Ze krijgen het er bij mij niet in, dat al die
verkeersellende – infarct is daarbij een ‘geliefd’ woord – altijd te wijten is aan de
kwaliteit, de breedte, het profiel van de weg.
Onlangs ging het over de
bomen langs de 80 km-wegen, waar meer dan 80 procent van de verkeersongevallen
gebeuren. Zijn zij de oorzaak? Natuurlijk niet, het is de weggebruiker die geen
rekening met die bomen houdt.
De A67 tussen Venlo en Eindhoven, moet natuurlijk onmiddellijk van extra
rijstroken worden voorzien, want de breedte van die weg staat in geen enkele
verhouding tot de vrachtwagenfiles die zich daar op voortbewegen. De
fratsen waartoe de ‘burger’ autobestuurder hierdoor wordt geprikkeld even terzijde latend, bij het rijgedrag van de gemiddelde
(buitenlandse?) vrachtautochauffeur valt op z’n zachtst gezegd wel een
vraagteken te zetten. Inclusief de factor leuk elektronisch speelgoed.
Op de Antwerpse Ring van hetzelfde laken een pak en dat geldt ook voor de
aanloop daar naartoe, de E19, ofwel de A16 tussen Breda en de Belgische grens.
Chaotische toestanden.
De rotzooi op de A67 is nog even gebruikt om de noodzaak van voltooiing van
de Eindhovense wegenruit ‘aan te tonen’, maar het zal duidelijk zijn dat de
tegenstanders van nieuw asfalt in het Dommeldal daar niet zijn ingetrapt. En
gelukkig ook niet de politiek, zodat de hiervoor gereserveerde miljoenen kunnen
worden aangewend voor de verbetering van de A67.
En verder denk ik, het kan lastig zijn maar doe vooral normaal.
donderdag 21 mei 2015
woensdag 20 mei 2015
Mietje Bel
Iedereen mag rustig blijven bellen, whatsappen
en z’n favoriete muziekjes (met koptelefoon op) beluisteren op de fiets,
vindt verkeersminister Melanie Schultz. Mietje Bel. Want het is ‘toch niet
te handhaven’. Wat een k*targument.
Het wachten is op een rechter die bij ernstige accidenten (een omaatje wordt in d’r kruis gefietst, een automobilist, in conflict met een fietser altijd nat, botst in een 30 km-zone) vast stelt dat de bellende knul of meid ‘het verkeer ernstig in gevaar heeft gebracht’ Artikel 5 Wegenverkeerswet 1994, juridische taal, die die iedere Nederlander geacht wordt te begrijpen: Het is een ieder verboden zich zodanig te gedragen dat gevaar op de weg wordt (kan worden) veroorzaakt of dat het verkeer op de weg wordt (kan worden) gehinderd.
Schaf nu meteen ook maar de verplichting tot het voeren van een deugdelijke verlichting af. Immers, is niet te handhaven…eh…wordt toch niet aangepakt. En blijf maar lekker door rood fietsen. Is toch niet te handhaven, lees: politieduo in blauwgestreept autootje kijkt ‘toevallig’ de andere kant uit.
Het ‘liberale’ standpunt van Mietje Bel is de kroon op het populisme.
Het wachten is op een rechter die bij ernstige accidenten (een omaatje wordt in d’r kruis gefietst, een automobilist, in conflict met een fietser altijd nat, botst in een 30 km-zone) vast stelt dat de bellende knul of meid ‘het verkeer ernstig in gevaar heeft gebracht’ Artikel 5 Wegenverkeerswet 1994, juridische taal, die die iedere Nederlander geacht wordt te begrijpen: Het is een ieder verboden zich zodanig te gedragen dat gevaar op de weg wordt (kan worden) veroorzaakt of dat het verkeer op de weg wordt (kan worden) gehinderd.
Schaf nu meteen ook maar de verplichting tot het voeren van een deugdelijke verlichting af. Immers, is niet te handhaven…eh…wordt toch niet aangepakt. En blijf maar lekker door rood fietsen. Is toch niet te handhaven, lees: politieduo in blauwgestreept autootje kijkt ‘toevallig’ de andere kant uit.
Het ‘liberale’ standpunt van Mietje Bel is de kroon op het populisme.
vrijdag 15 mei 2015
Garen op de klos
Volgens de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG), overwegen de
leden – de gemeenten dus – BOA’s (Bijzondere Opsporingsambtenaren) in te zetten,
teneinde boetes te incasseren voor kleine verkeersovertredingen, zoals het
rijden door rood licht (wat je maar klein noemt) en het zonder licht fietsen in
het donker. De politie zou daar niet aan toekomen.
Het mes snijdt natuurlijk aan twee kanten: de gemeenten kunnen in de huidige omstandigheden wel wat extra inkomsten gebruiken. Garen op de klos.
Laat ik nou al ‘n tijdje rondlopen met het voornemen, de plaatselijke afdeling van Veilig Verkeer te benaderen met de vraag of ze nog wel wat meer doet dan flauwekul-spandoeken ophangen met teksten als ‘De scholen zijn weer begonnen’. Drijfveer: het zonder meer tekort schieten van de politie, die desgevraagd flauwekul-argumenten aanvoert voor het niet-controleren of helemaal niet reageert op de melding van wantoestanden.
Benieuwd wat Best doet, want daar is het fietsgedrag van scholieren geheid een probleem.
Het mes snijdt natuurlijk aan twee kanten: de gemeenten kunnen in de huidige omstandigheden wel wat extra inkomsten gebruiken. Garen op de klos.
Laat ik nou al ‘n tijdje rondlopen met het voornemen, de plaatselijke afdeling van Veilig Verkeer te benaderen met de vraag of ze nog wel wat meer doet dan flauwekul-spandoeken ophangen met teksten als ‘De scholen zijn weer begonnen’. Drijfveer: het zonder meer tekort schieten van de politie, die desgevraagd flauwekul-argumenten aanvoert voor het niet-controleren of helemaal niet reageert op de melding van wantoestanden.
Benieuwd wat Best doet, want daar is het fietsgedrag van scholieren geheid een probleem.
dinsdag 12 mei 2015
Busvervoer op de helling
Op de opiniepagina van het Eindhovens Dagblad van dinsdag 12 mei staat een in meer dan één opzicht behartenswaardig stuk. Interessant in de eerste plaats omdat het mogelijk is gebleken dat de raadsfracties in de regio Eindhoven-Helmond van een landelijke politieke partij – D66 – in staat zijn gebleken, elkaar te vinden in het toekomstgericht denken over een belangrijk onderwerp, namelijk het busvervoer.
De buslijnen in de regio staan momenteel, althans behoren dat te zijn, in het middelpunt van de belangstelling, nu de provincie binnenkort dit onderdeel van het openbaar vervoer in Zuidoost Brabant opnieuw gaat aanbesteden, aan de hand van een door haar samengesteld eisenpakket. De nieuwe dienstregelingen zullen pas in december 2016 van kracht worden, dus er is nog tijd, aan die eisen te sleutelen.
Gestuurd door de actuele situatie – lege bussen, mede als gevolg van dienstregelingen die slecht aansluiten op de behoeften van de inwoners, veranderingen in (lees: bezuinigingen op) het vervoer van scholieren, vernieuwing van de wegenstructuur en bedrijfseconomische ontwikkelingen – zijn de dames en heren politici eindelijk eens gaan nadenken. En het resultaat van dit brainstormen mag er best wezen.
'Busvervoer in de regio moet 'n stuk innovatiever' staat boven het artikel. Daarvoor moet de aanbesteding van dat vervoer worden aangegrepen om een reeks proeven – hier duikt het blijkbaar onvermijdelijke woord pilot op – te nemen met zogenaamd vraaggestuurd vervoer. Ik citeer de
D66-ers: 'Slimme opties moeten voor een optimale invulling zorgen voor bij voorbeeld woon-werkverkeer, ziekenhuisbezoek en recreatie.'
De raadsfracties denken bij voorbeeld voor de westkant van Eindhoven aan een buslijn Best-Eindhoven Airport – Veldhoven. Volgens hen een ideale lijn om samen met bedrijven als ASML, Philips Healthcare, Eindhoven Airport, de nieuwe bedrijven op Brainport Innovatie Campus, Máxima Medisch Centrum en Legerplaats Oirschot naar behoeftes aan openbaar vervoer te kijken.
Andere suggesties zijn ontleend aan de praktijk in regio's als Boston en Helsinki, waar men gebruik maakt van kleinere bussen, functionerend naar via smartphones aangegeven reizigersbehoeften. De nieuwe zorgtaken van de gemeenten zouden ook uitgangspunt kunnen zijn voor het in het leven roepen van doelgroepenvervoer. Het staat of valt allemaal met het al dan niet bereid zijn van de nieuwe vervoerder samen te werken met het bedrijfsleven en met diverse instellingen, teneinde nieuwe vormen te ontwikkelen. Hier liggen dan de maatstaven die volgens D66 bij de aanbesteding van het nieuwe busvervoer een rol zouden moeten spelen.
Een goed doordacht discussiestuk, lijkt mij, dat poogt een einde te maken aan het ondoorzichtige gewinkel van busmaatschappijen, ook in de loop van de concessieperiode, met lijnen in stad en buitengebied. Ik mis maar één, volgens mij onverbrekelijk, verband: dat met het opereren van het spoor. Ik denk dat men bij innovaties van het busvervoer niet om de NS en haar visie op de toekomst heen kan. Moet er echt, naast Best, een voorstadstation Acht komen voor een snellere reizigersverbinding met Airport? Is het, zeker als je het idee van D66 volgt voor een 'westlijn' van Best via de luchthaven naar Veldhoven, niet voor de hand liggend dat dan ook de intercity's weer in Best stoppen?
