

De subsidie gaat naar Front of House, een club die vijf organisaties van dit soort festivals vertegenwoordigt. 45.000 euro krijgen ze, bij een bezoekersaantal van in totaal ongeveer 400.000 per jaar.   Dat is dus ongeveer € 0,11 per bezoeker.

Maar de kosten zijn natuurlijk ook niet om te onderschatten. Een dj van enig formaat – en Brabant heeft enkele ‘wereldberoemdheden’ – vangt al gauw € 150.000 voor ‘n paar uur draaien. Zo'n exorbitant bedrag kun je natuurlijk niet door 400.000 delen. De dancefestivals, zijn net als voetbal - vandaar mijn eerdere vergelijking - een doorgedraaide wereld.

(Vermeende) koninklijke bastaarden

Aan het begin van de vorige eeuw liep op het station van Tilburg een man rond, een bagageknecht, destijds witkiel genaamd, die – met baard en al – als twee druppels water leek op koning Willem III. Eén van de vele figuren, van wie werd gezegd – of gefluisterd – dat-ie een bastaard van de vorst zou zijn.

Een Bredanaar, geboren en getogen in de Ginnekenstraat, haalt in BN-DeStem herinneringen op aan diverse volkstypen die ooit zijn wereldje bevolkten. Onder wie Willemientje. Hierbij ging het dus volgens de scribent om een vrouw die het evenbeeld zou zijn geweest van koningin Wilhelmina, zoals bekend dochter van voornoemde koning en Emma van Waldeck Pyrmont. Hij noemt de vrouw, die regelmatig in de Ginnekenstraat verscheen met een ronde vogelkooi en soms getooid was met de nationale vlag, ‘van lotje getikt.’

Ik heb de vrouw, die aan de Baronielaan woonde, rond 1950 ook gekend. Dat zij een nakomeling van Willem III zou zijn geweest, heb ik haar nooit horen beweren; ik heb haar überhaupt nimmer iets horen zeggen. In mijn herinnering was het een statige dame, die regelmatig altijd met haar fiets aan de hand, door de straat waaraan ik woonde (de Duivelsbruglaan in Ginneken) bewandelde. Soms met een gebaar van 'opzij'. En over gelijkenis gesproken: wij dachten bij haar fysionomie eerder aan wijlen koningin Emma (toen nog alleen maar bekend van foto’s) dan aan Wilhelmina.

Mijn vader die in die tijd een rubriek Volkstypen in de krant had, heeft eens geprobeerd, een gesprekje met haar aan te knopen. Dat gebeurde op een bankje vlakbij de ingang van het Mastbosch. Ja, hoe gaat zoiets?
‘Mooi weer hè?’
‘Ja, mooi weer’, verwaardigde zich de dame te reageren. Ze stond op en verliet op de van haar bekende statige wijze de plaats des onheils.
(Googel desgewenst even op bastaarden.)

Doe iets aan die kleren

‘Sinds hij koning is draagt hij betere pakken.’ Josine Droogendijk, “mode-expert en royaltydeskundige”, vandaag in de Persgroep-kranten. Vindt je dat nou? Iedereen schijnt  het abrahamsinterview van Wilfried de Jong met Willem Alexander te roemen, maar niemand blijkt (voortdurend) afgeleid te zijn geweest door het wederom slecht zittende pak van de vorst. Wij wel.

Zorgzame Máxima (zijn woorden) doe er wat aan. Over smaak valt niet te twisten. Blauw wordt geacht goed te harmoniëren met rossig haar. Maar het was niet het stemmiger nassaublauw, dat door de outfit van De Jong meer werd benaderd. Die broek, pardon pantalon, vol plooien en rimpels, waar de kuiten – van achteren gezien – doorheen bolden.

‘Maar een dandy zal hij nooit worden,’ zegt Droogendijk met de voorzichtige mildheid van de lakei, er tot overmaat van ramp  aan toevoegend: ‘Toch is zijn kleding vaak leuker dan we denken.’ (Nou, ik zie wat ik zie.) ‘Zo droeg hij naar Burgers Zoo een stropdas met leeuwen en olifanten, daar is over nagedacht.’

Ik denk dat je echt mode-expert moet zijn, om tot zo’n analyse te komen.

Staatsloterij leurt erop los

Sante Brun wees er al op in een recente column: de kans dat je iets wint in de Staatsloterij is zoiets als 0,00009%. Zelf was ik daar al jaren geleden achter, toen ik mijn automatische deelname via mijn bankrekening opzegde. Af en toe had ik m’n inleg teruggekregen.

Het lijkt er op dat de ‘verzoeningsactie’ die de loterj nu is gestart, waarmee ‘spijtoptanten/gedupeerden’ kans zouden lopen op een van de hoofdprijzen ad € 1.000.000, nog wel wat deelnemers kan gebruiken. Oftewel de Staatsloterij is stevig bezig, voornoemde kans nog verder te verkleinen met een direct mail aan kennelijk alle oud-klanten. Dit alles onder het motto: ‘Sinds 1726 maken wij graag mensen blij.’

