zaterdag 31 januari 2009

Haatmails 2

Zie je wel dat het wapperen met ontvangen haatmail een vorm van aandachttrekkerij is? Neem nou zo'n burgemeester van Helmond, Fons Jacobs geheten, die heeft het Eindhovens Dagblad aangeklaagd, omdat de krant op haar website een anonymicus de kans heeft gegeven een zogenaamde bedreiging te plaatsen. Uitlokking van een misdrijf, zegt Fons. Ik citeer even voor het gemak het ED van heden: 'De reactie werd geplaatst onder een verhaal over de aanhouding van vier verdachten van de overvallen in Helmond, vorig weekend. De persoon die de reactie geschreven heeft - onder de schuilnaam Smile - vindt dat Jacobs de overvallen bagatelliseert. Hij schrijft onder meer dat 'ze' Jacobs maar eens moeten overvallen.'
De reactie, die inmiddels is verwijderd, werd gevolgd door een smiley, een symbooltje waarmee berichten worden onderstreept, maar ook heel vaak gerelativeerd. Ons burgemeestertje vindt evenwel dat de passage een overval op zijn huis uitlokt.

Jammer dat het ED het onnozele tekstje intussen heeft verwijderd. Het is een vorm van toegeven, die mij in het geval Jacobs niet lekker zit. Waar ik als krant wel een eind aan zou maken, is het toestaaan van anonieme postings. Die accepteert ze in de papieren versie ook niet. Wel laat men daar op het eerste gezicht ernstig lijkende ontboezemingen toe, waarvan het duidelijk is dat ze badinerend zijn bedoeld.

Nog nooit is er naar aanleiding van zoiets iemand naar de politie gestapt.

Trouwens, had de politie wel tijd voor dit akkevietje?

Haatmail 1

(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

vrijdag 30 januari 2009

Bolnuevo

Vanaf het dakterras uitkijkend in westelijke richting, die van Puerto de Mazarrón, zag ik vanmorgen de mist tegen de heuvels hangen. Maar op het terras van The Teapot scheen de zon.
 
Zo ook in Bolnuevo, straatdorp aan de kust, ingericht op de goede ontvangst van aauw minse. Er is zelfs een Deutscher Frisör (aan mij trouwens, gezien mijn schedel, niet besteed). Bolnuevo is vooral bekend om zijn geërodeerde zandstenen rotspartijen, waarvan de ontstaansgeschiedenis teruggaat tot zo'n vier miljoen jaren geleden. Levensmaatje vond ze ook mooi, maar zei toch meer onder de indruk te zijn van de rotsformaties in Capadocië (Turkije).
Het strand wordt hier doorsneden door een weg, maar er zijn nog flinke zandvlaktes over. Een tiental campers heeft hier positie gekozen langs een 'stoeprand'. Als ik een stroomkabeltje zie, moet ik even denken aan die slimmerik in de Algarve, die zijn 12 volts installatie op de 210 van een lantaarnpaal had aangesloten. In dit geval blijkt een zonnepaneel de leverancier.
Als we terugrijden naar Azohía, dringt ter hoogte van Puerto de mist weer op, maar thuis schijnt volop de zon. Er wordt gauw een bonte was gedraaid. Maar de zeedampen dringen nu toch ook hier op. En de temperatuur, gisteren nog 22, is pijlsnel gezakt naar 15 graden.
 


(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl
Posted by Picasa

donderdag 29 januari 2009

Dat gebeurt mij niet

 
Dat gebeurt mij niet. De voordeur dichttrekken met de sleutel aan de binnenkant erop. Wel dus. Maar buurman belt vriend en vriend komt met net toereikende keukentrap, althans compatible met de lenigheid en kracht van de vriend. 'You're welcome...Nooit meer doen.'


(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl
Posted by Picasa

Haatmails

Advocaat Gerard Spong heeft de overheid om beveiliging gevraagd, in verband met 'de vele haatmails' die hij heeft gekregen, naar aanleiding van zijn succesvolle actie tot vervolging van Geert Wilders. In afwachting daarvan heeft hij zelf maar vast veiligheidsmaatregelen genomen, zo meldt de Volkskrant vanmorgen. Ook het Amsterdamse Gerechtshof zou dit soort bedreigingen hebben ontvangen van 'aanhangers van Wilders en/of de PVV'.

Er is een aantal lieden, dat het voornemen te kennen heeft gegeven, Spong letterlijk à la extremistische moslims een kopje kleiner te maken. Volgens de krant zijn het niet uitsluitend anonieme mails.

Het versturen van haatmails en het posten van scheldkanonades is de laatste jaren, vooral in Nederland, een langzamerhand als 'normaal' beschouwde internetcultuur geworden. Websites als GeenStijl, inmiddels behorend tot de establishment, want volledig eigendom van De Telegraaf, en dan ook opterend voor een beeldbuis-zendmachtiging, hebben daar niet weinig toe bijgedragen.

Persoonlijk heb ik dezer dagen ervaren, hoe gemakkelijk mensen hun emoties aan het beeldscherm toevertrouwen en vervolgens, zonder hun bericht nog eens na te lezen, laat staan het een nachtje te laten rusten, op de zendknop klikken.