Als het over de bediening door de NS van Brabant gaat, is er voor de regionale overheden nog heel wat werk aan de winkel.
(Gesproken column, Omroep Best, 13.05.2015, 18:10 uur)
De buslijnen in de regio staan momenteel, althans behoren dat te zijn, in het middelpunt van de belangstelling, nu de provincie binnenkort dit onderdeel van het openbaar vervoer in Zuidoost Brabant opnieuw gaat aanbesteden, aan de hand van een door haar samengesteld eisenpakket. De nieuwe dienstregelingen zullen pas in december 2016 van kracht worden, dus er is nog tijd, aan die eisen te sleutelen.
Gestuurd door de actuele situatie – lege bussen, mede als gevolg van dienstregelingen die slecht aansluiten op de behoeften van de inwoners, veranderingen in (lees: bezuinigingen op) het vervoer van scholieren, vernieuwing van de wegenstructuur en bedrijfseconomische ontwikkelingen – zijn de dames en heren politici eindelijk eens gaan nadenken. En het resultaat van dit brainstormen mag er best wezen.
'Busvervoer in de regio moet 'n stuk innovatiever' staat boven het artikel. Daarvoor moet de aanbesteding van dat vervoer worden aangegrepen om een reeks proeven – hier duikt het blijkbaar onvermijdelijke woord pilot op – te nemen met zogenaamd vraaggestuurd vervoer. Ik citeer de
D66-ers: 'Slimme opties moeten voor een optimale invulling zorgen voor bij voorbeeld woon-werkverkeer, ziekenhuisbezoek en recreatie.'
De raadsfracties denken bij voorbeeld voor de westkant van Eindhoven aan een buslijn Best-Eindhoven Airport – Veldhoven. Volgens hen een ideale lijn om samen met bedrijven als ASML, Philips Healthcare, Eindhoven Airport, de nieuwe bedrijven op Brainport Innovatie Campus, Máxima Medisch Centrum en Legerplaats Oirschot naar behoeftes aan openbaar vervoer te kijken.
Andere suggesties zijn ontleend aan de praktijk in regio's als Boston en Helsinki, waar men gebruik maakt van kleinere bussen, functionerend naar via smartphones aangegeven reizigersbehoeften. De nieuwe zorgtaken van de gemeenten zouden ook uitgangspunt kunnen zijn voor het in het leven roepen van doelgroepenvervoer. Het staat of valt allemaal met het al dan niet bereid zijn van de nieuwe vervoerder samen te werken met het bedrijfsleven en met diverse instellingen, teneinde nieuwe vormen te ontwikkelen. Hier liggen dan de maatstaven die volgens D66 bij de aanbesteding van het nieuwe busvervoer een rol zouden moeten spelen.
Een goed doordacht discussiestuk, lijkt mij, dat poogt een einde te maken aan het ondoorzichtige gewinkel van busmaatschappijen, ook in de loop van de concessieperiode, met lijnen in stad en buitengebied. Ik mis maar één, volgens mij onverbrekelijk, verband: dat met het opereren van het spoor. Ik denk dat men bij innovaties van het busvervoer niet om de NS en haar visie op de toekomst heen kan. Moet er echt, naast Best, een voorstadstation Acht komen voor een snellere reizigersverbinding met Airport? Is het, zeker als je het idee van D66 volgt voor een 'westlijn' van Best via de luchthaven naar Veldhoven, niet voor de hand liggend dat dan ook de intercity's weer in Best stoppen?
Als het over de bediening door de NS van Brabant gaat, is er voor de regionale overheden nog heel wat werk aan de winkel.
(Gesproken column, Omroep Best, 13.05.2015, 18:10 uur)
donderdag 7 mei 2015
Fuck wie dan ook
Met de kreet Fuck de koning, die momenteel trendy is onder meer in de sociale media, ben ik gauw klaar. Het is een variant op een grof statement, overgewaaid uit de VS en niet alleen aldaar te pas en te onpas in gebruik. Straattaal. Net als Kutmarokkanen.
Maar goed, of niet, het is een ten onzent weer eens opgedoken politieke verklaring van republikeins gezinden die niet gericht is tegen de persoon van Willem Alexander en/of koningin Máxima, maar tegen het systeem van de monarchie. Mag dus. Vrije meningsuiting, desgevraagd volmondig erkend in de zin van ‘ze doen maar’ door W.A. himself. Vervolging is derhalve ongrondwettig, behalve natuurlijk als het gaat om zoiets als het bekladden van het Paleis op de Dam.
Fuck. Zo weet ik er nog wel ´n paar. Als deze trend doorzet dan krijgen we vroeg of laat fuck de gemeenteraad. Hoe kom ik erop? Nou, er zijn bij voorbeeld best wel redenen te bedenken, de Bestse volksvertegenwoordiging de oren te wassen. Al is het alleen maar om haar kennelijke onvermogen naar de burger te luisteren.
Een nieuwe correspondent van het Eindhovens Dagblad wandelde dezer dagen door de in reconstructie verkerende Hoofdstraat, zag dat het tot dusver goed gaat, maar stelde een tegenstrijdigheid vast tussen het nieuwe, vooral voetgangersvriendelijke profiel van die straat en het autoverkeer. Onrustig en zelfs gevaarlijk. De krant peilde ook wat meningen. Dat veel publiek voorstander is van het verwijderen van de auto, is eigenlijk geen nieuws. Maar ik was toch wel verrast dat ook aan de Hoofdstraat gevestigde ondernemers die mening zijn toegedaan.
De krant kreeg van de gemeente te horen dat handhaving van het autoverkeer in dit deel van het centrum overeenkomstig de wens van de raad is. Als dit waar is, dan zou die raad slecht naar de burger luisteren. Maar het is slechts gedeeltelijk waar. Snuffelen op de website van de gemeente levert weinig meer op dan dat de gemeente vooralsnog in heeft gekozen voor een ‘autoluwe’ Hoofdstraat. Ik kan dat nuanceren door vast te stellen dat een meerderheid van die raad er zo over denkt, maar dat er wel degelijk leden zijn die de auto daar helemaal weg willen hebben.
De tijd zal leren, of de raad uiteindelijk tot de conclusie zal komen dat de keuze voor een ‘autoluwe’ Hoofdstraat een farce is, omdat hiermee de bereidheid van de automobilist, een straatje om te rijden, wordt overschat.
In een interview met wethouder Marc van Schuppen over de herontwikkeling van het Bestse centrum in Groeiend Best, dat zich vooral onderscheidde door een overmatige hoeveelheid gebakken lucht, las ik iets over bebouwing van het Raadhuisplein aan de kant van de Hoofdstraat, waarbij voorzien is in een….ondergrondse parkeergarage. Als die maar geen publieke functie krijgt, want daarmee zou – fuck - het paard al helemaal achter de wagen worden gespannen.
Maar goed, of niet, het is een ten onzent weer eens opgedoken politieke verklaring van republikeins gezinden die niet gericht is tegen de persoon van Willem Alexander en/of koningin Máxima, maar tegen het systeem van de monarchie. Mag dus. Vrije meningsuiting, desgevraagd volmondig erkend in de zin van ‘ze doen maar’ door W.A. himself. Vervolging is derhalve ongrondwettig, behalve natuurlijk als het gaat om zoiets als het bekladden van het Paleis op de Dam.
Fuck. Zo weet ik er nog wel ´n paar. Als deze trend doorzet dan krijgen we vroeg of laat fuck de gemeenteraad. Hoe kom ik erop? Nou, er zijn bij voorbeeld best wel redenen te bedenken, de Bestse volksvertegenwoordiging de oren te wassen. Al is het alleen maar om haar kennelijke onvermogen naar de burger te luisteren.
Een nieuwe correspondent van het Eindhovens Dagblad wandelde dezer dagen door de in reconstructie verkerende Hoofdstraat, zag dat het tot dusver goed gaat, maar stelde een tegenstrijdigheid vast tussen het nieuwe, vooral voetgangersvriendelijke profiel van die straat en het autoverkeer. Onrustig en zelfs gevaarlijk. De krant peilde ook wat meningen. Dat veel publiek voorstander is van het verwijderen van de auto, is eigenlijk geen nieuws. Maar ik was toch wel verrast dat ook aan de Hoofdstraat gevestigde ondernemers die mening zijn toegedaan.
De krant kreeg van de gemeente te horen dat handhaving van het autoverkeer in dit deel van het centrum overeenkomstig de wens van de raad is. Als dit waar is, dan zou die raad slecht naar de burger luisteren. Maar het is slechts gedeeltelijk waar. Snuffelen op de website van de gemeente levert weinig meer op dan dat de gemeente vooralsnog in heeft gekozen voor een ‘autoluwe’ Hoofdstraat. Ik kan dat nuanceren door vast te stellen dat een meerderheid van die raad er zo over denkt, maar dat er wel degelijk leden zijn die de auto daar helemaal weg willen hebben.
De tijd zal leren, of de raad uiteindelijk tot de conclusie zal komen dat de keuze voor een ‘autoluwe’ Hoofdstraat een farce is, omdat hiermee de bereidheid van de automobilist, een straatje om te rijden, wordt overschat.