Nou nee, bedankt. Het persoonlijk referentienummer dat mij is toegezonden gaat regelrecht naar de prullenbak. ‘Heeft u nog vragen?’ Nee hoor, meneer Onkenhout, directeur.

Nieuwe wethouder als partij-politieke gok

Op 8 mei, minder dan een jaar voor de plaatselijke verkiezingen, beslist de gemeenteraad van Best over de benoeming van een nieuwe PvdA-wethouder als opvolger van de vertrokken bestuurder Bert van Drunen. Er is volop reden, nieuwsgierig te zijn naar de overwegingen die daarbij een rol zullen spelen.

Enerzijds valt de enorme belangstelling voor de post (maar liefst 13 gegadigden) te verklaren. Nu kán het nog. Anderzijds kun je je ook afvragen, waar beginnen die sociaal democraten aan, gezien de wankele positie waarin de PvdA landelijk verkeert. Inderdaad, een dramatisch zetelverlies op nationaal niveau hoeft nog niet te betekenen dat de partij straks ook in Best zal worden gedecimeerd. Toch leert de ervaring dat de gezindheid van de kiezer jegens een landelijke partij wel degelijk ook tot uitdrukking kan komen bij regionale verkiezingen. Met andere woorden, een terugkeer in 2018  van de PvdA in een Bestse coalitie is verre van zeker.

De kandidaat die nu door de fractie naar voren is geschoven, de 49-jarige Annegien Wijnands, een door de wol geverfde, regionaal bestuurder, zit daar niet mee, integendeel, zij ziet enthousiast uit naar de baan.

Is de benoeming van een nieuwe wethouder, koud tien maanden voor de raadsverkiezing, met aftrek van pakweg twee maanden vakantie-reces, in het belang van de gemeente Best? Kunnen de taken van de voorganger, zoals nu al het geval is, niet door de overige drie (!) wethouders in goed overleg in die korte periode worden waargenomen? Behoort het doorfunctioneren van de coalitie, met gedoogsteun van de PvdA niet tot de mogelijkheden? Allemaal vragen, die de gemeenteraad straks in zijn beslissing zou kunnen meenemen.

Er zijn ook financiële consequenties voor de gemeente, al zijn die op dit moment nog niet te overzien. Vertrokken wethouders hebben in principe recht op wachtgeld. Wie daar meer over wil weten, kan terecht op de website van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG)

Vooralsnog lijkt de voordracht van de Bestse PvdA op een partij-politieke gok, die niet in het belang is van de gemeente. Recht is niet altijd terecht.

Eindhoven Airport panacee voor Brainport?

We hadden de Groningers nog wel gewaarschuwd (zoals een Elsevier-commentator in de vorige eeuw: 'Wij waarschuwen China voor het laatst'):  reken niet teveel op Hans Alders als rijkscoördinator van de schadeafwikkeling gaswinning. Nu zijn ze er daar achter. Alders wil toch periodiek met de NAM overleggen, terwijl de gaswinner zich juist had teruggetrokken van die schade-afhandeling. In het Eindhovense kunnen ze er ook over meepraten, sinds Alders zogenaamd tot een akkoord kwam met de omwonenden over de groei van Airport. Nou ja, misschien was het geen akkoord, het maakt ook niks uit.

Het 'zie-je-wel-effect' dendert immers door. Brainport heeft zich tot de fracties in de Tweede Kamer gewend met de mededeling dat het vliegveld na 2019 toch moet doorgroeien boven de 43.000 'vliegbewegingen' per jaar die nu tot dan zijn afgesproken. De ontwikkeling van  Brainport zou dat vereisen. Zijn ze trouwens bij de Kamer momenteel wel aan het goeie kantoor? Het komt me voor dat het vliegverkeer in Nederland te maken heeft met de klimaatkwestie, die angel in de lopende formatie-onderhandelingen over een nieuw te vormen kabinet.

De directeur van Eindhoven Airport, Joost Meijs, is het natuurlijk gloeiend eens met Brainport. 'Als dat verder wil groeien, is groei van het vliegverkeer noodzakelijk,' zo citeert hem het Eindhovens Dagblad. Volgt de vos die de passie preekt: 'De vraag is wel hoeveel vluchten maatschappelijk wenselijk zijn.'