Bij het beoordelen van de ernst en de 'waarde' van haatmails, zou men dit gegeven best mede in overweging kunnen nemen. Met andere woorden, deze mallotensoep wordt waarschijnlijk niet zo heet gegeten als ze wordt opgediend. En ooit raakt dat analfabetisch getier op het internet helemaal uit de mode. Intussen zou men niet moeten aarzelen, om verzenders van dit soort rommel, indien bekend, stevig aan te pakken. Dat zal ze leren.

Haatmails 2

(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

woensdag 28 januari 2009

Een spreekwoord

 Toen de basis-
school nog gewoon lagere school heette en leraar nog geen eufemisme was voor onder-
wijzer
, leerden wij spreekwoorden. Nog es wat anders dan woorden als yoghurt en brood op een placemat, om kleuters van hun taalachterstand af te helpen (Amsterdam). Een van die spreekwoorden: 'Een schip op het strand is een baken in zee.' Het ging dan natuurlijk niet om zo'n kutbootje als hier in Azohía, want dit verrotte schuitje is gewoon gedumpt. Wat je maar gewoon noemt, trouwens. Nog verdere toelichting gewenst? Ik denk het wel, gezien het niveau van de leraren en de behoefte aan beletterde placemats. Welnu, ik herhaal voor 't gemak en de duidelijkheid even: 'Een schip op het strand is een baken in zee.' Met andere woorden, scheepskapiteins en vissers, die een schip op het strand zagen, wisten dat ze hun koers moesten verleggen, wilde hun niet eenzelfde lot treffen. Ofwel de ING-bank hoefde maar naar Fortis te kijken en ze wisten daar wat ze niet moesten doen.



(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl
Posted by Picasa

dinsdag 27 januari 2009

Haddock

Op een terras in Murcia (Sp.) kreeg ik dit suikerzakje. Beetje raadselachtig.

(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

Murcia



Ze noemen Murcia, vanaf de Costa Calida ongeveer 75 km het binnenland in (leuke, golvende rit) wel de hoofdstad van de Spaanse barok, maar dergelijke kwalificaties rieken nogal naar VVV-brochures, en om nou te zeggen 'ja!'... Aardige stad, 300.000 inwoners, maar net niet vervelend druk. Belangrijkste monumenten: de kathedraal, gedeeltelijk gotisch, maar hoofdzakelijk - inderdaad - barok. Fraaie portalen. Alles maakt een gerestaureerde en vooral schone indruk, wat je van de meeste Franse kathedralen niet kunt zeggen. Onder de religieuze kunst viel me vooral de 'gouden' Annunciatie op. De engel Gabriël die de maagd Maria komt vertellen dat zij Jezus ter wereld zal brengen. Hoe kan dat 'daar ik geen man beken'? Ook dat wordt aanschouwelijk gemaakt met stralen van de Heilige Geest. De meest kuise bevruchting aller tijden. De r.-k. kerk viert de aankondiging als Maria Boodschap op 25 maart, negen maanden voor Kerstmis!
De kathedraal vormt trouwens een schitterende combinatie met het bisschoppelijk paleis (bovenste foto).
Indrukken verzamelend en fotograferend, let ik niet zozeer op de monumenten als wel op de dingen, ook van deze tijd, waarin de stad zich van andere probeert te onderscheiden. Helaas liet ik door een instellingsfout de batterij van mijn camera leeglopen, zodat ik toch wel onverrichterzake aan enkele markante dingen voorbij ben moeten lopen, waaronder een serie enorme bronzen sculpturen.
Veel naar boven kijkend (altijd aan te bevelen) zag ik enkele originele gevels, waarvan één van kunststof platen, die wonderwel accordeerden met het oude stadsbeeld.

En...wat je bij ons niet (meer) ziet, communiemode. Pas op het computerscherm zag ik dat de jongen in de etalage iets op zijn schouder heeft. De hemel mag weten wat.
O ja, we hebben daar in Murcia uitstekend geluncht, met vier soorten vis en tarta chocola de casa. De witte wijn had eigenlijk een chablis moeten zijn, maar ja, er moest ook nog over bochtige bergwegen gestuurd worden.

Zie voor meer foto's, ook van Murcia, de links naar de Picasa-albums.