In een interview met wethouder Marc van Schuppen over de herontwikkeling van het Bestse centrum in Groeiend Best, dat zich vooral onderscheidde door een overmatige hoeveelheid gebakken lucht, las ik iets over bebouwing van het Raadhuisplein aan de kant van de Hoofdstraat, waarbij voorzien is in een….ondergrondse parkeergarage. Als die maar geen publieke functie krijgt, want daarmee zou – fuck - het paard al helemaal achter de wagen worden gespannen.
dinsdag 5 mei 2015
Mediaoverzicht en gemakzucht van de radio
Waar ik eigenlijk een bloedhekel aan heb, is het
zogenaamde mediaoverzicht van Radio 1. Makkelijk, zo mis je als nieuwsmedium
nooit iets, suggereer je compleetheid. De kranten vinden het wel mooi. Het zijn
immers aandachttrekkers. Maar als luisteraar voel ik me gepiepeld.
Degene die de kranten doorneemt, online denk ik zo (kan ik intussen ook) lijkt wel het meisje voor halve dagen, om het maar eens ouwerwets uit te drukken; het gebeurt op een nogal slordige onprofessionele manier. De interesse lijkt ver weg.
Soms is er sprake van regelrechte uitglijers, als van een nogal opzienbarend bericht, dat schreeuwt om uitdieping, rats boem even de inleiding de ether in wordt geslingerd, waarbij de luisteraar aan zijn lot wordt overgelaten.
Een sterk voorbeeld lijkt mij de opening van De Telegraaf van 4 mei: ‘Dodelijk gif in vliegtuig’. Volgens dat bericht is er nu hard bewijs dat de luchtverversing in vliegtuigen de gezondheid van personeel bedreigt en zelfs een dodelijke uitwerking kan hebben. Een en ander blijkt uit onderzoeken van het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam.
Let wel, het is in de krant een redelijk compleet bericht, maar het wordt op de radio zo maar even luchtig geciteerd, met als afsluiting ‘risico van doodziek te worden en zelfs te sterven’. Ik vind dat dat niet kan, dat je de luisteraar niet op zo’n manier het bos instuurt onder het motto ‘léés die krant maar’.
Degene die de kranten doorneemt, online denk ik zo (kan ik intussen ook) lijkt wel het meisje voor halve dagen, om het maar eens ouwerwets uit te drukken; het gebeurt op een nogal slordige onprofessionele manier. De interesse lijkt ver weg.
Soms is er sprake van regelrechte uitglijers, als van een nogal opzienbarend bericht, dat schreeuwt om uitdieping, rats boem even de inleiding de ether in wordt geslingerd, waarbij de luisteraar aan zijn lot wordt overgelaten.
Een sterk voorbeeld lijkt mij de opening van De Telegraaf van 4 mei: ‘Dodelijk gif in vliegtuig’. Volgens dat bericht is er nu hard bewijs dat de luchtverversing in vliegtuigen de gezondheid van personeel bedreigt en zelfs een dodelijke uitwerking kan hebben. Een en ander blijkt uit onderzoeken van het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam.
Let wel, het is in de krant een redelijk compleet bericht, maar het wordt op de radio zo maar even luchtig geciteerd, met als afsluiting ‘risico van doodziek te worden en zelfs te sterven’. Ik vind dat dat niet kan, dat je de luisteraar niet op zo’n manier het bos instuurt onder het motto ‘léés die krant maar’.
zaterdag 2 mei 2015
Fopspeen voor Groningen
Hans Alders is baas geworden van een nieuwe rijksdienst: Nationaal Coördinator Groningen. Max van den Berg – commissaris van de koning – blij. Peter den Oudsten, – burgemeester van de stad Groningen – blij. De laatste liet zelfs enthousiast weten, dat er met de aanstelling van Alders wat betreft de aanpak van het gasbevingsprobleem ‘nu écht iets op gang komt’. Wat een naïviteit.
Ze zouden daar in het noorden toch eigenlijk beter moeten weten. Banenverzamelaar Alders was immers eerder CdK in het Groningse en heeft zich verder ontwikkeld tot specialist in het zoet houden van ongeruste burgers aan vergadertafels die naar hem zijn genoemd: de Alderstafels, waaraan wordt gebrainstormd over onder meer het zogenaamd in toom houden van Eindhoven Airport en andere vliegvelden. Ook heeft hij sinds vorig jaar een vinger in de pap bij ProRail, de afsplitsing van de NS die ons de afgelopen tien jaar alleen maar ellende heeft gebracht. Daar is sinds zijn aantreden niks in veranderd en dat valt van zijn toedoen ook niet te verwachten.
Alders heeft zich gespecialiseerd in de o zo vlotte, vooral nietszeggende babbel, waarmee inderdaad critici van het overheidsbeleid worden zoet gehouden en vervolgens het bos in gestuurd.
Hans Alders is een fopspeen, niet uitgevonden maar wel uit het schap gehaald door gasminister Henk Kamp.
Ze zouden daar in het noorden toch eigenlijk beter moeten weten. Banenverzamelaar Alders was immers eerder CdK in het Groningse en heeft zich verder ontwikkeld tot specialist in het zoet houden van ongeruste burgers aan vergadertafels die naar hem zijn genoemd: de Alderstafels, waaraan wordt gebrainstormd over onder meer het zogenaamd in toom houden van Eindhoven Airport en andere vliegvelden. Ook heeft hij sinds vorig jaar een vinger in de pap bij ProRail, de afsplitsing van de NS die ons de afgelopen tien jaar alleen maar ellende heeft gebracht. Daar is sinds zijn aantreden niks in veranderd en dat valt van zijn toedoen ook niet te verwachten.
Alders heeft zich gespecialiseerd in de o zo vlotte, vooral nietszeggende babbel, waarmee inderdaad critici van het overheidsbeleid worden zoet gehouden en vervolgens het bos in gestuurd.
Hans Alders is een fopspeen, niet uitgevonden maar wel uit het schap gehaald door gasminister Henk Kamp.
dinsdag 28 april 2015
Gebroken Ruit
Een liberaal-sociale coalitie, kan dat? Je zou zeggen, ja, kijk maar naar het kabinet Rutte 2. Alleen, het is algemeen bekend dat je het woord sociaal maar beter tussen aanhalingstekens kunt zetten; 'n soort eufemisme voor 'socialistisch'. Het blijft sowieso ook taalkundig een rare constructie want het suggereert terecht of niet dat liberaal gelijk staat met asociaal.
In Noord-Brabant dreigt nu, godbetert, ook al zo'n combinatie, namelijk van VVD en D66 (liberaal), SP en PvdA (in elk geval niet asociaal).
En het CDA, sinds 's mensenheugenis de leverancier van de Brabantse bestuurders? Wegwezen!
Met dit gegeven worstelt informateur en VVD-er Gerrit Jan Swinkels, in zijn woonplaats Best vooral bekend als ex-wethouder (16 jaar!), ondernemer en 'paardenman'.
Het CDA had voor de statenverkiezingen nog wel zo handig vermeden zijn eigen glazen in te gooien door de omstreden promotor van de wegenruit om Eindhoven, zijn gedeputeerde Ruud van Heugten, uit de wind te houden en een vrijwel onbekende mevrouw tot lijsttrekker te benoemen. Overigens zonder uitsluiting van de mogelijkheid tot terugkeer van immer voor de Ruit voort lobbyende Van Heugten in het dagelijks bestuur van de provincie. Om de beeldspraak af te maken: de nieuwe politieke constellatie leidt, als ze doorgaat, tot een Gebroken Ruit. Het Eindhovens Dagblad heeft de naakte waarheid boven tafel gehaald, nadat de provincie de netjes geklede feiten in een persbericht op Koningsdag had verspreid.
De VVD, met 10 zetels, net even groter dan het CDA (9), was tot dusver medestander van deze coalitiegenoot als het gaat over de aanleg van een autoweg door het rustieke Dommeldal. Maar de derde partij in het oude college, SP (nu even groot als het CDA), wil op deze voet niet verder samenwerken. Vandaar.
De christen democraten meesmuilen dat de VVD 'over links' gaat, maar ik denk dat het bij deze liberalen vooral duidelijk is dat je er iets niet door kunt drukken, als je daar geen meerderheid in Provinciale Staten voor hebt. Want ook de andere beoogde partners, D66 (7) en PvdA (4) zijn tegen de Ruit.
In Noord-Brabant dreigt nu, godbetert, ook al zo'n combinatie, namelijk van VVD en D66 (liberaal), SP en PvdA (in elk geval niet asociaal).
En het CDA, sinds 's mensenheugenis de leverancier van de Brabantse bestuurders? Wegwezen!
Met dit gegeven worstelt informateur en VVD-er Gerrit Jan Swinkels, in zijn woonplaats Best vooral bekend als ex-wethouder (16 jaar!), ondernemer en 'paardenman'.
Het CDA had voor de statenverkiezingen nog wel zo handig vermeden zijn eigen glazen in te gooien door de omstreden promotor van de wegenruit om Eindhoven, zijn gedeputeerde Ruud van Heugten, uit de wind te houden en een vrijwel onbekende mevrouw tot lijsttrekker te benoemen. Overigens zonder uitsluiting van de mogelijkheid tot terugkeer van immer voor de Ruit voort lobbyende Van Heugten in het dagelijks bestuur van de provincie. Om de beeldspraak af te maken: de nieuwe politieke constellatie leidt, als ze doorgaat, tot een Gebroken Ruit. Het Eindhovens Dagblad heeft de naakte waarheid boven tafel gehaald, nadat de provincie de netjes geklede feiten in een persbericht op Koningsdag had verspreid.
De VVD, met 10 zetels, net even groter dan het CDA (9), was tot dusver medestander van deze coalitiegenoot als het gaat over de aanleg van een autoweg door het rustieke Dommeldal. Maar de derde partij in het oude college, SP (nu even groot als het CDA), wil op deze voet niet verder samenwerken. Vandaar.