De voorzitter van het bewonersoverleg lijkt zich gematigd op te stellen. Hij zegt tegen de krant: 'We zijn niet per definitie tegen groei, als de huidige openingstijden maar volstaan.' Begrijpt deze meneer niet, dat het een (nachtvluchten) het logisch gevolg zou zijn van het ander?   Dan spreekt me het informele protest van een inwoner van het kerkdorp Acht (toenemende overlast) meer aan. Hij ziet het verband tussen Airport en Brainport niet zo. Pleit voor verbetering van alternatief openbaar vervoer, zoals aansluiting op het Europese netwerk van hsl's, de railverbindingen dus met Brussel en Düsseldorf. Het bedrijfsleven zit niet te wachten op uitbreiding van een vakantievliegveld, zegt hij. Natuurlijk is dit natte-vinger-werk, maar dat is de redenering van Brainport/Airport ook. Het 'zakelijk belang' zou eerst nog eens grondig moeten worden onderzocht.

Let op, dit is nog maar het begin. Ooit voegde men eraan toe: we gaan door met de strijd. Over het resultaat ben ik niet al te optimistisch. Eén ding: houd Alders deze keer toch maar buiten de deur.

(Gesproken column Omroep Best, 12.04.17.)

Ouderen krijgen schuld van files

Het kwam gisteravond zomaar even voorbij op RTL4 Nieuws: 'de toename van het aantal files is mede te wijten aan het groeiend aantal ouderen in het verkeer. Vooral in Brabant is dat het geval.' Zoiets moet je sowieso controleren, dus Uitzending Gemist van RTL4 Nieuws (19:30 uur). Niks, nope, nada. Geschrapt? Lijkt me dan terecht. Over de bron van het bericht heb ik trouwens ook niets opgevangen. Nepnieuws.

Waar vindt je de ultieme info over de nieuwste onderzoeken? De website van de al tientallen jaren bestaande en gezaghebbende Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid (SWOV).

Daar lees ik dit:

'Uit microsimulatie-onderzoek komt wel naar voren dat een toename van het aandeel ouderen op invoegstroken en weefvakken van snelwegen plaatselijk tot een minder vlotte verkeersafwikkeling kan leiden wanneer er druk verkeer en veel vrachtautoverkeer is. De algemene conclusie dat vergrijzing tot minder congestie in de ochtendspits (het staat er!) zal leiden, moet dus wel genuanceerd worden met de constatering dat op sommige wegen en tijdstippen een toekomstig groter aandeel ouderen tot een minder vlotte verkeersafwikkeling kan leiden.'

Op 19 november 2016 schreef ik op deze plaats onder meer: Wat me de laatste tijd opvalt, is het consequent - in dien mogelijk - vermelden van de oorzaak van files. In pakweg tachtig procent van de gevallen is dat...een ongeluk. Ik hoef gelukkig zelden tijdens de spits op pad, maar als het dan een keer gebeurt, krijg ik het gevoel in een soort wild-west te zijn beland; wedstrijdjes in rijstrook wisselen en snijden. Bellend en append. Tijdig gewaarschuwd door de flitscontroledienst van BNR Nieuwsradio, waaraan als het aan mij zou liggen onmiddellijk een einde zou moeten worden gemaakt. En verder, jullie doen maar als mijn verzekeringspremie maar niet omhoog gaat.'

En ja, die verzekeringspremie gaat met 5% omhoog 'vanwege de toename van het aantal ongevallen'. Ik heb met mijn tussenpersoon even overlegd. Hij ontried mij het annuleren van mijn casco-verzekering, op grond van de leeftijd van onze auto, 6 jaar. 'Bekijk het per jaar,' was zijn advies. De verzekering is afgestemd op een maximum kilometrage van 20.000 per jaar. Er staat echter 67.000 op de teller. 'Even kijken, want de volgende trede is 12.000,' zei de tussenpersoon en: 'Helaas, dat scheelt niks. En een andere verzekering is gezien uw leeftijd ook geen optie. Leeftijdsdiscriminatie.' Hij zei het.

Zijn we terug bij het begin.

Parels bij de vleet in Brabant

Stadspromotie. 'Breda moet meer doen met de erenaam Parel van het Zuiden', aldus burgemeester Paul Depla, volgens BN-DeStem*). 'Het verhaal van Breda mag van mij wel wat exotischer worden, zodat we als stad nóg aantrekkelijker worden voor toeristen.'
Paul zou als oud-Eindhovenaar moeten weten, dat het begrip 'parel' in deze context, een versleten en door menig dorp zelfbedachte 'eretitel' is. VVV-retoriek. Heeze, 'Parel van Brabant', heeft  een weekblad van die naam en er is zelfs een café dat zo heet. Ik meen dat  Oisterwijk, wellicht de eerste echt  'toeristische gemeente' in Brabant, zich rond 1900 deze onderscheiding heeft opgeplakt. Het mag allemaal, die promotie, maar bedenk eens iets anders, teneinde de lachlust van de doelgroep te temperen.

