dinsdag 16 januari 2018

Klapsigaar

Een Brabantse grootbrouwer heeft een carnavalsvierder ingehuurd om via een handtekeningenactie gedaan te krijgen, dat carnaval tot nationaal feest zal worden verheven. De man presenteert zich martiaal als de Argentijns/Cubaanse revolutionair Che Guevara – niet bepaald een carnavaleske figuur, als je het mij vraagt.  Een kolossale havana zou helpen, of nog liever ‘n klapsigaar.

De regionale pers, die tussen de natte sneeuwbuien en oprukkende wolven zonder schaapskleren door ook maar weinig meer heeft dan Blauwe Maandag, vervolgt de reeks verhalen over deze carnavalsmissionaris met de triomfantelijke mededeling dat het aantal petitionairs zo ongeveer de 100.000 heeft bereikt, met andere woorden de Haagse politiek zal er niet omheen kunnen. En de brouwer maar brouwen.

Reacties los maken via Facebook is tegenwoordig een fluitje van niks, zeker als er niet nagedacht hoeft te worden. Tik-tik-enter en klaar. Zo kan een grap bloedserieus worden of, beter gezegd, lijken.

Zo gemakkelijk gaat dat natuurlijk niet.

Nationale feestdagen zijn in dit land precies wat de woorden zeggen: feesten, die door het hele volk worden gedragen. En daarover wordt de laatste jaren flink gekissebist. Immers, is het wel eerlijk, aan Pinksteren, waarvan bijna niemand meer weet wat het betekent, een vrije maandag te wijden en de islamitische broeders in de steek te laten met hun Suikerfeest? En dan is er ook nog de Bevrijdingsdag, die tot veler ergernis maar eens in de vijf jaar geldig is. Bestaat trouwens het begrip ‘algemeen christelijke feestdagen’ nog? Ja zeker, zie Goede Vrijdag, al is dat tegenwoordig vooral een dag om in de file te gaan staan naar de vakantiebestemming.

Zou ik bijna de voorjaarsvakantie, op z’n Hollands krokus-, vergeten, die door de scholen in Brabant wordt ingezet met ja, precies, carnaval.

Ik heb, kortom, volop redenen om een lange feestneus te trekken naar de brouwer en z’n fop-Che. En, nee, ik begin geen tegen-enquête, al helemaal niet op Facebook. Nergens voor nodig.

(Gesproken column Omroep Best, 17.01.18, 18:10 uur.)

zaterdag 13 januari 2018

Wildplasser kan z’n gang gaan, als-ie maar man is

Dat weten we dus ook weer. In Amsterdam kan de wildplasser voortaan z’n gang gaan, als-ie maar man is. Het is levensgevaarlijk als je met je zatte kop in een gracht gaat staan plassen. Je bloed is dunner door de alcohol en dat heeft negatieve invloed op je hersens. Je kunt natuurlijk ook gewoon je evenwicht verliezen. Heel wat wildplassers zouden daardoor het leven hebben gelaten. God straft onmiddellijk.

Maar daar gaat Amsterdam dus iets aan doen: de kades zullen zodanig worden aangepast dat het risico van fataal wankelen en verdrinking sterk wordt gereduceerd. Kom lekker zuipen in Amsterdam, daar verzuip je niet. Wildplassen wordt hier – althans in deze zin – niet bestraft. En anders zijn er wel de krullen en andere pisbakken. Voor mannen.

Hiermee wordt de vrouwen wel het bloed onder de nagels uitgehaald. Hoor ik daar het tandengeknars van Geerte Penning, die in 2015, in hoge nood verkerend een plasje deed in een hoekje van het Leidseplein en werd beboet? Hetgeen door de rechter werd ondersteund.

Weet je waar het op lijkt? Op dat idiote idee van de gemeente Wijk bij Duurstede: jongeren belonen als ze geen schade met vuurwerk aanrichten.

vrijdag 12 januari 2018

Nuenen dwers

Er bestaat een vergeten gezegde over de mentaliteit van de inwoners van Nuenen: Nuenen dwers. Tegendraads dus. Een spoor van deze recalcitrantie trof ik deze week aan in een openingskop van het Eindhovens Dagblad. '’Opgelegde fusie werkt averechts.’ Lezers van deze krant weten onmiddellijk waar dit op slaat: een herindeling van gemeenten in Zuid-Oost Brabant, waarbij de gemeente Nuenen, Gerwen en Nederwetten bij Eindhoven wordt gevoegd dan wel samengaat met de eveneens aangrenzende gemeente Son en Breugel. Nuenen ligt in alle opzichten dwers.