(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

maandag 26 januari 2009

De aangepaste Mouw

Van de Spaanse taal heb ik, zoals eerder opgemerkt, geen kaas gegeten. Het voornaamste wat ik ervan weet is, dat vraag- en uitroeptekens ten onderste boven worden gezet en dat hallo in het Spaans ook wordt omgedraaid:(ola, pas op niet olé, da's iets van het foeballuh). Bij het naderen van La Manga over de betekenis van deze naam gepiekerd en daarbij aan Le Manche gedacht, de Franse benaming voor de zeeëngte Het Kanaal, die oorspronkelijk mouw betekent. Zou goed kunnen, dat Mange verwant is aan dat woord. Wie het (beter) weet, mag het zeggen. Ik heb hier geen Spaans woordenboek.
Het gaat hier over een smalle dijk die een scheiding vormt tussen de Middellandse Zee en wat in het Spaans heet de Mar Menor, een binnenzee van 170 km2. De officiële benaming van deze mouw of slurf is dan ook Manga del Mar Menor. In de verte doet de situatie daar denken aan de dijk langs de Mediterrane kust tussen Montpellier en de Spaanse grens die naar het stadje Sète loopt. Alleen , die dijk is veel smaller en misschien daarom niet bebouwd. Naar La Manga hebben projectontwikkelaars hun klauwen uitgeslagen, met als resultaat een aaneenrijging van appartementsgebouwen, winkels en horeca à la Benidorm, zo volgebouwd dat je beweerszijden nog nauwelijks zee kunt zien. In deze tijd van het jaar is het een dooie boel, er is meer gesloten dan open. Opvallend is ook, dat het een gebied is, waar de auto-heerschappij compleet is. Nou ja, toch de moeite waard om even te kijken, temeer daar de dijk toch enkele aardige verrassingen in petto heeft.
 
Nou ja, verrassingen, misschien niet het juiste woord voor het jacht dat kennelijk averij heeft opgelopen tijdens de storm van het afgelopen weekeinde. Vriend Joop, ervaren zeezeiler, die mijn foto opmerkte nog voor deze tekst online stond. Vond het behoorlijk spannend: 'Ligt-ie voor anker of is-iegestrand? Ik zie wel een boeitje maar geen ankerketting.'
Zal voor ons wel nooit opgelost worden.

En dan dat rare bruggetje met het verkeersbord dat je op het verkeerde been zet. Je kan er wel degelijk overheen.
 
Een toeristische trekpleister trouwens. Er stoppen zelfs bussen op de nabijgelegen parkeerplaats.
 

(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl
Posted by Picasa
Klik op de foto's om te vergroten. Klik hier voor meer foto's.

zondag 25 januari 2009

Buurmans hobby

 
Gisteravond was ik al getipt door Levensmaatje. De benedenbuurman is gearriveerd en zit op zijn terras met een treintje te spelen. Waarachtig! Ik kon de rails van bovenaf nog net onderscheiden en meende het opgloeien van een sigaret waar te nemen. Vanmiddag het tafereel aan een nadere beschouwing onderworpen. Buurman, die herstelt van een beenoperatie en zich met behulp van krukken voortbeweegt, was er druk mee in de weer. Hij spreekt geen Engels, maar zijn vrouw wel a little bit. Gevraagd of hij met zijn speelgoed voor een foto wilde poseren en het mocht. Met dat been komt het wel goed, vertelde de echtgenote.
Geleidelijk aan verschijnen in ons resort meer eigenaren/huurders. En aan het strand wordt het ook steeds beter verkeren.

(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl
Posted by Picasa

zaterdag 24 januari 2009

Ieder z'n storm

De storm die over Zuid-Frankrijk en Spanje raast, gaat niet voorbij aan de Costa Cálida in het zuid-oosten. Ieder z'n storm zal ik maar zeggen. Vanmorgen viel 'n paar keer de stroom voor een paar seconden uit. De laptop-accu's namen het natuurlijk over, maar de adsl-modem/accesspoint moest telkens worden gereset. Het laagspanningsnet is hier gedeeltelijk bovengronds.
 

Voor een viertal surfers was de storm (wat zou het hier geweest zijn, windkracht 8 met uitschieters naar 10?) juist een uitdaging. Spectaculaire attractie voor de wandelaars langs de Boulevard van Azohía.
 

 

Een Duitser, o sorry, nee, 'n Spanjaard met een Stahlhelm (!) gebruikte zijn vierwielige motor even als tribune en bolde daarna weer gauw weg.

(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

Schrijver en lezer

Aya Zikken schrijft af en toe een column in de Volkskrant. Vandaag:

'Het was in de jaren dertig en ik wist nauwelijks iets van de toestanden in Europa.
Mijn ouders hielden ons zorgvuldig in onze kinderdroom en ik wist nauwelijks iets van de toestanden Europa.'

Ja, dit is ook een manier om een column vol te krijgen. Alleen, het vervelende is dat de lezer dan vaak stopt met lezen. De tijd van de lezer is beperkt.


(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

vrijdag 23 januari 2009

Villa's

Dialoogje op straat:
- Wie is ta?
- Weet ik veel, 'n Engels wefke in 'n Spaans autooke.
't 'wefke' parkeert haar autootje moeizaam achteruit in de inrit van een villa.
Villa's bij de vleet, hier aan de Costa Cálida, stuk voor stuk royaal opgezet, op een royaal Grundstück zoals Duitse eigenaren zeggen. En met fraai aangelegde, eeuwig groene en eeuwig bloeiende tuinen. Maar er staan er heel wat te koop. De kredietcrisis eist hier ook z'n tol. Round Town News, de gratis weekkrant voor Engelstaligen, zeg maar de ontelbare Britten (deze week 64 pagina's tabloid) meldt een terugval van de Spaanse huizenprijzen in het vierde kwartaal van 2008 met 3,2 procent.