Het Breda's Mannenkoor luidde vorig jaar de opening van het nieuwe station (dat van die vallende bakstenen) op de vroege morgen in met het volkslied: Temidden van de paarse heide (is die er nog?), waar samen stromen Mark en Aa, daar ligt, geroemd door alle tijden, onz' eigen stad, ons fier Breda. Als schoolkinderen, verplicht dit lied uit volle borst ten gehore te brengen, wisten we, de toorn van de onderwijzer riskerend, eraan toe te voegen: 'En moeder de pap is aangebrand en w'ebben geen lepels bij de hand.' Kinderen voelen blijkbaar haarfijn aan, dat eigen roem stinkt.

Breda was trouwens altijd al 'het Haagje van het Zuiden'. Nog waar ook, gezien het grote aantal rijksambtenaren dat zich er  voor WO2 vestigde om van zijn pensioen te genieten. Maar ook daarin was Breda niet uniek, immers Heerenveen werd het 'Friese Haagje' genoemd, in verband met het nabijgelegen Oranjewoud, ooit buitenverblijf van de gelijknamige familie.

Overigens, niks ten nadele van Breda. Daar ben ik veel te chauvinistisch voor. En burgemeester Depla mag wat mij betreft 'voor een exotischer uitstraling van de stad' best zestig bananenbomen planten in het Mastbos, als dat maar Mastbosch blijft.

Maar wacht es even, dit laatste - en eigenlijk het hele krantenverhaal - is natuurlijk 'n 1 april-grap.
------------------------------------------------------------------------------------------------------

'Oppassen met grappen' https://t.co/aRUS485cw5 via @Topics_NL

— hhBest (@ecluse) 1 april 2017

Behartenswaardig stukje in het Eindhovens Dagblad. Het ED doet al 70 jaar niet meer aan aprilgrappen. In 1947 verloor het 1500 abonnees na een aankondiging op de voorpagina over een 'atoomnevel' die de stad bedreigde.
------------------------------------------------------------------------------------------------------

*) Het uitgangspunt van deze column is een best geslaagde 1 april-grap van de krant. Depla is dus niet echt geciteerd. De redenering over stads- en dorpspromotie heb ik toch maar gehandhaafd.

Onverdraagzaamheid

De veiling van devotionalia en andere onderdelen van een kerkinventaris waarover ik het eerder had, heeft nog een andere context dan als zinnebeeld van de ontkerkelijking. De beelden, de kruisen, de offerblokken, de collectezakken  ('De armen gegeven is Gode geleend') de sjerp van de ordebewaarder (suisse, 'Eerbied in Gods Huis'), ze kunnen volgens sommigen 'aardige accenten' vormen in het moderne interieur. Je komt die dingen zelfs tegen in café's en - zoals we ook hoorden - in het toilet.

Overigens gaat het hier nooit over religieuze kunst, hooguit om gebruiksvoorwerpen plus voorstellingen en beelden, afkomstig van onder meer het massa-atelier van de Cuypersen in Roermond

Toen er zo'n verkoop aan de orde was, sprak ik erover met de eigenaar van een Brabantse B&B. Of dat iets voor hem was? Ik moet er niet dan denken, zo luidde zijn antwoord. Geen religieuze symbolen in mijn zaak; die moet volstrekte neutraliteit uitstralen. Ik heb wat dat betreft mijn ervaringen. NB: een kruisbeeld in openbare ruimten was in katholieke landsdelen ooit normaal.

De ervaringen van de B&B-uitbater slaan op het verblijf van streng gereformeerden uit Zeeland. Bij die gelegenheid gebeurde het dat Somalische kennissen van de B&B-houder buiten een - Praise the Lord - religieus getinte dans uitvoerden. De Mannen Broeders gingen zo ongeveer door het lint, met de woorden 'Moet je die zwarte apen daar zien dansen.'

Het toppunt van onderlinge christelijke onverdraagzaamheid die de immigranten nog ver afhoudt van hun integratie.

'Ontkerkelijking' kent grenzen

De veiling van een deel van de inventaris van de Augustijner Paterskerk in Eindhoven - die met het Christusbeeld op de spits - was tekenend voor het verschijnsel dat ontkerkelijking heet. Wat dat betreft was de kop in het Eindhovens Dagblad boven het verslag van die massaal bezochte verkoop alles zeggend: Een offerblok voor op de wc.

Ik weet zeker dat er mensen zijn, voornamelijk met grijze haren, die dit als pijnlijk hebben ervaren. Toch kent die ontkerkelijking z'n grenzen. Ook als het gaat om het behoud en 'levend' houden van het materieel erfgoed.

Vorige week was ik bij de uitvaart van een familielid, dat in de tweede helft van de vorige eeuw nog kerkmeester was van de Sint-Bonifatiuskerk in Leeuwarden, een schepping van Pierre Cuypers en beeldbepalend voor de stad. De kerk is tegenwoordig eigendom van een stichting en de r.-k. gemeenschappen van Leeuwarden e.o. zijn verenigd in de Titus Brandsma Parochie, genoemd naar Friesland's eigen zalige martelaar (sinds 1985). Wat een schitterende website heeft die parochie trouwens.