Nuenen c.a. is allang niet meer het landelijke dorpentrio van Vincent van Gogh, maar sinds bijkans een halve eeuw een riante woongemeente vol nieuwkomers binnen de agglomeratie Eindhoven, aan wie de klassieke dwarsheid vreemd is. Er zijn onder die inwoners onlangs enquêtes gehouden over een eventuele fusie met buurgemeenten. Van één van die onderzoeken, begin december ingesteld in opdracht van de provincie Noord-Brabant, is bij mijn weten de uitslag nog niet bekend; de andere, uitgevoerd door het ED, wijst – hoewel volgens erkenning van de krant niet representatief – op een voorkeur voor een samengaan met Eindhoven. Wat een wonder, Nuenen is de laatste jaren allesbehalve een toonbeeld van bestuurskracht. De provincie vindt dat ook en heeft dan ook wat de gemeentelijke herindeling betreft, de regie in handen genomen.

Luisteren naar de burger is in de doorsnee gemeente  niet de sterkste kant van bestuurders en raadsleden. Wel woorden (verkiezingsprogramma’s), maar geen daden. Los daarvan, waarschuwingen onder meer van de burgemeester van Son en Breugel, dat weigering om de zelfstandigheid van de gemeente ter discussie te stellen, zal leiden tot dwang van bovenaf, worden zonder gedegen argumenten in de wind geslagen. Terzijde: Best miste op het cruciale moment van de gedachtenvorming (op uitnodiging van de provincie) over dit onderwerp de inspiratie van een burgemeester.

Nuenen heeft er nu het volgende op gevonden. Hij heeft opeens weer voldoende bestuurskracht. Ik citeer maar weer eens het ED (11.01.18): ‘Het Nuense college van B en W concludeert op basis van nieuw onderzoek dat het argument om de gemeente op korte termijn op te heffen, is verdwenen. Een gedwongen fusie van de gemeente kan zelfs averechts uitpakken voor de bestuurskracht in de regio.’

Averechts. Ik vind op encyclo.nl maar liefst zes definities van dit woord, waaronder verkeerd; links; lomp; de averechtsche zijde, de keerzijde, ommezijde. Wat bedoelt Nuenen nou eigenlijk? Wil die gemeente alleen maar dwers zijn? Of is haar toelichting dat de gemeentelijke herindeling ‘de hele regio aangaat’, afdoende? Nuenen gaat zo ver, dat hij die regio oproept nog eens naar ‘de bestuurskracht van alle gemeenten te kijken.’

Terug naar af? Een herhaling van de qua uitslag  uiterst voorspelbare discussie per gemeenteraad, zoals die afgelopen zomer is gevoerd? Ik denk dat Nuenen dat wel kan vergeten. Zelfs al zou zo’n hernieuwd debat opleveren, wat die gemeente denkt (de wens is de vader van de gedachte) dan nog: het gaat in deze turbulente tijd om veel meer dan om individuele bestuurskracht.

woensdag 10 januari 2018

Rokertje? Ja gezellig!

rokenGek dat ik bij roken nog altijd denk aan ‘gezelligheid’. Laat ik het maar meteen bekennen: ja ik rook. Drie sigaren (senoritas) van een goed merk per dag. Buiten, op het terras. Inhaleren doe je niet bij sigaren. Wees gerust, ik ga niet doorfilosoferen over de versleten slogan ‘een tevreden roker is geen onruststoker’. Ook niet over Van Rossum’s Troost; het pakje tabak waarop je een zeventiende-eeuwer een man in een schandblok een aarden (goudse?) pijp ziet toesteken.

Noch heb ik me ooit laten inspireren door stoere cowboys om een bepaald merk sigaretten te gaan roken. Maar de herinneringen aan ‘gezellie’ en de anekdotes daaromheen, blijven me bij. Als tegengif voor het fanatisme, waarmee het roken naar de krochten van de hel wordt verwezen.

Ooit was het doodnormaal, als je een afspraak met een tot dan onbekende had in een of ander etablissement, elkaar ‘n pakje sigaretten, met eentje er alvast half uitgetrokken, voor te houden. Het ijs was dan gebroken. Het bekertje uitnodigend op het salontafeltje (jaja, muffig en kneuterig) of het wijnglas met rookwaar op het blad van de ober bij recepties.

Plaatsvervangende schaamte bekroop ons, als dan een wat oudere collega zijn brandende bolknak achter zijn rug verborg en de ober vrolijk toeknikte: ‘Ha een sigaar, dank u!’ Maar het was wel grinniken.