De christen democraten meesmuilen dat de VVD 'over links' gaat, maar ik denk dat het bij deze liberalen vooral duidelijk is dat je er iets niet door kunt drukken, als je daar geen meerderheid in Provinciale Staten voor hebt. Want ook de andere beoogde partners, D66 (7) en PvdA (4) zijn tegen de Ruit.
zaterdag 25 april 2015
Vaagtaal en belabberde inspraak-planning
Een woord dat al enkele jaren rondzweeft is vaagtaal.
Er is inmiddels zelfs een website die de strijd heeft aangebonden tegen dit fenomeen,
dat je trouwens op verschillende manieren kunt interpreteren. In het bijzonder
de overheid (lees ambtenarij) en de politiek krijgt het verwijt, zich regelmatig
van vaagtaal te bedienen, aldus de burger het bos insturend. Helaas blijft het
niet alleen bij vaagtaal, maar in Best blijkt de gemeente er ook geen been in te
zien, inspraakavonden (in dit geval over het OV) drie dagen tevoren aan
te kondigen.
Sorry, maar ik moest aan vaagtaal denken toen ik in de krant een stukje las, waarin stond dat de gemeente Best afstand neemt van een idee van buurgemeente Oirschot tot het opzetten van wat heet ‘een gezamenllijke backoffice’. Gelukkig wordt het nog ‘n beetje uitgelegd: ‘Best sluit de deur als het gaat om vergaande samenwerking.’ En dan blijkt het vooral te gaan om de overwegende oriëntatie van Oirschot op de Kempen, in plaats van op wat heet Eindhoven Brainport. Alsof het een het ander uitsluit.
Kijk trouwens eens naar het nieuwe, nog lege Oirschotse bedrijventerrein Westfields, dat tegen het Beatrixkanaal aan ligt. Dat kun je rustig als gelieerd beschouwen aan Brainport. Zo is er ‘n hoop gedoe (geweest?) over parkeren aldaar voor gebruikers van Eindhoven Airport. Overigens bevindt dat gebied zich in een verre uithoek van de gemeente Oirschot en ligt het aanzienlijk dichter bij de bebouwde kom van Best. Die dorpskommen – ik wees er al meermalen op – liggen trouwens ‘netto’ slechts 4 kilometer van elkaar.
Om historisch enigszins verklaarbare redenen, die deels kunnen worden verklaard uit dorps chauvinisme (Best was ooit een onderdeel van OIrschot) staan deze gemeenten met de ruggen naar elkaar toe. En dat, terwijl hun sociaal-economische binding ook al niet valt te verwaarlozen, zo bleek vorige herfst uit een onderzoek.
Kortom, ik koop niks voor dit soort draaierige vaagtaal, deze gezochte stok om ‘n hond te slaan. Overdreven? Nee, denk als gemeentebestuur (=raad) gewoon eens beter na, met voorbijgaan aan antiquarische gevoeligheden en meer oog voor de realiteit van 2015.
Nu ik toch weer eens over Best bezig ben: ik mag blijkbaar niet eens ‘n midweekje elders vertoeven of er gebeurt iets dat ik niet had willen missen. Op haar informatiepagina van dinsdag 21 april nodigt de gemeente haar inwoners uit, mee te denken over het openbaar busvervoer vanaf 2017, tijdens een bijeenkomst, drie dagen later, vrijdag 24 april dus, wordt gehouden. Graag uiterlijk donderdag laten weten of je komt! Dit kan toch niet? Alsof dat busvervoer geen zorgvuldig inspraak-planning waard is. Terwijl er sinds december 2013 van alles mis is met bij voorbeeld lijn 145, waarvan de bussen leeg rijden tussen Station NS Best en Airport. Een zinloze routing, sinds de NS definitief heeft afgezien van het hier laten stoppen van intercity’s.
Eveneens sinds 2013 heeft Hermes/Connexxion de dienst van 144/145 rond het middaguur drastisch ingekrompen, zodat het geen zin meer heeft in de late ochtend busreizen vanuit Best naar het Catharinaziekenhuis te plannen. Denk niet dat ik dit voor ‘t eerst signaleer, maar de enige reactie die ik van gemeentelijke zijde tot dusver heb vernomen is: ‘ja die bussen zijn wel altijd leeg.’
Sorry, maar ik moest aan vaagtaal denken toen ik in de krant een stukje las, waarin stond dat de gemeente Best afstand neemt van een idee van buurgemeente Oirschot tot het opzetten van wat heet ‘een gezamenllijke backoffice’. Gelukkig wordt het nog ‘n beetje uitgelegd: ‘Best sluit de deur als het gaat om vergaande samenwerking.’ En dan blijkt het vooral te gaan om de overwegende oriëntatie van Oirschot op de Kempen, in plaats van op wat heet Eindhoven Brainport. Alsof het een het ander uitsluit.
Kijk trouwens eens naar het nieuwe, nog lege Oirschotse bedrijventerrein Westfields, dat tegen het Beatrixkanaal aan ligt. Dat kun je rustig als gelieerd beschouwen aan Brainport. Zo is er ‘n hoop gedoe (geweest?) over parkeren aldaar voor gebruikers van Eindhoven Airport. Overigens bevindt dat gebied zich in een verre uithoek van de gemeente Oirschot en ligt het aanzienlijk dichter bij de bebouwde kom van Best. Die dorpskommen – ik wees er al meermalen op – liggen trouwens ‘netto’ slechts 4 kilometer van elkaar.
Om historisch enigszins verklaarbare redenen, die deels kunnen worden verklaard uit dorps chauvinisme (Best was ooit een onderdeel van OIrschot) staan deze gemeenten met de ruggen naar elkaar toe. En dat, terwijl hun sociaal-economische binding ook al niet valt te verwaarlozen, zo bleek vorige herfst uit een onderzoek.
Kortom, ik koop niks voor dit soort draaierige vaagtaal, deze gezochte stok om ‘n hond te slaan. Overdreven? Nee, denk als gemeentebestuur (=raad) gewoon eens beter na, met voorbijgaan aan antiquarische gevoeligheden en meer oog voor de realiteit van 2015.
Nu ik toch weer eens over Best bezig ben: ik mag blijkbaar niet eens ‘n midweekje elders vertoeven of er gebeurt iets dat ik niet had willen missen. Op haar informatiepagina van dinsdag 21 april nodigt de gemeente haar inwoners uit, mee te denken over het openbaar busvervoer vanaf 2017, tijdens een bijeenkomst, drie dagen later, vrijdag 24 april dus, wordt gehouden. Graag uiterlijk donderdag laten weten of je komt! Dit kan toch niet? Alsof dat busvervoer geen zorgvuldig inspraak-planning waard is. Terwijl er sinds december 2013 van alles mis is met bij voorbeeld lijn 145, waarvan de bussen leeg rijden tussen Station NS Best en Airport. Een zinloze routing, sinds de NS definitief heeft afgezien van het hier laten stoppen van intercity’s.
Eveneens sinds 2013 heeft Hermes/Connexxion de dienst van 144/145 rond het middaguur drastisch ingekrompen, zodat het geen zin meer heeft in de late ochtend busreizen vanuit Best naar het Catharinaziekenhuis te plannen. Denk niet dat ik dit voor ‘t eerst signaleer, maar de enige reactie die ik van gemeentelijke zijde tot dusver heb vernomen is: ‘ja die bussen zijn wel altijd leeg.’
zaterdag 18 april 2015
Cultus
‘Nog negentig minuten billen knijpen’, kopt het ED
vanmorgen. Hou dat maar eens vol. Het hoort bij de door de krant hevig
aangestuurde PSV-cultuur. Hoewel, cultuur? Het is eerder een cultus,
want dat woord staat immers voor verering van een godheid, voorwerp of
idool. Ja, ‘t Hearrenfean krijgt er, uit spelend, ‘n zware dobber
aan. Hoewel het blijft voor Eindhovuh niet iets om zomaar cadeau te
krijgen. Vandaar die billen. Wat ‘n taalcultuur trouwens. Nou ja, wie verwacht
iets anders?
Voor mij persoonlijk is het weekeinde niet de favoriete periode om, zonder noodzaak, Eindhoven te bezoeken, laat staan op een dag als deze, waarover tevoren al flink ruzie is gemaakt en geflikflooid over het al dan niet weergeven van het kampioensduel op grote beeldschermen. De gemeenteraad zette daarbij zijn beste beentje voor en de burgemeester is de kwaaie pier.
In Best zijn PSV-fans op het idee gekomen, van het onderstel van een afgedankte SRV-wagen net zo’n platte kar te maken als die waarop de gedroomde helden straks door de stad zullen worden gevoerd. Eén minpuntje. Die Bestenaren mogen niet op de route komen. Alweer burgemeester Rob, door Jos Kessels consequent aangeduid als ‘de sheriff van Eindhoven’? Uit ‘n oogpunt van openbare orde, net als bij die schermen? Nee hoor, Rob gaat deze keer vrijuit. Dat is door PSV-zelve beslist, want zover strekken zich de armen van de cultus. Het gaat om veel meer dan balbezit.
Voor mij persoonlijk is het weekeinde niet de favoriete periode om, zonder noodzaak, Eindhoven te bezoeken, laat staan op een dag als deze, waarover tevoren al flink ruzie is gemaakt en geflikflooid over het al dan niet weergeven van het kampioensduel op grote beeldschermen. De gemeenteraad zette daarbij zijn beste beentje voor en de burgemeester is de kwaaie pier.