De Bonifatiuskerk is ook inwendig nog volledig intact, wat wil zeggen dat de 'versobering' in relatie tot het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) aan haar voorbij is gegaan. Dit in tegenstelling tot bij voorbeeld de Ginnekense Laurentiuskerk van Pierre's zoon Joseph Cuypers. Ik ben geneigd, daarvoor de verklaring gedeeltelijk te zoeken in een toch iets sterkere trouw van de katholieken in het noorden. Tot ver in de vorige eeuw sprak men in dit landsdeel van diaspora, wat in het r.-k. geloof zoiets wil zeggen als 'randgebied'; de saamhorigheid in het geloof ter onderscheid van 'andersdenkenden' was aanwijsbaar. Bij voorbeeld in de naam van wijlen het eigen dagblad Ons Noorden.

Volgens Goethe gaat in Nederland alles trager. Nou wat de katholieken in het noorden betreft nog ietsje langzamer. Pas in 1956 herleefde het bisdom Groningen als afsplitsing van het aartsbisdom Utrecht.

De ontkerkelijking mag dan in mijn theorie z'n grenzen hebben, de veranderingen gaan natuurlijk wel door. De voorganger (overigens oorspronkelijk een protestants-christelijk begrip) bij de begrafenisplechtigheid in de Bonifatiuskerk was een vrouwelijke pastor, wat overeenkomstig het nog steeds geldende r.-k. kerkelijk recht betekent dat geen 'echte' eucharistieviering mocht plaatsvinden; wel een communie-uitreiking. En de veranderingen, zo blijkt, houden tevens in: een nijpend tekort aan priesters, ook in het bisdom Groningen-Leeuwarden.

Kijk ook even op hhBest -  Friesland

Een dag op het spoor

De begrafenis van een letterlijk ver familielid voerde mij per spoor naar Leeuwarden. Met de NS heb ik geen slechte ervaringen, wat ongetwijfeld te maken heeft met de luxe dat ik de spits kan mijden. Ik reisde voor het eerst sinds de invoering van de nieuwe dienstregeling (december 2016). Dat heb ik geweten.

Het begon ermee dat ik de website 9292 (het totale ov) gebruikte voor mijn reisplanning; had beter die van de NS kunnen nemen, heb ik inmiddels geleerd. De planner wilde dat ik eerst vanuit Best met de Sprinter naar Eindhoven zou gaan om aldaar op de Intercity naar Utrecht te stappen. Aangezien dat een stukje tegen de draad in is, heb ik net zo lang gewinkeld tot ik de mij vertrouwde mogelijkheid had van de Sprinter naar Den Bosch. Maar goed ook, zei een (toevallige) medereizigster, want als die Sprinter naar Eindhoven te laat is, ben je in de aap gelogeerd.

Echter, de Sprinter naar Den Bosch was meer dan een kwartier vertraagd. Daarbij werden we, ding dong ding, door een omroepster tot driemaal toe op het verkeerde been gezet met de mededeling: 'De Sprinter naar 's-Hertogenbosch arriveert over enkele minuten.' Nou ja, de planning in de war. Er rijden vanuit Den Bosch heel wat Intercity's naar Utrecht, dus namen we die met eindbestemming Schiphol.

Op Utrecht Centraal was ik aangewezen op de Intercity naar Groningen, wat betekende voor de derde keer overstappen, in Zwolle. Enfin, ik was op de gewenste tijd in Leeuwarden, maar heb deze reis in vele jaren comfortabeler meegemaakt. Intussen ook nog 'n paar keer 'internet in de trein' geprobeerd. Dat hield niet over en een andere medereiziger verklaarde dan ook, die faciliteit altijd maar te laten voor wat ze is. Je ziet in de trein heel wat mensen appen en zo, maar dat blijkt overwegend gamen muziek luisteren, filmpje kijken en tekst verwerken.

De terugreis, waarbij het tijdstip van vertrek uiteraard werd bepaald door het verloop van de uitvaart en de nazit. Om 17:08 uur ging er een trein naar Schiphol via, Lelystad en Almere. Overstappen in Zwolle, voor Utrecht Centraal. Kaartjescontrole. De conducteur keek bedenkelijk. 'U hebt in Leeuwarden ingecheckt bij Arriva en u reist met de NS.' Raar, want de incheckpoortjes van beide concessionarissen zijn duidelijk gemerkt. 'U moet nu in Zwolle bij Arriva uitchecken en inschecken bij de NS,'  liet de controleur weten. Zo gezegd zo gedaan. Echter, het Arrivapoortje meldt: 'U kunt hier niet uitchecken.'  Toen maar uit en in gedaan bij de NS. Toch nog even online kijken bij Mijn OV-chipkaart, wat er nu eigenlijk is gebeurd.