Een wat luxer exemplaar. Let inderdaad op de tuin:
 


De privacy doorbroken. Deze villa heeft een flink zwembad aan de voorkant. Als je goed kijkt, kun je het zien:
 



In de stijl van de streek, met ronde toren:
 


Fotoalbum Huizen en hun bewakers

(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl
Posted by Picasa

donderdag 22 januari 2009

Katinka

Het schijnt dat pa en ma Polderman nogal trots zijn op hun dochter. En wel hierom.


(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

De zee gaat tekeer


 

Om het wat overdreven te zeggen bij een windkracht van misschien 5: 'De zee gaat tekeer, in een razend verweer'. (Met dank aan Willy van Hemert, tekstschrijver Zuiderzeeballade.) In de slaapkamer doet het geruis van de zee denken aan dat van de A2. Zo diep zijn we dus al gezonken.

(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl
Posted by Picasa

Oval Office

Misschien aardig, nog even terug te gaan naar 5 november 2008, toen ik schreef over de Oval Office van de Amerikaanse president, of, liever gezegd, het antieke bureau dat daar staat en waar iets mee aan de hand zou kunnen zijn.

Vernieuwde website Witte Huis

(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

woensdag 21 januari 2009

Sierra de Algarrobo

 
 
 
Het is maar een klein gebiedje, ten noorden van Mazarron (slechts 'bekend om zijn loodmijnen'): Sierra de Algarrobo. Maar wondermooi van structuur, met z'n eigenaardige als gestapelde heuvels, dit voorjaar met ontelbare schakeringen groen en de aarzelend uitbottende olijfgaarden. Je bent er alleen. Maar er zijn helaas geen zijpaden te zien om er even te wandelen. In Frankrijk zouden ze dit trouwens al gauw een Parc National noemen. De Quichotmolen die we deze keer ontwaarden was een ruïne. In plaats van hem te restaureren plaatst men op een rotonde als monument een reconstructie van 'niet roestvrij staal'.
Weder: Schraal, maar één en al zon, dus het licht is skon, zéér schoon. En de lucht zuiver. Zeer zuiver. Voor vrijdag belooft Accuweather ons 21 graden!

Klik op de foto's om ze te vergroten.

(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl
Posted by Picasa

dinsdag 20 januari 2009

Verdwalen is ook leuk

Zijn aan betere wegenkaart toe, maar (ver)dwalen in de omgeving kan ook leuk uitpakken. Anders hadden we misschien die molen van Don Quichot niet gezien en zeker niet dat wit-blauwe kerkje met schattig dorpspleintje.

Klik onder 'Links' op de fotoalbums voor meer!
(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

maandag 19 januari 2009

'n Beetje heiïg vandaag

'n Beetje heiïg was het vandaag, vroeg in de middag, tijdens ons bezoek aan de middeleeuwse torre San Elena, die ooit de baai van Azohia tegen ongewenste gasten bewaakte. Stukje met de auto, het laatste eind te voet. Hoewel veel kleiner, deed het geheel me denken aan de vesting Beekenburg aan de Caracasbaai op Curacao, waar we in november 2008 waren. Gaan zeker nog eens terug bij helder weer, want het blijft fotogeniek. Bovendien komen steeds meer voorjaarsbloemen tot ontwikkeling. Ik denk dat je van bloemen hier niet veel meer ziet, als eenmaal de alles verzengende zomerzon in het zenith staat en het 35 graden in de schaduw is. Op parkeerplaatsen bij winkels en langs de autowegen nog nooit zoveel afdaken gezien, waaronder je dan je auto kwijt kunt.

(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

Man op kale berg

Die kale berg bij ons achter, te zien vanuit het keukenraam, die is toch niet begaanbaar? Mooi wel. Zondag-
middag was daar opeens die man met een rooie trui, vergezeld van zijn hondje. Effe inzoomen (linksboven). Hij schijnt het in de gaten te hebben.
Het topje van die berg geeft ons trouwens 's morgens tegen negenen het signaal dat de zon present is.



(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

zondag 18 januari 2009

Buitenland verovert Spaanse kust

Mijn foto's van La Azohia en de Costa Calida gaven iemand aanleiding op te merken: 'Het is daar leeg. Je ziet niemand. Maar misschien vinden jullie dat juist wel prettig.'Wat zal ik ervan zeggen? Ja en nee. De leegte en gesloten-
heid van ons resort met apparte-
menten die meesten-
deels tweede huizen zijn van Spanjaarden en waarvan er nogal wat te koop worden aangeboden, hebben wel een beetje het effect van een dode stad. Bar-Cafeteria tot other notice gesloten. Van een verboden stad trouwens ook, want als we 'n stukje naar boven lopen, naar de hoogbouwflats, komen we voor een manshoog hek te staan.