In Best zijn PSV-fans op het idee gekomen, van het onderstel van een afgedankte SRV-wagen net zo’n platte kar te maken als die waarop de gedroomde helden straks door de stad zullen worden gevoerd. Eén minpuntje. Die Bestenaren mogen niet op de route komen. Alweer burgemeester Rob, door Jos Kessels consequent aangeduid als ‘de sheriff van Eindhoven’? Uit ‘n oogpunt van openbare orde, net als bij die schermen? Nee hoor, Rob gaat deze keer vrijuit. Dat is door PSV-zelve beslist, want zover strekken zich de armen van de cultus. Het gaat om veel meer dan balbezit.
donderdag 9 april 2015
Geld en status
Wekelijks staat hier in het dorp een bus van een onderneming die uit is op je
goud. Onder het motto: uw goud is geld waard. Prima, als mijn geld ook maar goud
waard is. Daarover heb ik tegenwoordig zo m'n twijfels.
Bent u intussen ook al verliefd op Evi van Lanschot? Die slanke animatiedame, die door een kantoor of op het strand loopt, zonder dat iemand opkijkt, en die u aanspreekt over uw geld. Je moet eigenwijs zijn én slim, dan kom je in aanmerking om bij wijze van instap 10.000 euro naar die van oudsher zeer elitaire bank te brengen. Zoiets moet werken want natuurlijk wil je graag eigenwijs en slim genoemd worden. Denkt Van Lanschot.
Ja, het gaat hier over geld en status. Geen nieuw onderwerp, geef ik toe, maar de manier waarmee de mensen hiermee omgaan gaat met z'n tijd mee.
In een Westbrabantse stad staat een rijtje luxe villa's (zo werd de bouw ervan ooit aangekondigd in onvervalste makelaarstaal) aan een zogeheten ecologische zone. Vanuit die huizen heb je een onbelemmerd uitzicht op ongerepte natuur. Er loopt daar wel een, wat de Vlamingen 'n wegelke noemen, maar het is niet de bedoeling dat daar iemand komt. Behalve de bewoners van die villa's natuurlijk. Sommigen hebben, om optimaal van dat uitzicht te genieten, hun woonkamer van een volledig glazen pui voorzien, wat natuurlijk ook betekent dat eventuele passanten (maar nogmaals die behoren er niet te zijn) vrij inzicht hebben.
Een mij bekend relatief jong echtpaar, dat twijfelt tussen verbouw van zijn huis of verkassen naar een andere stulp, ging daar op z'n vrije dag eens kijken. Dat moet je veel doen, kijken, voordat je je goeie geld in een nieuw huis steekt.
Dat leidde tot de volgende dialoog:
'Evert-Jan, daar lopen er weer 'n paar!'
'O, ik kom er aan..... Sorry, maar wat doet u hier?
'Nou, we kijken hier wat rond, of er wellicht een huis bij is dat van onze gading is.'
'U mag hier niet komen.'
'Pardon, meneer, ik zie nergens een toegangsverbod.'
'Ja, de gemeente is wat dat betreft in gebreke, maar er is ons hier privacy gegarandeerd.'
'Aha, privacy. Maar wees gerust, wij zien af van het idee, hier tussen te gaan zitten. Goejemiddag.'
Hoed u voor ecologische zones. En voor eigenwijze en slimme mensen.
(Gesproken column Omroep Best, 15.04.15)
Bent u intussen ook al verliefd op Evi van Lanschot? Die slanke animatiedame, die door een kantoor of op het strand loopt, zonder dat iemand opkijkt, en die u aanspreekt over uw geld. Je moet eigenwijs zijn én slim, dan kom je in aanmerking om bij wijze van instap 10.000 euro naar die van oudsher zeer elitaire bank te brengen. Zoiets moet werken want natuurlijk wil je graag eigenwijs en slim genoemd worden. Denkt Van Lanschot.
Ja, het gaat hier over geld en status. Geen nieuw onderwerp, geef ik toe, maar de manier waarmee de mensen hiermee omgaan gaat met z'n tijd mee.
In een Westbrabantse stad staat een rijtje luxe villa's (zo werd de bouw ervan ooit aangekondigd in onvervalste makelaarstaal) aan een zogeheten ecologische zone. Vanuit die huizen heb je een onbelemmerd uitzicht op ongerepte natuur. Er loopt daar wel een, wat de Vlamingen 'n wegelke noemen, maar het is niet de bedoeling dat daar iemand komt. Behalve de bewoners van die villa's natuurlijk. Sommigen hebben, om optimaal van dat uitzicht te genieten, hun woonkamer van een volledig glazen pui voorzien, wat natuurlijk ook betekent dat eventuele passanten (maar nogmaals die behoren er niet te zijn) vrij inzicht hebben.
Een mij bekend relatief jong echtpaar, dat twijfelt tussen verbouw van zijn huis of verkassen naar een andere stulp, ging daar op z'n vrije dag eens kijken. Dat moet je veel doen, kijken, voordat je je goeie geld in een nieuw huis steekt.
Dat leidde tot de volgende dialoog:
'Evert-Jan, daar lopen er weer 'n paar!'
'O, ik kom er aan..... Sorry, maar wat doet u hier?
'Nou, we kijken hier wat rond, of er wellicht een huis bij is dat van onze gading is.'
'U mag hier niet komen.'
'Pardon, meneer, ik zie nergens een toegangsverbod.'
'Ja, de gemeente is wat dat betreft in gebreke, maar er is ons hier privacy gegarandeerd.'
'Aha, privacy. Maar wees gerust, wij zien af van het idee, hier tussen te gaan zitten. Goejemiddag.'
Hoed u voor ecologische zones. En voor eigenwijze en slimme mensen.
(Gesproken column Omroep Best, 15.04.15)
vrijdag 3 april 2015
Goede, Stille, nee gewone Vrijdag
Er wordt weer flink gefilosofeerd over Goede Vrijdag. De mensen zijn
het helemaal kwijt. Hoewel, sommige vragen, zoals eentje die werd gesteld in een
nachtelijk praatprogramma, zijn echt wel begrijpelijk: waarom eigenlijk
Goede Vrijdag? Het was toch een zwarte dag toen Jezus aan het kruis
stierf? Inderdaad, goeie vraag. Ik durf te stellen dat het goede aan die
vrijdag was dat het in de ogen van de christenen de dag van de verlossing was.
Er zit ook iets in van het typisch rooms-katholieke optimisme. Dat vind je niet
terug in de protestants-christelijke aanduiding: Stille Vrijdag.
In de krant zag ik een met tulpen en eieren versierd verhaal over Goede Vrijdag. Daarin beweerde iemand, dat ‘vroeger op Goede Vrijdag het hele leven stil lag’. Zal ik dat ‘n beetje nuanceren? Stille Vrijdag werd toen door de protestanten beschouwd als een zondag. Niet door de katholieken. Die gingen ‘s middags om 3 uur (het stervensmoment), waar ze ook waren, op de knieën. Nog in de jaren zestig heb ik dat op de redactie van de katholieke krant meegemaakt. Of er werd in de kerk op dat uur de kruisweg gebeden. De lagere scholen gingen daar allemaal naar toe. ‘s Avonds volgde dan nog een kruisverering, voor wie overdag niet kon. Want verder ging het leven gewoon door.
In Leeuwarden, waar de katholieken in de minderheid waren (en zijn), waren veel winkels gesloten, maar niet de ‘roomse’ bedrijven als Vroom en Dreesmann, tegenwoordig de V&D genoemd, en Brenninkmeijer (meer ondernemingen dan C&A). Aangezien dat grote ondernemingen zijn, was het voor de roomsen in hun vuistje lachen. Want er waren nogal wat ‘protestanten’ die uit concurrentie-overwegingen de ‘zondagse vrijdag’ lieten voor wat-ie was.
In de krant zag ik een met tulpen en eieren versierd verhaal over Goede Vrijdag. Daarin beweerde iemand, dat ‘vroeger op Goede Vrijdag het hele leven stil lag’. Zal ik dat ‘n beetje nuanceren? Stille Vrijdag werd toen door de protestanten beschouwd als een zondag. Niet door de katholieken. Die gingen ‘s middags om 3 uur (het stervensmoment), waar ze ook waren, op de knieën. Nog in de jaren zestig heb ik dat op de redactie van de katholieke krant meegemaakt. Of er werd in de kerk op dat uur de kruisweg gebeden. De lagere scholen gingen daar allemaal naar toe. ‘s Avonds volgde dan nog een kruisverering, voor wie overdag niet kon. Want verder ging het leven gewoon door.
In Leeuwarden, waar de katholieken in de minderheid waren (en zijn), waren veel winkels gesloten, maar niet de ‘roomse’ bedrijven als Vroom en Dreesmann, tegenwoordig de V&D genoemd, en Brenninkmeijer (meer ondernemingen dan C&A). Aangezien dat grote ondernemingen zijn, was het voor de roomsen in hun vuistje lachen. Want er waren nogal wat ‘protestanten’ die uit concurrentie-overwegingen de ‘zondagse vrijdag’ lieten voor wat-ie was.
maandag 23 maart 2015
Nu durft de VVD opeens
En opeens durft de VVD de core business van de PVV over te nemen en daarmee coalitiepartner PvdA tegen zich in het harnas te jagen. Met het pleidooi voor het dichtgooien van de Europese buitengrenzen voor immigranten en asielzoekers.
'Laat de boel maar barsten, wij komen versterkt terug.' En de PVV wordt hiermee ook 'n beetje de wind uit de zeilen genomen. Hoewel... Wilders cs kan het dan vorige week dan wel niet zo goed hebben gedaan, dat kan heel goed hebben gelegen aan de lamlendigheid van de PVV-kiezer-zelf ten aanzien van dit ratjetoe van verkiezingen. Gaat het vroeg of later over de Tweede Kamer, dan zouden de kaarten wel eens heel anders kunnen komen te liggen.