Richting Den Bosch (bent u er nog?) ging de trein in de buurt van Culemborg kilometerslang rijden met het tempo (snelheid kun je dat niet noemen) van wijlen de stoomtrein. De machinist, deze keer gelukkig verstaanbaar, verklaarde: 'We rijden een gematigd tempo om veiligheidsredenen.' Na enkele minuten klonk het: 'We rijden langzaam vanwege een slecht baanvak!'

In Den Bosch moesten we 'n minuut of vijf wachten. De splinternieuwe Sprinter richting Eindhoven was gesloten, terwijl zich al enkele reizigers binnen bevonden. 'De trein moet worden geset,' deelde de eveneens buitengesloten conducteur mee.

In Boxtel wacht de Sprinter vijf minuten. 'Dat doet-ie altijd, heen en terug,' deelt een reisgenoot berustend mee. Als klap op de vuurpijl, bericht de machinist, nadat die vijf minuten alweer zijn overschreden: 'We wachten nu op het passeren van een Intercity.' Dit is echt onverklaarbaar, want de sporen op het traject Boxtel-Eindhoven zijn meer dan 15 jaar geleden juist - van twee naar vier - verdubbeld, om dit soort stremmingen te voorkomen.

Om kwart voor negen, na een reis van 3 1/2 uur was ik in Best. In de vorige eeuw deed ik Leeuwarden-Eindhoven per auto, zonder snelwegen, in vier uur. Het is de bedoeling van de NS, met ingang van 2018 intercity's tussen Eindhoven en Amsterdam om de tien minuten te laten rijden. Ik ben benieuwd, hoe ze dat klaar spelen.

Toch nog even iets positiefs. Wie de al dan niet sociale media volgt, krijgt de indruk dat de gemiddelde Nederlander een hork is.  Dat valt best mee. In het volle Stilte-compartiment was het inderdaad heel rustig en voor de rest heb ik heel wat hoffelijkheid ontmoet.

---

PS Ben inderdaad in Leeuwarden bij Arriva ingecheckt en in Zwolle bij NS (enige mogelijkheid) uitgecheckt. Het heeft geen financiële gevolgen. Ik gebruikte een zogenaamde 'vrij reizen dag' van de NS.

Ongelijkheid overal

Mannen en vrouwen zijn gelijk maar niet altijd, zei ik tegen een vriendin op bezoek. Het ging over het feit dat medicijnen worden getest op mannen, maar dat ook vrouwen ze moeten gebruiken en dat gaat niet goed. 'Mannen en vrouwen zijn gelijkwaardig,' corrigeerde de vriendin en ze had een punt.

Boeiende uitzending van De Nieuws BV vanmiddag op Radio 1: het nagenoeg ontbreken van meesters op de basisschool, terwijl meisjes en jongens zo totaal verschillend reageren op onderwijs. Wat een wonder, die kennelijke afwezigheid van animo bij mannen om voor de klas te gaan staan. Op Twitter las ik een klacht van een Belgische basisschool-leraar. Hij was geronseld voor z'n functie, maar  heeft spijt, want beurt maandelijks maar 879 euro. In Nederland is het niet veel beter,

Razend benieuwd, wat D66, in welke positie dan ook in de nieuwe politieke situatie, waar maakt van haar dikke woorden over onderwijsverbeteringen. Als daarbij maar niet louter naar het hoger onderwijs wordt gekeken. Salarisnivellering is wel het minste.

De klok terugdraaien is natuurlijk niet aan de orde, maar je zou haast gaan terugverlangen naar de jongens- en de meisjesschool. Die situatie was overigens 'typisch rooms', want niet in de  laatste plaats gemotiveerd door de wens, de sexen uiteen te houden, respectievelijk het voortijdig seksen te voorkomen. Vergelijking: het gescheiden zwemmen in het zuiden. Het is rond 1960 allemaal omgegooid en niemand die dat betreurt. Het gemengd onderwijs is nog goedkoper ook. Laat men dat gegeven meenemen bij een nieuwe reorganisatie, waarvan wel duidelijk is dat die onontkoombaar is..

Rood op de goede plek

Het is verkiezingsavond, als u dat nog niet mocht weten. Nochtans aarzel ik, over dit onderwerp te beginnen, want, zegt een vergeten spreekwoord overdaad schaadt. Ik zal daarom maar beginnen met 'iets leuks', namelijk een cartoon van Joep Bertrams die zogezegd in het oog sprong, toen ik vanmorgen mijn Twitter-account opende. De grap zat voor mij niet zozeer in de tekening als wel in de tekst die Bertrams er boven had geplaatst: Wel op de juiste plek rood maken! Die maakte bij mij een herinnering los.