Maar we zijn hier zeker niet alleen, zelfs omringd door Britten. Eén stel trap-naar-voordeur-delers, dat we slechts oppervlakkig kennen (hij was zo vriendelijk de skybox van onze tv aan de praat te brengen) lijkt hier permanent te wonen. Met het andere echtpaar, dat vlak achter ons een flatje heeft gehuurd, kregen we al binnen het uur na aankomst te maken, omdat ze de internetrouter met ons delen en mijn gerommel met twee laptops natuurlijk niet onopgemerkt bleef. Onmiddellijk hadden we een invitatie te pakken, waarvoor we beleefd bedankten being tired from the three days voyage. (Sante Brun zegt zich van zijn Engelse leraar van 55 jaar geleden te herinneren, dat een three days voyage een trip van drie dagen per schip is. Journey dus. Later wel bij die buren op de koffie geweest en een tegenbezoek wordt niet gevreesd, want Dave en Ann zijn aardige mensen. Bovendien ben ik nieuwsgierig, waar men de zijruiten van hun auto heeft ingeslagen.)

Het wemelt hier van de overwinterende Duitsers, Fransen en - ook wat - Nederlanders. Je komt ze met hun campers regelmatig tegen bij de Lidl, waar de Duitsers vooral gebogen staan over de diverse soorten worsten, echt waar.Maar de Britten voeren onmis-
kenbaar de boven-
toon, vormen een gemeen-
schap, hebben een Lionsclub, die met Christmas iets doet voor de Spaanse minder bedeelden, diverse restaurants en pubs (The Teapot), die pints en English food serveren. Ze groeien aan de Spaanse costa's in tal en last, kun je wel zeggen. Hun eigen gratis weekblad Round Town News (RTN), dat al tien jaar bestaat en in een speciale bijlage de per satelliet te ontvangen Engelstalige radio- en tvprogramma's bevat, meldt een bevolkingsgroei van de badplaats Torrevieja, provincie Alicante, met 54.500 zielen sinds 2000. Van de in totaal nu ruim 100.000 inwoners van Torrevieja, is intussenj meer dan de helft buitenlander. Een foto van Torrevieja Beach, omringd door torenflats, in RTN liegt er niet om.

Zijn wij even blij dat het hier aan de Costa Calida 'leeg' is en voorlopig ook niet vol zal raken.


(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

Spijt en excuses?

Drie jaar geleden werd een bootje met illegalen uit Birma door de Indonesische marine onderschept. Na vier dagen op een militaire basis op het eiland Sabang, voor de kust van Atjeh, te zijn vastgehouden, werden zij de territoriale wateren uit gesleept en daar achtergelaten. Van hen is nooit meer iets vernomen.

Ik lees dit van Volkskrant-correspondent Michel Maas, die in een schrijnend verhaal gewag maakt van recente, soortgelijke praktijken van de Thaise marine jegens Birmese illegalen.

'n Paar vraagjes: Wanneer zouden misdrijven als deze verjaren? En wie betuigt wie straks spijt, respectievelijk biedt excuses aan?

(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

zaterdag 17 januari 2009

Daar is-ie dan


De 'Costa Calida Sunset', vanavond tegen zessen gefotografeerd aan het strand van Azohía. Collage gegenereerd door Picasa 3 van Google en bewerkt met PhotoFiltre.

Fotoalbum Valavond in Spanje

(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

Radio die ook 'n beetje tv is

Mijn geëxperimenteer met reguliere media via het www (Zie mijn vorige stuk, Mediacontact met het vaderland) heeft tot een, ik kan wel zeggen, unieke ervaring geleid.
Al jaren luister ik via de podcast regelmatig naar het radioprogramma Desmet Live, sinds september 2008, na verhuizing van deze bekende studio naar een verdieping van de nieuwe Openbare Bibliotheek Amsterdam, OBA Live geheten. Het is een programma met gasten uit de wereld van cultuur, politiek en maatschappij. Er zijn drie min of meer in de marge (op Radio 5) opererende omroeporganisaties mee actief: LLiNK met de presentatoren Pieter Hilhorst (maandag) en Teun van de Keuken (woensdag); op dinsdag zenden de moslimomroepen NMO en NIO om en om uit met presentatrice Hatice Kursun, op donderdag is de IKON aan de beurt met Jurgen Maas en op vrijdag presenteert Theodor Holman van HUMAN het programma, waarbij 'vrijdenker' Max Pam als vaste gast fungeert. Meer info geeft de website http://www.obalive.nl.Steevast worden luisteraars uitgenodigd, naar de vierde verdieping van de OBA
aan de Oosterdokskade in Amsterdam te komen, om getuige te zijn van het hier plaats vindende 'spontane radio maken'. Maar wie in z'n luie stoel wil blijven zitten, kan ook via eerder genoemde website alles volgen met z'n laptop. Radio die ook 'n beetje tv is! Ik heb dat gisteravond voor het eerst gedaan en ik moet zeggen, ik heb genoten van de informele sfeer, waarin op een veel diepgravender manier dan op de reguliere tv de meest uiteenlopende actuele onderwerpen werden behandeld. Ik wist het natuurlijk al wel van de podcasts, maar de bijbehorende beelden van met elkaar pratende mensen, in een weinig pretentieus decortje, waar ook af en toe iemand te zien en te horen was die niet was 'ingeprogrammeerd', voegden in zoverre iets toe, dat je je veel gemakkelijker kon concentreren. Dat werd tevens in de hand gewerkt, door het ontbreken van visuele en auditieve overbodigheden, die nogal eens aan talkshows op tv (daarom heten ze natuurlijk ook zo) worden toegevoegd. Over ijdeltuiterij van onder anderen tv-presentatoren wil ik het hier even niet hebben.