Niet dat ik de peilingen van het afgelopen half jaar erg serieus heb genomen. Ik heb de voorspellingen op Twitter gerelativeerd met: 'Die soep wordt waarschijnlijk minder heet gegeten, want de kiezer is niet gek.' En daarbij doelde ik natuurlijk niet op de PVV-stemmer, maar op de kiezer in het algemeen.
Eens kijken, hoe de PvdA uiteindelijk reageert. Ze heeft al zoveel van de VVD geslikt dat mijn verwachtingen van die partij bij mij zo ongeveer op nul staan.
'Laat de boel maar barsten, wij komen versterkt terug.' En de PVV wordt hiermee ook 'n beetje de wind uit de zeilen genomen. Hoewel... Wilders cs kan het dan vorige week dan wel niet zo goed hebben gedaan, dat kan heel goed hebben gelegen aan de lamlendigheid van de PVV-kiezer-zelf ten aanzien van dit ratjetoe van verkiezingen. Gaat het vroeg of later over de Tweede Kamer, dan zouden de kaarten wel eens heel anders kunnen komen te liggen.
Niet dat ik de peilingen van het afgelopen half jaar erg serieus heb genomen. Ik heb de voorspellingen op Twitter gerelativeerd met: 'Die soep wordt waarschijnlijk minder heet gegeten, want de kiezer is niet gek.' En daarbij doelde ik natuurlijk niet op de PVV-stemmer, maar op de kiezer in het algemeen.
Eens kijken, hoe de PvdA uiteindelijk reageert. Ze heeft al zoveel van de VVD geslikt dat mijn verwachtingen van die partij bij mij zo ongeveer op nul staan.
vrijdag 20 maart 2015
Ruit Eindhoven geen verkiezingonderwerp
Anders dan sommigen suggereren, speelde het omstreden plan voor de voltooiing van de wegenruit rond Eindhoven geen of nauwelijks een rol bij de statenverkiezingen van afgelopen woensdag.
In de eerste plaats werd het stemgedrag hoofdzakelijk bepaald door de landelijke politiek. Vandaar dat de uitslagen in Brabant nagenoeg overeenkomen met het landelijke beeld. En de Ruit is natuurlijk geen landelijk onderwerp.
De conclusie dat de kiezer in de regio Eindhoven/Helmond 'de Ruit niet afkeurt' slaat dan ook nergens op.
Natuurlijk is de Ruit een provinciaal item, zij het in beperkte zin, want in West- en Middenbrabant zal het ze een worst wezen wat bestuurders en politiekers in Zuidoostbrabant uitspoken. Het kiezerspotentieel in deze regio is uiteraard getalsmatig niet onbelangrijk, maar het CDA had zich prima ingedekt tegen een bestraffing van 'ruitgedeputeerde' Ruud van Heugten door hem niet op de lijst te zetten, met een slag om de arm over de vraag, of hij al dan niet als dagelijks bestuurder van de provincie zal terugkeren.
Van Heugten hield zich uit de wind, zij het dat hij ook in de aanloop naar de verkiezingen volijverig doorging met het ontwikkelen van 'alternatieven' die het mogelijk zouden maken zijn corebusiness er alsnog door te drukken. Tegenstanders van de Ruit hebben dat natuurlijk doorzien, maar of dit allemaal hun stem mede heeft bepaald is onwaarschijnlijk.
In de eerste plaats werd het stemgedrag hoofdzakelijk bepaald door de landelijke politiek. Vandaar dat de uitslagen in Brabant nagenoeg overeenkomen met het landelijke beeld. En de Ruit is natuurlijk geen landelijk onderwerp.
De conclusie dat de kiezer in de regio Eindhoven/Helmond 'de Ruit niet afkeurt' slaat dan ook nergens op.
Natuurlijk is de Ruit een provinciaal item, zij het in beperkte zin, want in West- en Middenbrabant zal het ze een worst wezen wat bestuurders en politiekers in Zuidoostbrabant uitspoken. Het kiezerspotentieel in deze regio is uiteraard getalsmatig niet onbelangrijk, maar het CDA had zich prima ingedekt tegen een bestraffing van 'ruitgedeputeerde' Ruud van Heugten door hem niet op de lijst te zetten, met een slag om de arm over de vraag, of hij al dan niet als dagelijks bestuurder van de provincie zal terugkeren.
Van Heugten hield zich uit de wind, zij het dat hij ook in de aanloop naar de verkiezingen volijverig doorging met het ontwikkelen van 'alternatieven' die het mogelijk zouden maken zijn corebusiness er alsnog door te drukken. Tegenstanders van de Ruit hebben dat natuurlijk doorzien, maar of dit allemaal hun stem mede heeft bepaald is onwaarschijnlijk.
dinsdag 17 maart 2015
Hertogsbos
De Overijsselsestraatweg lijkt nog wel te bestaan, ten zuiden van Leeuwarden,
maar de aanloop erheen, een nieuwe uitvalsweg, heet Overijsselselaan.
Geheel in de geest van de tijd. Ik heb meegemaakt dat een gemeenteraadslid
in Geldrop zijn misprijzen over een nieuwe wijk uitte met de betiteling
‘monument van liefdeloosheid’. De eigenaren van huizen in die buurt kwaad. Ze
trokken naar het gemeentehuis om genoegdoening: hun straten zouden qua naam
lanen moeten worden. De diskwalificatie van het raadslid had hun huizen in
waarde doen dalen, meenden zij. That's in a name.
Straatweg is een ouderwets begrip. Cultureel erfgoed zou ik bijna zeggen. Het kan nog mooier. Mijn vader placht de Oosterhoutseweg in Breda aan te duiden met ‘Oosterhoutse steenweg’. Dit ter onderscheid van het karrespoor dat die weg in zijn jeugd wellicht nog was.
In Vlaanderen houden ze nog altijd vast aan die rustieke namen. Ik had een tante die in Lovenjoel woonde aan de Steenweg op Tienen. Met de plaatsnamen zijn die Belgen trouwens barbaars omgesprongen. Historische benamingen als Meir, Hoogstraeten en Herenthals werden rond 1960 ‘gemoderniseerd’ (Meer, Hoogstraten, Herentals.) Maar de Meir, de belangrijkste winkelstraat van Antwerpen, bleef dus gewoon Meir heten. Hertogsbos, je moet er toch niet aan denken.
Een plaatsnaam met na de klinker een i moet je uitspreken als een verlenging van die klinker. Dus: Oirschot = Oorschot en de treinconducteur die ik ‘n tijdje geleden Ojsterwijk hoorde roepen, zat er derhalve flink naast. Het is overigens geen ‘Hollandse’ fout, want in Rotterdam weten ze heel goed dat Charlois niet op z’n frans moet worden uitgesproken.
Straatweg is een ouderwets begrip. Cultureel erfgoed zou ik bijna zeggen. Het kan nog mooier. Mijn vader placht de Oosterhoutseweg in Breda aan te duiden met ‘Oosterhoutse steenweg’. Dit ter onderscheid van het karrespoor dat die weg in zijn jeugd wellicht nog was.
In Vlaanderen houden ze nog altijd vast aan die rustieke namen. Ik had een tante die in Lovenjoel woonde aan de Steenweg op Tienen. Met de plaatsnamen zijn die Belgen trouwens barbaars omgesprongen. Historische benamingen als Meir, Hoogstraeten en Herenthals werden rond 1960 ‘gemoderniseerd’ (Meer, Hoogstraten, Herentals.) Maar de Meir, de belangrijkste winkelstraat van Antwerpen, bleef dus gewoon Meir heten. Hertogsbos, je moet er toch niet aan denken.
Een plaatsnaam met na de klinker een i moet je uitspreken als een verlenging van die klinker. Dus: Oirschot = Oorschot en de treinconducteur die ik ‘n tijdje geleden Ojsterwijk hoorde roepen, zat er derhalve flink naast. Het is overigens geen ‘Hollandse’ fout, want in Rotterdam weten ze heel goed dat Charlois niet op z’n frans moet worden uitgesproken.
maandag 16 maart 2015
Pietjes
Er heerst een hoofdluizenplaag onder de scholieren. Vooral
moeilijk te bestrijden omdat er min of meer een taboe op rust. Wie heeft er nou
luizen? Ik heb een nonnenschool gekend met de naam Luciaschool, die dan ook
prompt luusjesschool werd genoemd. Heerste er een luizenplaag, dan kon het niet
aan de nonnen liggen, want die waren immers kaal onder hun kap (althans
behoorden dat te zijn).
Wie hebben er het meeste last van, van die luizen? Precies, de meiden met hun lange haar. Ik zie ze dagelijks naar school fietsen, kaarsrecht, allemaal met hetzelfde lange haar. Dat moet zo. Net als die groentebak boven het voorwiel. Ooit was er iemand origineel, namelijk degene die voor het eerst zo’n kist monteerde. Werd even gepest, hield vol en werd vervolgens geïmiteerd. Balen. Dus verzon ze weer wat: de kist versieren met kunstbloemetjes. Bleef ook maar even origineel.
Maar nu die luizen. Mijn broertje en ik hadden ze ook. In de oorlog. We noemden ze pietjes. Moet u nog eten, of zit u net aan tafel, u kunt nu ook afhaken, want al te smakelijk is deze geschiedenis nou ook weer niet.
Het was natuurlijk een gevecht tegen die plaag. En maar kammen, met een tweezijdige pietenkam boven een krant. Tikkeldetik. Vervolgens met je nagel het beessie doodrukken. Knak! Toen dat niet hielp, werden we kaal geschoren ver voordat dat ‘leuk’ werd gevonden. Dertig Plus en Veertig Plus (ikke met mijn dikke kop) werden we thuis genoemd. En dan was er het haarwater, waarmee die bollekes werden ingewreven.