Ik was destijds aanhanger van Joop den Uyl. We zaten in een rijtjeshuis aan een t-kruising van woonstraten in Best en hadden 'ome Joop' meer dan levensgroot op een biljet voor het raam hangen. We hielden gewoon van die man. Mag dat? Nou, onze toenmalige huisarts - overigens een onvergetelijk iemand - vond het maar niks. Was het toen nog KVP of reeds CDA? Ik ben het even kwijt. Maar essentieel voor dit verhaaltje is, dat de christen democraten toen een soort taxidienst organiseerden, waarmee bejaarden, nonnekes en slecht ter been zijnden naar het stembureau werden vervoerd.  Drie keer raaien welk stemadvies ze mee kregen. Maar echt nodig was dat natuurlijk niet. Zonder tien pagina's 'verkiezingsnieuws' in de krant en zonder avondvullende tv-debatten.

Bij de ingang van het stemlokaal, tevens uitgang, kwam ik 'n paar van die nonnekes tegen en ik kon het niet laten: 'En, heddem goed rood gemaakt?' Een exit poll noemen ze dat tegenwoordig. U zult er vanavond nog tot vervelens toe van horen.
'Ja,' grinnikte de zuster, 'en op de goeie plek.'

Hier past het cliché 'dat waren nog eens tijden', al zullen velen hun neus ophalen voor de toenmalige verkiezingspraktijk. Want, kijk nou eens. In Amsterdam-Noord begon het kiezen door jongeren vannacht om 0:00 uur met met een stemfeest. Mocht van minister Plasterk. En in Zevenhuizen, fusiegemeente Zuidplas, is een drive-in-stemlokaal. Mag ook van de minister, zij het dat de kiezer nog wel de auto uit moet naar het hokje. Als jullie het niet geloven, je kunt er nog heen; je mag immers overal stemmen, als je je identiteitsbewijs maar niet vergeet. De opvolger van Plasterk mag straks al dan niet goedkeuren dat je er voortaan een hamburger bij krijgt. En dat zou de Partij voor de Dieren dan niet tegen kunnen houden.

(Gesproken column Omroep Best, 15.03.17, 18:10 uur.)

Diplomatieke soap

In de tijd van de Vietnam-demonstraties wilden de deelnemers de toenmalige Amerikaanse president Lyndon Johnson (destijds vice-president en in het vliegtuig beëdigd op de dag van de moord op Kennedy) bejegenen als moordenaar. Dat kon natuurlijk niet, immers 'belediging van een bevriend staatshoofd' dus strafbaar. Het werd dus 'Johnson molenaar'. Iedereen wist toen ook wel wat er bedoeld werd.

Wat is belangrijker, interessanter, intrigerender? Belediging van een staatshoofd een regering of van de staat-zelve. Ik zie geen verschil. Bestaat er in Turkije een soortgelijke rechtsregel? Lijkt me twijfelachtig, gezien de staat van rechteloosheid waarin de bevolking daar zich bevindt. Je mag er niet eens nee denken, laat staan zeggen.

De gedroomde dictator Erdogan - je vraagt je af of er nog wel een grondwetswijziging nodig is om van de droom werkelijkheid te maken - eigent zich het recht toe, Nederland een fascistenstaat en bananenrepubliek te noemen en excuses te eisen voor het dwarsbomen van ministers die hier zijn politiek wilden komen preken. We zijn trouwens geen republiek, maar nog steeds een constitutionele monarchie, maar ook dat is hier niet van essentieel belang. Hoogstens lijkt het interessant, op het verdwenen verschijnsel van de absolute monarchie te wijzen, omdat het onophoudelijk streven van de heer Erdogan daarmee grote gelijkenis vertoont.

Het gevolg van Erdogans scheldkanonnades is een excuuseis per kerende post. Inmiddels van harte ondersteund door onder anderen Angela Merkel, wat niet niks is. Intussen is dit wel diplomatie van een weergaloos soapgehalte, of liever non-diplomatie.

Maar wat had het duo Rutte-Koenders anders moeten doen? Stel dat de Nederlandse regering het grove geschut van de Turkse president in lankmoedigheid over zich heen had laten gaan. Dat Mark Rutte de veel gesmade lach niet zou zijn vergaan.  Het huis zou hier - zeker zo vlak voor de verkiezingen - te klein zijn geweest. Er is gesuggereerd, dat Rutte en zijn VVD bij de verkiezingen wel garen zullen spinnen bij deze zaak. Zou kunnen, maar ik  wil er wel bij zeggen dat ik me geen kabinet kan voorstellen dat anders zou hebben gehandeld.

Telwerk

Tops en Tromp, die een boek schreven over ondermijnende criminaliteit (De achterkant van Nederland) zijn aan een tweede deel toe. Niet alleen vanwege de recente ontdekkingen van een weergaloos omvangrijk drugslab in Leende en van een al even mega foute sigarettenfabriek in een boerenschuur in Oirschot.