Nu had ik daar bij OBA Live van vrijdag 17 januari ook wel iets met de onderwerpen. Vooral met 'de situatie bij de dagbladen en wat daaraan te doen', besproken door de journalisten Marc Chavannes-op de foto rechts (NRC) en Martin Sommer (Volkskrant). Chavannes vindt, dat de publieke omroepen hun 'verdieping' (waaraan het nu ontbreekt) moeten zoeken bij de doorgewinterde dagbladjournalistiek. Uiteraard voor meer dan een bescheiden aftiteling. Met dat laatste heeft de Volkskrant, die wel eens heeft samengewerkt met de VPRO een redelijk bittere ervaring, meldde Sommer, die dat overigens geen reden vond, om het idee van Chavannes te bestrijden.

Inclusief de vaak originele benaderingen van MaX Pam, heb ik tijdens dit uurtje radio, dat ook een beetje tv is, op het puntje van m'n stoel gezeten.

Zie ook: Mediacontact met het vaderland



(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

Mediacontact met het vaderland

Als je, zoals ik, máánden in het buitenland zit en op je domicilie over breedband-internet beschikt, dan ga je dat medium, zeker als je journalist bent, zoals ik, natuurlijk onderzoeken op zijn nieuwste mogelijkheden tot contact met het vaderland.

Bij mij ging dat gepaard met zorgvuldige voorbereidingen, zoals het nemen van een drietal online-abonnementen op dagbladen, twee landelijk, één regionaal, alledrie 'kwaliteits', want ik zie niet in, waarom landelijke bladen zich zo'n titel wel mogen aanmatigen en een goeie krant met een verspreidingsgebied van beperktere omvang niet.
Tevoren was bekend, dat ik de Spaanse televisie zou kunnen ontvangen (waaraan ik gezien de taalbarrière weinig heb) plus de BBC, CNN en een aantal andere Engelstalige zenders via een satellietontvanger. Voor het NOS Journaal en programma's als Pauw en Witteman, respectievelijk De Wereld Draait Door, ben in aangewezen op Uitzending Gemist, een site die misschien gemakkelijk navigeerbaar lijkt, maar dat in de praktijk niet is. Bovendien doet de NOS rare ding'n. Achter de link NOS Journaal 24, die dus pretendeert continu het laatste journaal te vertonen, gaat bij voorbeeld ook, zonder dat je daar op uit bent, het Jeugdjournaal schuil. Een ongewenste koppeling en ik heb dat de redactie ook per email laten weten. Toch mooi dat je op die manier je ergernis kunt ventileren.

Radio beluister ik al járen via internet. Met enkele klikken krijg je elke gewenste zender live streaming binnen. Nog niet zo lang geleden wilde dat nogal eens stotteren, maar daar is nu geen sprake meer van. Mijn Spaanse huiskamer klinkt als een Nederlandse! Nogal wat Nederlandse en Vlaamse radioprogramma's komen tot mij via podcastafleveringen die ik op een mp3-speler zet en 's nachts beluister als ik voortijdig wakker word. Ik vang daardoor meer op dan ik voorheen gewend was, mijn radiogebruik vrijwel beperkend tot 's morgens in bed en onderweg in de auto.

Komisch: Terwijl ik deze regelen tik, onder begeleiding van een walsje door Classic Radio, raakt de accu van mijn laptop leeg, met als effect dat het walsje blijft steken bij steeds dezelfde maat en de cursor van mijn tekstverwerker eveneens op afbetaling begint te werken. Gauw weer aan de infuus. In een tweede stuk ga ik in op een enerverende ervaring: radio die ook een beetje tv is.
Foto: Theodor Holman en Max Pam tijdens een uitzending van OBA Live.



(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

donderdag 15 januari 2009

Nou ja, revanche

Met die sunset zou ik vandaag revanche nemen. Nou ja, revanche... Was ruimschoots op tijd aan het strand, maar ik weet nu zeker dat 'de zon in de zee zien zakken' op dit punt aan de Costa Cálida midden januari niet meer kan. Er ligt 'n rotskust in de weg. En Turiddu constateerde al, naar aanleiding van mijn actie van gisteren, dat een zonsopkomst, door weer andere bergen er fotografisch gezien ook niet in zit. De atmosfeer werkte trouwens ook niet mee, maar qua sfeer mocht dat de pret niet drukken.