Het hierbij geplaatste plaatje met Paul Newman plus sigaar tussen de ‘grijnzende’ tanden hoort bij een YouTube-kanaal met deunen van Scott Joplin. Gezellig toch? Geen vies woord hoor. 

dinsdag 19 december 2017

De knipperbol hoeft niet, maar…

Wel eens gehoord van de knipperbol? Dat is een zwart-witte paal met, jawel, een knipperend verlichte bol die het autoverkeer ten overvloede moet waarschuwen bij de nadering van een voetgangersoversteekplaats, minder officieel zebrapad genoemd. In het midden van de vorige eeuw is met die knipperbol in ons land geëxperimenteerd, maar uiteindelijk heeft ze geen voet aan de grond gekregen. Zo wel in Engeland. Ze hebben daar wel meer voetgangers beschermende verkeerstekens, zoals het waarschuwingsbord waarop twee oude mensjes, meestal geplaatst in de buurt van bejaardenhuizen en zo: elderly people.

In Best lijkt de gemeente niet zoveel op te hebben met de zwakke verkeersdeelnemer. Ik schrijf lijkt, want er mag dan sinds 2014 regelmatig discussie zijn over het verwijderen van zebrapaden in het dorp, men gaat daarbij niet over een nacht ijs. Tevoren worden wel degelijk instanties als de politie en Veilig Verkeer Nederland ingeschakeld om de ‘wenselijkheid en de veiligheid’ van bestaande oversteekplaatsen, in relatie tot het autoverkeer ter plaatse te toetsen. Zoals onlangs bij de uitmonding van de Prinses Margrietlaan op de ontsluitingsweg Heivelden Zuid, tegenover onder meer het Heikantpad – een fietspad dat langs basisscholen en het winkelcentrum Heivelden loopt. Op grond van de bevindingen van die advies-instanties is het daar liggende zebrapad over Heivelden Zuid verwijderd.

Via CDA-raadslid Paul Gondrie kreeg ik de volgende informatie over het ‘voortraject’:
‘De verkeersadviseur van de politie heeft naar de situatie gekeken en kwam tot het volgende slotsom: Het uitzicht van het verkeer dat vanaf de Ringweg de oversteek en de zebra nadert wordt beperkt door in de weg gelegen bocht in combinatie met de langs de weg staande plattegrond, bomen en bosschages. Vanaf de Margrietlaan is het zicht voor de overstekende fietsers en voetgangers eveneens beperkt. Overstekende fietsers moeten  voorrang verlenen aan het verkeer dat over Heivelden-Zuid de kruising nadert. Datzelfde verkeer moet echter voetgangers en bestuurders van een gehandicaptenvoertuig voor laten gaan. Dit geldt ook voor voetgangers die te voet een fiets aan de hand meenemen.’

Uit de aanvullende informatie blijkt, dat er niet ‘over ons, zonder ons’ is beslist, zoals ik aanvankelijk dacht: er is formeel een ‘verkeersbesluit’ genomen, waarop belanghebbenden tevoren gedurende zes weken konden reageren. Niemand deed dat. Vraag: heeft de aankondiging soms op de overheidspagina Best Informatief in het weekblad Groeiend Best gestaan? Jammer dan, want die pagina is door opoffering van de leesbaarheid aan het design (een heel dun lettertje op een witte achtergrond) een uitnodiging om snel door te bladeren.

Hoe het zij, ik vind de redenering waarop het verwijderen van het zebrapad van Heivelden Zuid is gebaseerd, weinig overtuigend. Ze gaat teveel uit van de zichtbaarheid voor de automobilist. Die is echt wel beter te waarschuwen en anders kiest men maar voor een oplossing als even verderop op Heivelden Zuid, ter hoogte van de scholen: een totaal beschermde oversteekplaats voor voetgangers èn fietsers. Verkeersremmend? Des te beter.

Ik ben me ervan bewust dat het hier beschreven voetgangersprobleem bij lange na niet zo ernstig is als dat op de gereconstrueerde Hoofdstraat/Nazarethstraat in het centrum van Best. De vele bejaarden die daar in de directe omgeving wonen, moeten zich daar regelmatig het vege lijf zien te redden; de maximum snelheid is daar 30 km. Jaja.

Naar aanleiding van het opheffen van de zebra’s in de verkeersader Willem  de Zwijgerweg in 2014 verscheen een oekase op de website van de plaatselijke politieke partij Best Open. Die partij ging vervolgens mee regeren en de discussie liep dood.

dinsdag 12 december 2017

Code rood en zo

Over de sneeuw wilde ik het eigenlijk niet hebben. Daar heeft immers iedereen deze week al z’n zegje over gedaan. De euforie over het fenomeen is iets typisch van deze tijd. Het komt natuurlijk ook door de kleurencodes die nu door het KNMI aan het weer worden gegeven. Rood is rampzalig, hebben duizenden ondervonden, die de raad om thuis te blijven hebben gelaten voor wat ze was. Ik ken iemand die bij code rood 20 km met een oud autootje moest rijden naar een afspraak met het UWV in Tilburg. Maar met die instantie was geen land te bezeilen. Ze moest en ze zou! Ja, ik heb makkelijk praten als pensionado. Maar je kunt natuurlijk ook een snipperdag opnemen, zoals een schoonzoon van mij maandag deed.