Alarmerende openingskop van het Eindhovens Dagblad vandaag: 'Criminelen stelen enorm veel stroom.' Nieuws? Niet echt, maar wel voor het eerst gekwantificeerd.

Het verloopt zo: Hennepboeven stelen jaarlijks honderden miljoenen kilowattuur stroom. (Inleiding)

Vervolgens:

Criminelen stelen jaarlijks voor zo'n 200 miljoen euro aan elektriciteit, een miljard kilowattuur.

En verder:

Enexis, het bedrijf dat het stroomnet in vrijwel heel Brabant, Limburg en het noordoosten van het land beheert, schat de diefstal in 2016 landelijk op 330 miljoen kWh.

Landelijk, dus inclusief andere netbeheerders, neem ik aan.

Ooit werd van De Telegraaf strijk en zet gezegd dat die krant niet kon tellen. Nou, vandaag de dag heb ik over het telwerk van het ED ook zo m'n twijfels.

De jeugd van toen en tegenwoordig

Dat idee van CDA-er Buma, maatschappelijke dienstplicht, waar doet dat toch aan denken? Precies, partijgenoot Lubbers die trouwens in 1993 nog een stapje verder ging met zijn strafkampen voor criminele jongeren. Gewoon doodgebloed, dat idee, hoewel salonsocialist Kok er later nog op is teruggekomen.

Hou er toch over op. De jeugd van tegenwoordig is gelijk aan die van toen. Het was in de jaren vijftig (!) van de vorige eeuw dat mijn vader een sneeuwbal in z'n nek kreeg. Toen-ie zich omdraaide stond daar 'n knul die treiterig riep: 'Ja dat doe ik!'

Pubers moeten zich laten gelden, vooral de jongens. en uiteraard in het negatieve. Testosteron hè? Met normaal doen valt geen stoer imago op te bouwen. Met een blikje cola light ook niet, afgezien van het demonstratief, na het nuttigen van de inhoud, aan de kant van de weg flikkeren. Een helaas te vroeg overleden vriend van ons was in de tijd van Lubbers onderwijzer in Tilburg Noord. Hij kreeg van een moeder de vraag: 'Mister, zou 't helpen as ik hem 'n brommer gaf.' Nee, er helpt ook geen actie prullenbakken versieren, zoals momenteel in Best, tegen. Zomin als strafzorg. Zie je de motivatie al?

Trouwens, maatschappelijke dienstplicht? Het zal wel weer tegen de Rechten van de Mens zijn. Opvoeding? Zou kunnen. Vooralsnog zie ik meer in voorbehoedsmiddelen met als alternatief een cursus ouderschap. Eerst kind af zijn - kan lang duren - dan pas verwekken en baren. Het lijkt het presidentschap van Amerika wel.

Mottenballen

Het Lagerhuis, een succesvol discussieprogramma op tv van de VARA (1997-2005), wordt ter gelegenheid van de naderende verkiezingen voor één keer nog eens uit de kast gehaald. Niet voor 't eerst trouwens, want in 2010 werd het ook bij verkiezingen nog eens ingezet. Terecht vinden sommigen dat het programma weer voor onbepaalde tijd nieuw leven zou moeten worden ingeblazen. Het heeft bewezen, tot aardige confrontaties te kunnen leiden tussen politiek en burger. Als daar ooit behoefte aan bestond, dan is dat nu wel.

Tot de voorstanders van die heropleving behoort, zo hoorde ik haar zeggen in haar wekelijkse column voor BNR (radio) de schrijfster Marianne Zwagerman. Alleen, ze gleed volgens mij onderuit met de constatering dat voor de komende gelegenheidsuitzending(en) presentator Paul Witteman (70) uit de mottenballen is gehaald - niet in het midden latend dat ze dat maar niks vond.

Sinds hij vertrok bij het toen nog zo geheten Pauw en Witteman, presenteert Witteman onder meer op zondagavond op een charmante manier het naar hem genoemde Podium, waarin klassieke muziek, mede door de 'versieringen' van pianist/cabaretier Mike Bodde en trendwatcher Floris Kortie, voor de gemiddelde kijker een delicatesse wordt. Voor Paul Witteman geldt dus het still going strong, wat volgens de Cambridge-dictionary staat voor still be successful after having existed for a long time. Het staat nog te bezien of dat over 'n jaar of twintig van de immer triomfantelijk-arrogante Marianne Zwagerman kan worden gezegd.

Mottenballen? Als je dat nou van de inmiddels 93-jarige, in het openbaar in z'n broek plassende dictator Mugabe zou zeggen. Volgens een mededeling van Bram Vermeulen op Radio 1, zou de echtgenote van de Zimbabwaanse president  bereid zijn, tzt diens lijk, bij gebrek aan een alternatief, voor het presidentschap, kandidaat te stellen.