(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

Het knettert en het vonkt


Vriend Joop is een van de tienduizenden Nederlanders, die momenteel dan wel niet door de griep is geveld, maar wiens kwaliteit van leven daardoor wel is aangetast. Hij mailt: Om toch met iets bezig te zijn ben ik weer wat met de plasmabollen aan het experimenteren.
Een bol is gevuld met neongas(rood), de andere met argon (blauw).
Dit filmpje is het laatste uit een serie van 9. steeds met andere condities, vandaar de vocale ondertiteling.
De bedoeling is om met zo weinig mogelijk energie (spanning en stroom) de bol te laten functioneren.
Over het resultaat ben ik best enthousiast.
Op het filmpje is de blauwe bol aangesloten op de electrische voeding.
De andere lag er tegenaan ( nergens op aangesloten) maar begon spontaan mee te vonken.
Dat gaf dit spectaculair resultaat.
Wel een beetje Yuri Gellerig.
Ach, het houdt me van de straat, zegt Marika, die dat gevonk helemaal niks vindt.



(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

woensdag 14 januari 2009

Net te laat

 
Costa Cálida 14 januari 2009, 18:10 uur. Net te laat om de 'son in de see te sien sakke'. Morgen beter.
(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl
Posted by Picasa

Bussen

Blijf ik bussen?
De provincie Noord-Brabant, het Regiobestuur Eindhoven en natuurlijk busmaatschappij Hermes die eigenlijk Connexxion is, zien dat graag. Die hebben mij als 65-plusser als het ware de bus ingeduwd met een vijftien-strippenkaart voor 4,50 euro – 30 ct per reis, blijft ’n uur geldig, overstappen mag. Dit dus onder het motto ‘Je blijft bussen’.

Zo nu en dan moet ik voor controle in het Eindhovense Catharinaziekenhuis zijn. IJs en weder dienende, gaat mijn voorkeur dan uit naar de fiets. Twaalf kilometer langs een best wel aardige route over Acht en Woensel. Snijdt het gezondsheidsmes aan twee kanten, om het maar eens paradoxaal te zeggen.

Maar intussen is het busvervoer in de regio Eindhoven, recentelijk van de BBA goeddeels overgenomen door Hermes, flink verbeterd. Over de vrije busbaan achter mijn appartement in Best West rijdt nu zowat elk kwartier een bus van de nieuwe Lijn 145, een fonkelnieuw vervoermiddel, volgestouwd met electronica en lcdschermpjes Een beschaafde vrouwenstem kondigt elke volgende halte ruimschoots op tijd aan. De bus rijdt elke werkdag van half zeven tot elf uur ’s avonds tussen station Best en station Eindhoven, via Legerplaats Oirschot, de luchthaven, het Winkelcentrum Woensel en het ziekenhuis. Je zou het niet zeggen, maar Best-Cathrien doet-ie in pakweg 40 minuten. Daar valt niet tegenop te fietsen.

En nu de praktijk. Het is een perfect middel tegen onthaasting. Wat zeg ik, het is rustgevend. Vooral in de spits, als je over Eindhoven Airport glijdt, en met open mond kijkt naar wat dáár tijdens de booming van de economie uit de grond is gestampt. Al die hoge kantoorflats, waarvan de ramen bij het ochtendgloren oplichten. Wanneer zouden die lichten noodgedwongen uit worden gedaan? Het is nog geen 2010, als volgens zeggen 't zout door 't zoet zal worden vervangen.

Tijdens deze spits zit ik met ’n stuk of vier anderen in de bus, onder wie één met bestemming Vertrekhal. De bus zal toch nog door wat meer mensen ontdekt moeten worden, wil ze de populariteit van die van bij voorbeeld De Lijn in Vlaanderen evenaren. Ik heb het idee dat de voorlichting van overheid en vervoersbedrijf toch nog ietsje nadrukkelijker kan. Bij het ingaan van de nieuwe dienstregeling, op een zondag in december, was het promotioneel ‘vrij reizen’ in de regio Eindhoven, maar echt veel meer dan wat posters aan lantaarnpalen heb ik daar niet van gemerkt.

De website, die nu eens Hermes en dan weer Connexxion heet, zou wel wat strakker kunnen. Het is een ware doolhof. Weliswaar nodigt ze uit, je persoonlijke busboekje te maken, in de praktijk vergt dat veel te veel gepuzzel. Ik heb zelfs nog met de klantenservice van Hermes gebeld, omdat een dienstregeling in pdf-vorm volgens mijn systeem ‘corrupt’ was. Gelukkig betekent een doolhof dat er ook omwegen zijn om er te komen. Maar dat vergt dus wel enige internetervaring plus geduld.

Over die rit van Best naar het ziekenhuis, wil ik nog één ding kwijt: Omdat menige halte niemand opstapt, rijdt de bus eraan voorbij. Daar is niks mis mee, tenzij dat minuten te vroeg is. Je zult maar met een zware koffer van Eindhoven Airport naar de Luchthavenweg zijn gelopen en de bus voortijdig zien doorrijden. Op grond van ervaring kan ik dit wel een onhebbelijkheid van Connexxion noemen.

Gesproken column Omroep Best 14 januari 2009



(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

dinsdag 13 januari 2009

Mediasprookje

Een door minister Plasterk ingestelde commissie onder leiding van Elco Brinkman en verder bemand en bevrouwd door mensen uit de mediawereld, moet onder meer bekijken, hoe informatie van kranten op internet beschermd kan worden. Als je het mij vraagt (dat doet natuurlijk niemand, dat weet ik ook wel), kán die informatie niet beschermd worden, anders dan met de auteurswet in de hand. Dus niet anders dan in de situatie, zoals die nu bestaat.