In een onbewaakt ogenblik heeft mijn broertje – hij zal ‘n jaar of zes zijn geweest – een slokkie van dat bijtende goedje genomen. Paniek! Mijn 12 jaar oudere zus, die een verpleegstersopleiding volgde, goot bij hem een liter melk naar binnen, redde daarmee zijn maag en kreeg een compliment van de huisarts, die haar trouwens het liefst ook nog had gezoend, heb ik later begrepen.
Hoofdluis. vertel mij wat.
(Gesproken column Omroep Best, o.m. 18.03.15, 18:10 uur)
Wie hebben er het meeste last van, van die luizen? Precies, de meiden met hun lange haar. Ik zie ze dagelijks naar school fietsen, kaarsrecht, allemaal met hetzelfde lange haar. Dat moet zo. Net als die groentebak boven het voorwiel. Ooit was er iemand origineel, namelijk degene die voor het eerst zo’n kist monteerde. Werd even gepest, hield vol en werd vervolgens geïmiteerd. Balen. Dus verzon ze weer wat: de kist versieren met kunstbloemetjes. Bleef ook maar even origineel.
Maar nu die luizen. Mijn broertje en ik hadden ze ook. In de oorlog. We noemden ze pietjes. Moet u nog eten, of zit u net aan tafel, u kunt nu ook afhaken, want al te smakelijk is deze geschiedenis nou ook weer niet.
Het was natuurlijk een gevecht tegen die plaag. En maar kammen, met een tweezijdige pietenkam boven een krant. Tikkeldetik. Vervolgens met je nagel het beessie doodrukken. Knak! Toen dat niet hielp, werden we kaal geschoren ver voordat dat ‘leuk’ werd gevonden. Dertig Plus en Veertig Plus (ikke met mijn dikke kop) werden we thuis genoemd. En dan was er het haarwater, waarmee die bollekes werden ingewreven.
In een onbewaakt ogenblik heeft mijn broertje – hij zal ‘n jaar of zes zijn geweest – een slokkie van dat bijtende goedje genomen. Paniek! Mijn 12 jaar oudere zus, die een verpleegstersopleiding volgde, goot bij hem een liter melk naar binnen, redde daarmee zijn maag en kreeg een compliment van de huisarts, die haar trouwens het liefst ook nog had gezoend, heb ik later begrepen.
Hoofdluis. vertel mij wat.
(Gesproken column Omroep Best, o.m. 18.03.15, 18:10 uur)
donderdag 12 maart 2015
Zorg pept rekeningen op met rare posten
Onlangs schreef ik over een rare post op een
tandartsrekening waarvan door de telefoniste van de praktijk
werd gezegd dat de verzekeraar dit goed vond. De tandarts voegde eraan toe, dat
hij zich door de verzekeraars in een hoek gedreven voelde, maar de patiënt (in
dit geval niet voor tandartskosten verzekerd) moest betalen en voelde
zich dus op zijn beurt ook in de hoek gedrukt.
Ik heb nu nóg meer aanleiding om vast te stellen dat de Zorg
rekeningen oppept met rare posten en dat de verzekeraar dit slikt.
Je kunt tegenwoordig via een account op de website van de verzekeraar (het gaat nu over CZ) precies zien wat er allemaal gebeurt. ‘n Hele vooruitgang, want tot voor kort kreeg de verzekerde de nota’s niet te zien, dus liet de verzekeraar de best denkbare controleur voor wat hij was. Ideaal is de situatie nog steeds niet, want hoeveel verzekerden zijn vertrouwd genoeg met computer en internet om regelmatig in te loggen en hun zorgverbruik na te kijken?
Wij doen dat dus wel, al was het alleen maar om vast te stellen, waaraan de 350 euro eigen risico, zo aan het begin van het jaar, wordt besteed.
Welnu, de vaststelling lijkt gerechtvaardigd dat de Zorg de rekeningen oppept met rare posten en dat de verzekeraar dit slikt. Want op 4 februari 2015 declareert de Apotheek voor druppeltjes en een zalfje tweemaal wegens ‘begeleidingsgesprek nieuw geneesmiddel’ 6,36 euro.
Begeleidingsgesprek? Ammehoela. De dokter had over het zalfje
gezegd: ‘Dun smeren.’ Dus de patiënt vroeg bij het ontvangst nemen van het
medicijn: dun smeren? ‘Ja, dun smeren.’ Begeleidingsgesprek.
De druppels werden met niet meer dan ‘asjeblief’ overhandigd. Geen begeleidingsgesprek dus. Toch gefactureerd.
Potverdorie, wat moet er rond de financiering van de zorg nog veel
gebeuren.
woensdag 11 maart 2015
Dan maar zwartrijden
Op de flank van de Amsterdamse trams staat in groene
letters Deze tram rijdt op groene stroom. Ik keek eens naar de
bovenleiding. Geen groen te zien, zelfs geen groen vlammetje. Mijn buurman in
het wachthuisje aan ‘t Spui en ik keken elkaar eens aan: En gy geleuft da.
Er wordt ons weer eens wat op de mouw gespeld.
Daar zat trouwens een zwartrijder. Ikke. Onder het motief van ‘eigen schuld dikke bult.’ Dat zit zo. Ter hoogte van het Museumplein deelt de elektronisch vastgelegde stem mee dat we de halte Rijksmuseum naderen. Passagiers staan massaal op en bewegen zich vast richting achteruitgang. Ik maak ook aanstalten, de OV-chipkaart voor het uitchecken in de hand. Dan neemt de tram een scherpe bocht veel te snel. De menselijke inhoud wordt naar één kant door elkaar gehusseld en valt over mij heen. (Ik heb het later gecontroleerd en het kan echt wel wat langzamer, zonder dit soort calamiteiten.) Als ik vervolgens wil uitchecken, reageert het apparaat niet. Er is een hoekje van de kaart afgebroken. In het kielzog van mijn partner raak ik natuurlijk toch wel buiten.
Je bent in zo’n geval tijdens een lang weekeinde Amsterdam wel onthand, maar zwartrijden is niet zó moeilijk. Er is wel permanente controle. In het midden van de tram zit iemand in een glazen hokje die het inchecken – piep, piep – in de gaten houdt, maar als het druk is en er veel mensen tegelijk instappen kun je er met een schijngebaar makkelijk tussendoor glippen. Dat heb ik dus nog ‘n paar keer gedaan. Voor straf! Straks nog maar eens op mijn chipkaart-account kijken, wat het de eerste keer niet uitchecken voor financiële gevolgen heeft. Hooguit de ritprijs tot het eindpunt (CS)?
De schade bestaat verder uit het tarief voor de vervanging van de kaart bij de NS, zijnde 11 euro. Daarover ga ik maar niet zeiken bij het GVB. Mijn zwartrij-wraak volstaat.
‘s Nachts had ik trouwens een pijnlijke heup. ‘t Was dus best een dreun daar in die Amsterdamse tram.
Daar zat trouwens een zwartrijder. Ikke. Onder het motief van ‘eigen schuld dikke bult.’ Dat zit zo. Ter hoogte van het Museumplein deelt de elektronisch vastgelegde stem mee dat we de halte Rijksmuseum naderen. Passagiers staan massaal op en bewegen zich vast richting achteruitgang. Ik maak ook aanstalten, de OV-chipkaart voor het uitchecken in de hand. Dan neemt de tram een scherpe bocht veel te snel. De menselijke inhoud wordt naar één kant door elkaar gehusseld en valt over mij heen. (Ik heb het later gecontroleerd en het kan echt wel wat langzamer, zonder dit soort calamiteiten.) Als ik vervolgens wil uitchecken, reageert het apparaat niet. Er is een hoekje van de kaart afgebroken. In het kielzog van mijn partner raak ik natuurlijk toch wel buiten.
Je bent in zo’n geval tijdens een lang weekeinde Amsterdam wel onthand, maar zwartrijden is niet zó moeilijk. Er is wel permanente controle. In het midden van de tram zit iemand in een glazen hokje die het inchecken – piep, piep – in de gaten houdt, maar als het druk is en er veel mensen tegelijk instappen kun je er met een schijngebaar makkelijk tussendoor glippen. Dat heb ik dus nog ‘n paar keer gedaan. Voor straf! Straks nog maar eens op mijn chipkaart-account kijken, wat het de eerste keer niet uitchecken voor financiële gevolgen heeft. Hooguit de ritprijs tot het eindpunt (CS)?
De schade bestaat verder uit het tarief voor de vervanging van de kaart bij de NS, zijnde 11 euro. Daarover ga ik maar niet zeiken bij het GVB. Mijn zwartrij-wraak volstaat.
‘s Nachts had ik trouwens een pijnlijke heup. ‘t Was dus best een dreun daar in die Amsterdamse tram.
zondag 1 maart 2015
Blaffen en bijten
Hans Lubachs, de burgemeester die in het Brabantse Laarbeek hier en daar een scheve schaats heeft gereden, heeft het Eindhovens Dagblad (ED) een 'afscheidsgesprek' geweigerd. Rancune. Dat gesprek wilde Lubachs wel voeren met nrc.next. Terloops gaf de man daarin te kennen, dat hij ondanks alles niet vies is van een nieuwe burgemeesterspost. Wie zou hem willen hebben?
Het is niet voor het eerst dat een bestuurder de regionale krant 'afstraft' voor hem onwelgevallige publicaties; althans probeert dat te doen. In alle gevallen die ik in mijn journalistieke loopbaan heb meegemaakt, trok zo iemand aan het kortste eind. En in al die kwesties was het medium naar mijn beste weten integer.