Wij hebben eigenlijk stijf geluk gehad, want kwamen zaterdagmiddag per vliegmachien terug van Lissabon op Eindhoven Airport. Niks sneeuw en we stonden nog geen vijf minuten buiten of daar kwam buslijn 20 naar Best er al aan. Zette ons praktisch voor de deur af. Vliegen geeft me tegenwoordig altijd een schuldgevoel, vanwege de enorme hoeveelheid co2 die per passagier de lucht in wordt gestuurd; ik verschaf me dan het alibi door te zeggen: dat toestel vliegt toch al, of ik er nou in zit of niet. Struisvogelgedrag.

Over co2 en fijnstof gesproken, Eindhoven is van plan, de binnenstad totaal af te sluiten voor autoverkeer, om de Europese normen te halen. De blokkade van de Vestdijk is dus nog maar het begin. Mij zul je de noodzaak van deze maatregelen niet horen bestrijden, maar toch heb ik de indruk, dat we weer bezig zijn, het braafste jongetje van de klas te worden.

We waren, zoals gezegd in Lissabon. Vanuit de hotelkamer hadden we, tijdens de spits een perfect uitzicht op de Avenida Republica, praktisch tegen het centrum aan. Dat wil zeggen: onafzienbare rijen personenauto’s in beide richtingen. Stoppend en optrekkend, want het wemelt er van de verkeerslichten. En aan die parade kwam geen einde, want rond 1 december trekt volgens de receptionist van het hotel ‘heel Portugal’ naar de hoofdstad, voor onder meer een bezoek aan de met kermisattracties gelardeerde kerstmarkten.

In de havenstad Porto, 300 kilometer naar het noorden, waar we eerder verbleven, was het qua verkeer trouwens niet veel beter. Portugal heeft nog heel wat voor de kiezen, wil het even braaf zijn als Nederland.

dinsdag 28 november 2017

Einde politieke poppenkast?

Komt er nu een einde aan de politieke poppenkast rond de Bestse burgemeester Anton van Aert? Dat is volgens mij pas het geval, zodra de gemeenteraad de procedure in gang heeft gezet naar de benoeming van een opvolger per 1 september 2018. Dat is belangrijker dan de vraag, wanneer de heer Van Aert terugkeert om het restant van zijn eerste ambtstermijn van negen maanden vol te maken. En, raad, bepaal dan meteen even, hoe voortaan om te gaan met dat vermaledijde artikel 71 van de gemeentewet, dat de woonplaats van de burgemeester regelt.

Want waren de reacties van de fracties in de openbare vergadering van maandag over het onderwerp tamelijk voorspelbaar,  schokkend vond ik de mededeling van Jongerenpartij JO dat in 2012 een ‘goeie tegenkandidaat’ voor het burgemeesterschap moest afhaken, omdat hij/zij niet uit de voeten kon met de onwrikbare eis van de raad dat men zich in Best moest laten inschrijven. Lekte JO hier uit de Vertrouwenscommissie? Het zij zo, wee degene die daarover nu weer in de kramp schiet.

De VVD constateerde dat ‘de media soms verhelderend, soms verwarrend’ te werk waren gegaan, daarbij de reguliere ‘pers’ en de sociale media op één hoop gooiend. De belangstelling voor deze raadsvergadering was opvallend gering en dat verbaast me eigenlijk niet: er is in die media – tot zelfs op buurtapps – heftig op de kwestie gereageerd, waaraan ik de indruk heb overgehouden dat de doorsnee ingezetene niet bereid was, zich echt in de in en outs te verdiepen. Aan de reguliere media heeft dat in elk geval niet gelegen, eerder aan het gebrek aan transparantie van het gemeentebestuur.

Overigens kan de burger zich ook verbazen over de afwezigheid, maandagavond, van het merendeel van de wethouders. Het kan zijn dat het hun portefeuilles niet raakte, maar voor een raadsdebat over hun collegevoorzitter mag van hen toch wel enige belangstelling worden verwacht?

En ronduit lachwekkend vond ik de reactie van de PvdA, die meende, te kunnen volstaan met de afwezige burgemeester met jij en jou bemoedigend toe te spreken, als was het op een partijcongres. Inhoudelijk stelde dit betoog niets voor, zomin als dat van pakweg een halfjaar geleden, toen na een ‘liefdesaffaire’ binnen het college gauw even voor ‘n half jaar een nieuwe PvdA-wethouder moest worden benoemd.