Nieuwsmedia zijn er om te publiceren. Daarna kunnen ze worden geciteerd, wat iets anders is dan worden overgeschreven. Waar kranten gelukkig niet tegen kunnen worden beschermd, is tegen kritiek, correctie en aanvulling. Een van de zegeningen van het internet is, dat de monopoliepositie van de reguliere media die in stand werd gehouden door de onbereikbaarheid van de produktiemiddelen voor de 'gewone meningsuiter', daardoor is doorbroken.

Het verhaal dat professionaliteit alleen bij die oude media te vinden zou zijn, is een sprookje dat door de (potentiële) bedienaren van die media stelselmatig wordt doorverteld, maar dat daardoor niet meer wordt dan een sprookje. De commissie Brinkman kan haar energie beter aan iets anders besteden.


(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

Carmen

Dit is de Spaanse Marion de Hond, de weervrouw van Esp 1, die elke avond om 10 uur - tegen de tijd dat de Spanjaarden hun eerste oprispingen krijgen van de maaltijd - bezit neemt van de huiskamers. Als een wervelwind kun je wel zeggen. Ik weet (nog) niet hoe ze heet, daarom noem ik haar maar Carmen, want ze vertoont over de hele linie de tekenen van hartstocht, zoals Bizet die in zijn operapersonages heeft gelegd.

Als de meeste Spanjaarden, praat Carmen in zo'n enorm rap tempo, dat het je de moed ontneemt, ooit nog eens aan het leren van die taal te beginnen. En dat met een mimiek, die wel ontleend lijkt aan een balletchoreografie. Ze danst over het scherm, van links naar rechts, van boven naar beneden en omgekeerd. Nu is dat ook bittere noodzaak. Spanje is een groot land, met enorme klimaatverschillen. Vergelijk de temperaturen op het scherm maar eens. Dat moet allemaal worden besproken en toegelicht.
Volledigheidshalve: Wij zitten in het zuid-oosten, aan de kust van de provincie Murcia, de Costa Calida. Zojuist nog langs de zee gewandeld. Kalme branding, lekker zilt luchtje.

Meer foto's, recentelijk gemaakt in Spanje:
Spanje09

Spanje09_2

(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl

Bedenkelijke baasspeler

Terwijl Nederlandse media niet eens de moeite nemen, hun afnemers uit te leggen waar RWE voor staat (Rheinisch-Westfälische Elektrizitätswerke, dus) was mijn collega Sante Brun behoorlijk visionair bezig, toen hij het op 8 januari al had over de aanstaande overname van Essent. Lees die column er nog maar eens op na en anders deze ijzersterke opmerkingen daaruit: 'Met Duitsland hebben wij nog de beste verhoudingen, ik heb enorm vertrouwen in de huiselijke moederlijkheid van Angela Merkel, maar wie een beetje verder teruggaat in de geschiedenis weet dat er zó een opvolger klaar kan staan die al die innige warmte gauw aan de kant doet en zijn ware aard laat zien. Bukt Nederland niet? Dann kein Strom!'
In de napraterij over de interna-
tionali-
sering van onze energie-
bedrijven - meer valt er niet meer (aan) te doen - valt het woord verkwanseling. Nuon schijnt de volgende patiënt te zijn, als we de Wegener couranten mogen geloven. Aanvankelijk koesterde ik nog de illusie, dat de provincie Noord-Brabant (voor 31 procent eigenaar van Essent) nog wel op haar tellen zou passen, maar ik had beter kunnen weten. Wie zich een florissant uiterst verbruikersvriendelijk bedrijf als de provinciale PNEM, met (als vrucht van een goed management) de laagste tarieven van het land zonder protest laat aftroggelen, heeft daarmee een stap gezet, die als het begin van het einde kan worden beschouwd. En Van der Hoeven dan? Had die geen vinger in de pap? Ach, het opgeklommen mulomeisje met haar tenenkrommend nonnetjesaccent, staat weer eens met de mond vol tanden. Schooljuffrouw blijf bij je krijtbord.Het kinderachtig gedoe van de bestuursvoorzitters bij de presentatie van de overname (de Duitser met een oranje das, de Nederlander met een kermis-windmolentje) lijkt me tekenend voor de mate waarin wij als consumenten en feitelijke eigenaren serieus worden genomen.

Intussen wordt duidelijk dat we met die RWE een baasspeler met een hoogst bedenkelijke milieureputatie hebben binnengehaald. Kerncentrales bouwen op een breukvlak van de aardkorst, om maar iets te noemen, vernam ik via de Wereldomroep van een mevrouw van Greenpeace. Wat gaat er nu met de kerncentrale in Borssele gebeuren? De Zeeuwen zijn er terecht niet gerust op. Donkere wolken pakken zich samen. (Zie ook reactie 1 van de auteur van dit blog.)


(Terug)naar hhBest.nl
Email: manieren@hhbest.nl