Er is de laatste tijd veel te doen over de achteruitgang van de regionale journalistiek, met name haar waakhondfunctie jegens de lagere overheid. Een professionele verslaggever aan de perstafel in de raadszaal is - landelijk beschouwd - een witte raaf.
Landelijk bezien, want er zijn natuurlijk uitzonderingen. Zo speelt het ED het in de regio Zuidoost Brabant nog steeds klaar (zie het geval Laarbeek) het doen en laten van de plaatselijke besturen en publieke organisaties kritisch te volgen. Dit ondanks eigendomswisselingen en de daaruit voortvloeiende bezuinigingsronden. Die zijn trouwens nog niet ten einde, nu de Wegener kranten, waartoe het ED behoort, door de Persgroep zijn overgenomen. Verdere inkrimping van de redacties is niet ondenkbaar.
De krant laat zich door deze onheilspellende ontwikkeling niet uit het veld slaan. In plaats van zich over de bestaande niet onsuccesvolle praktijk op de borst te slaan, kondigde zij zaterdg via de hoofdredactionele rubriek Beste Lezer moedig aan: 'Wij blijven blaffen en zo nodig bijten.'
In aanmerking genomen dat regionale journalistiek het bestaansrecht vormt van een krant als het ED, mag je hopen dat de nieuwe uitgever zich dat realiseert, de voorwaarden tot de uitoefening van deze taak handhaaft en liever nog versterkt. Want ook in de bestaande situatie is het allesbehalve botertje tot de boom. Om maar eens 'n actueel detail te noemen: hoe lang zal het nog duren dat je een talentvolle plaatselijke correspondent (vrijwilliger) kunt vinden die vele uren steekt in een raadsverslag en dan genoegen moet nemen met een fooi van 25 euro? Ze bestáán nog en ze troosten zich met de gedachte: ach, het is mijn hobby.
Het is niet voor het eerst dat een bestuurder de regionale krant 'afstraft' voor hem onwelgevallige publicaties; althans probeert dat te doen. In alle gevallen die ik in mijn journalistieke loopbaan heb meegemaakt, trok zo iemand aan het kortste eind. En in al die kwesties was het medium naar mijn beste weten integer.
Er is de laatste tijd veel te doen over de achteruitgang van de regionale journalistiek, met name haar waakhondfunctie jegens de lagere overheid. Een professionele verslaggever aan de perstafel in de raadszaal is - landelijk beschouwd - een witte raaf.
Landelijk bezien, want er zijn natuurlijk uitzonderingen. Zo speelt het ED het in de regio Zuidoost Brabant nog steeds klaar (zie het geval Laarbeek) het doen en laten van de plaatselijke besturen en publieke organisaties kritisch te volgen. Dit ondanks eigendomswisselingen en de daaruit voortvloeiende bezuinigingsronden. Die zijn trouwens nog niet ten einde, nu de Wegener kranten, waartoe het ED behoort, door de Persgroep zijn overgenomen. Verdere inkrimping van de redacties is niet ondenkbaar.
De krant laat zich door deze onheilspellende ontwikkeling niet uit het veld slaan. In plaats van zich over de bestaande niet onsuccesvolle praktijk op de borst te slaan, kondigde zij zaterdg via de hoofdredactionele rubriek Beste Lezer moedig aan: 'Wij blijven blaffen en zo nodig bijten.'
In aanmerking genomen dat regionale journalistiek het bestaansrecht vormt van een krant als het ED, mag je hopen dat de nieuwe uitgever zich dat realiseert, de voorwaarden tot de uitoefening van deze taak handhaaft en liever nog versterkt. Want ook in de bestaande situatie is het allesbehalve botertje tot de boom. Om maar eens 'n actueel detail te noemen: hoe lang zal het nog duren dat je een talentvolle plaatselijke correspondent (vrijwilliger) kunt vinden die vele uren steekt in een raadsverslag en dan genoegen moet nemen met een fooi van 25 euro? Ze bestáán nog en ze troosten zich met de gedachte: ach, het is mijn hobby.
woensdag 25 februari 2015
Toch meeëten bij V&D
V&D heeft na de uitspraak van de rechter, dat het gedwongen inleveren van loon door de medewerkers niet aanvaardbaar is, toch maar eieren voor haar geld gekozen. Zeker terecht, gezien het gegeven dat - zo las ik ergens - de topman van het concern in de VS onlangs een nieuw onderkomen voor zichzelf ten bedrage van 20 miljoen (dollars of euri, houd me dat even ten goede) heeft aangeschaft. Dat is twee keer de door V&D met de salariskorting beoogde 'levensreddende' bezuiniging.
De rechter zei dat de 'bescherming van het loon' alleen geldt voor de leden van de vakbond die het geding tegen het warenhuis had aangespannen. Maar de directie van V&D heeft in haar ruimhartigheid eigener beweging besloten de uitspraak voor het volledige personeel te laten gelden.
Op basis van mijn persoonlijk arbeidsverleden, respectievelijk mijn meer dan 40-jarig lidmaatschap van de journalistenvakbond concludeer ik dat er weer naar hartenlust meegegeten kan worden. Ik zal mij nader verklaren.
Het is dat ik bij mijn aantreden als leerling-journalist destijds van idealen zwanger was, want anders had ik een lucratiever beroep gekozen. Het vak stond niet alleen in de onderste regionen van de maatschappelijke ladder, we werden ook nog eens zwaar onderbetaald. Niet voor werkdagen van 9 tot 5 hoor en ook zonder weekend-compensatie. Het was immers in de tijd dat ik een krantendirecteur hoorde zeggen: 'Wil ik een journalist? Dan tik ik even tegen de ruit en ik heb er een.'
Niet dat het ons ontbrak aan gevoel voor eigenwaarde. Weliswaar hadden we, zuilsgewijs, onze vakbonden, maar noemden die niet zo: de Nederlandse Journalisten Kring, de Katholieke Nederlandse Journalisten Kring en de Protestants Christelijke Journalisten Kring. Het heeft tot in de jaren zeventig van de vorige eeuw geduurd, voordat die kringen werden samengevoegd tot de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ). De kringen onderhandelden jaarlijks in federatief verband met de krantendirecteuren, verenigd in de Nederlandse Dagbladpers (NDP), over de cao en ik moet zeggen dat heeft geleidelijk aan spectaculaire resultaten opgeleverd. Ten faveure van de hele journalistiek. Inclusief de niet-vakbondsleden dus, collega's die door ons, wel aangeslotenen, misprijzend meeëters werden genoemd.
Want reken maar dat hier af en toe stevig over werd gediscussieerd. Voor zover je van een discussie kon spreken, want steekhoudende argumenten voor het niet meedoen aan de beroepsorganisatie heb ik nimmer kunnen bespeuren. Zodat alleen de vermoedelijke reden - de contributie - overeind bleef. Een hoofdredacteur volstond met: 'Ik ben geen lid. Daar hebben we het nog wel eens over.' Ja, dag!
Sans rancune, hoor. Al die lui, ook al zijn ze inmiddels gepensioneerd, eten nog steeds smakelijk mee.
De rechter zei dat de 'bescherming van het loon' alleen geldt voor de leden van de vakbond die het geding tegen het warenhuis had aangespannen. Maar de directie van V&D heeft in haar ruimhartigheid eigener beweging besloten de uitspraak voor het volledige personeel te laten gelden.
Op basis van mijn persoonlijk arbeidsverleden, respectievelijk mijn meer dan 40-jarig lidmaatschap van de journalistenvakbond concludeer ik dat er weer naar hartenlust meegegeten kan worden. Ik zal mij nader verklaren.
Het is dat ik bij mijn aantreden als leerling-journalist destijds van idealen zwanger was, want anders had ik een lucratiever beroep gekozen. Het vak stond niet alleen in de onderste regionen van de maatschappelijke ladder, we werden ook nog eens zwaar onderbetaald. Niet voor werkdagen van 9 tot 5 hoor en ook zonder weekend-compensatie. Het was immers in de tijd dat ik een krantendirecteur hoorde zeggen: 'Wil ik een journalist? Dan tik ik even tegen de ruit en ik heb er een.'
Niet dat het ons ontbrak aan gevoel voor eigenwaarde. Weliswaar hadden we, zuilsgewijs, onze vakbonden, maar noemden die niet zo: de Nederlandse Journalisten Kring, de Katholieke Nederlandse Journalisten Kring en de Protestants Christelijke Journalisten Kring. Het heeft tot in de jaren zeventig van de vorige eeuw geduurd, voordat die kringen werden samengevoegd tot de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ). De kringen onderhandelden jaarlijks in federatief verband met de krantendirecteuren, verenigd in de Nederlandse Dagbladpers (NDP), over de cao en ik moet zeggen dat heeft geleidelijk aan spectaculaire resultaten opgeleverd. Ten faveure van de hele journalistiek. Inclusief de niet-vakbondsleden dus, collega's die door ons, wel aangeslotenen, misprijzend meeëters werden genoemd.
Want reken maar dat hier af en toe stevig over werd gediscussieerd. Voor zover je van een discussie kon spreken, want steekhoudende argumenten voor het niet meedoen aan de beroepsorganisatie heb ik nimmer kunnen bespeuren. Zodat alleen de vermoedelijke reden - de contributie - overeind bleef. Een hoofdredacteur volstond met: 'Ik ben geen lid. Daar hebben we het nog wel eens over.' Ja, dag!
Sans rancune, hoor. Al die lui, ook al zijn ze inmiddels gepensioneerd, eten nog steeds smakelijk mee.
Abonneren op:
Posts (Atom)
