zondag 17 februari 2019

Kritisch maar niet té

Het CU-raadslid Aaldert van der Vlies in Best liet zich rond de laatste jaarwisseling in ‘n soort dankwoord aan het adres van de redactie van het weekblad Groeiend Best voor de hem regelmatig toegewezen ruimte ontvallen dat hij van de redactie ‘best kritisch mocht schrijven, maar niet té kritisch’.

Het hier gehanteerde criterium is te lachwekkend om het toch al sleetse, want te pas en te onpas gebruikte begrip ‘vrijheid van meningsuiting’ van stal te halen. Je zult maar aan een ‘einddesk’ zitten, zoekend naar de maatstaf voor al dan niet aanvaardbare mate van  kritiek.

Ik moest aan dit geval denken, toen ik las dat de plaatselijke toneelgroep De Narrekap een productie voorbereidt in het kader van het 200-jarig bestaan van de gemeente Best. Daarvoor krijgt ze de beschikking over een ruimte in de voormalige, inmiddels tot monument verklaarde schoenenfabriek van Bata. Het stuk zal ook gaan over de Bata, het van oorsprong Tsjechische bedrijf, dat van grote betekenis is geweest voor onder meer de economische ontwikkeling van Best. Voorwaarde is wel dat de voorstelling ‘positief zal zijn over de Bata.’

Leven we in 2019 of in 1967? Dat laatste jaartal is niet willekeurig gekozen, want toen kreeg Bata te maken met de eerste grote werkstaking in Nederland sinds de Tweede Wereldoorlog. Met een aandacht van de landelijke media die toen zijn weerga niet kende. Het stakingsrecht bestond al wel, maar was – ook qua jurisprudentie – krakkemikkig; de Sociaal Economische Raad (SER)treuzelde met een advies over een herziening van dat recht, een reden voor de Tweee Kamer om de toenmalige Minister van Justitie het vuur na aan de schenen te leggen. En Bata probeerde via de rechter het stakingsparool van de vakbonden van tafel te vegen.

Deze andere kant van de Bata-medaille zullen we dus in het jubileumstuk moeten missen, want ‘niet kritisch, laat staan té’.

woensdag 13 februari 2019

Pyrrusoverwinning?

Een Pyrrusoverwinning is een zege, die achteraf wel eens verloren zaak zou kunnen blijken. Jammer – voor de gemeente Nuenen – dat ik zo’n overwinning zie aankomen, nu het zo goed als zeker is dat Provinciale Staten van Noord-Brabant op 22 februari een fusie van deze randgemeente met Eindhoven zullen afwijzen. 

Het provinciale college (PS), dat die beslissing eind vorig jaar op de lange baan schoof, is langs democratische weg (via een petitie die door 1500 Nuenenaren is ondertekend) gedwongen het  krikkele punt toch weer op de agenda te zetten. En coalitiepartner SP heeft eindelijk kleur bekend in die zin dat zij samen met de oppositie VVD, CDA en D66 het nakijken zal geven. Eerder was er in Nuenen een referendum, waarbij 78% van de deelnemers voor nee tekende.

Waarom de klassieke Pyrrus van stal gehaald.? Omdat er in de regio Eindhoven op bestuursgebied iets moet gebeuren – weet men al meer dan een halve eeuw  -  en alle alternatieven, doorgaans gebaseerd op de idee samenwerken, ontoereikend zijn gebleken.

Natuurlijk kunnen de recente ontwikkelingen niet los gezien worden van de naderende verkiezing van PS.  SP-lijsttrekker Maarten Everling is daar tegenover het Eindhovens Dagblad duidelijk over, als hij zegt: ‘Er kan na 20 maart een coalitie komen die een fusie wel ziet zitten’ en – daar komt zijn toevoeging op neer – ‘wij zullen daar niet bijzijn’.

Zou het tot de kiezers in de regio Eindhoven doordringen dat het niet louter om Nuenen gaat? Los daarvan: er schijnt een nota over herindelingsvraagstukken aan te komen van de Minister van Binnenlandse Zaken. Ik herhaal maar weer eens: desnoods komt het van bovenaf.

maandag 11 februari 2019

CO2-verwarring

Mijn zoon, vijftig plus, reed zondag voor in een reusachtige, rode Amerikaanse pick up. Ik weet het merk niet eens, want dat interesseert me nauwelijks. Als het een jap is, geloof ik het ook.

'Zo, ben jij van de vroemm?'

Volgde het bekende heen-en-weer gepraat over CO2 en de klimaatverandering. Een discussie wil ik zoiets niet noemen. Vluchtig, in het voorbijgaan. Ik kwam te weten dat-ie een gastank heeft van 200 liter, momenteel te tappen à 59 cent. Met zo'n rijdende bom moet je niet in botsing komen.
Verder verklaarde die zoon zich klimaatscepticus. Dan zijn we gauw uitgepraat. Vorige week zag ik in een krant de zeventiende eeuwse filosoof Blaise Pascal citeren, die verklaarde het godsbestaan in het midden te laten, maar toch maar te bidden. Voor de zekerheid. Aardige vergelijking, vond ook mijn zoon.

Ik wil maar zeggen, dat het met dat CO2 en de opwarming van de aarde één en al verwarring is en dat speelt sommige ontkenners en met name politici, Trump voorop, in de kaart. Ik maak tegenwoordig op hhBest.nl limericks, omdat ik de illusie koester dat ik in die vijfregelige versjes best wel wat kwijt kan. Vorige week bij voorbeeld dit:

Als je het klimaat belangrijk vindt
En zo denkt nu toch ieder kind
Moet je natuurlijk demonstreren
Die ouwelui een lesje leren
Ga wel in vrije tijd door 't lint

Afdoende? Natuurlijk niet. Anderen hebben er terecht op gewezen dat het tienerprotest op het Malieveld, waarvan de geschatte massaliteit zweefde tussen de 10.000 en 15.000 jongeren, een vorm van imitatiegedrag was, gevoed door gebrekkige informatie. Ik geef het evenwel de leraar te doen, die kinderen wèl te voorzien van de waarheid over CO2, de klimaatverandering en de mate waarin de mens de veroorzaker is.

Maandag stond in de Volkskrant een groot artikel onder de kop Senioren tegen 'klimaatgekte'. Niet zomaar oude mannen zoals ik, maar gerenommeerde gepensioneerde wetenschappers. Zij vinden in elk geval 'dat we met draaien aan de CO2-knop het klimaat niet naar believen kunnen veranderen'.
Kijk, als ik meteorologen als Gerrit Hiemstra en Peter Kuipers Munnike onder meer op Twitter hun mini-analyses en waarschuwingen zie geven, dan ben ik uiteraard onder de indruk. Maar dan brengen die oude ingenieurs en technische hoogleraren me weer van mijn stuk.

Het blijft verwarrend en ik hoop dat we daar overheen komen, voordat de Randstad, Zeeland en Friesland onder lopen. Bidden helpt niet, voeg ik er maar voor alles zekerheid aan toe.

woensdag 30 januari 2019

Eerst leren, dan digitaliseren

Verschillende verhalen in het ED in de geest van ‘dring dat internet toch niet zo op’. Eén zelfs van een gepensioneerde ICT-er (geroutineerde computeraar) die heeft geprobeerd zogenaamde digibeten, onder wie ouderen, met de computer op gang te helpen. Het viel niet mee. En toch blijven de overheid en andere instanties, waaronder de banken, maar doorgaan met dat opdringen. Tenzij de politiek dat tegenhoudt – en gelukkig ziet dat er naar uit – verdwijnt eerlang het contante geld.

Intussen verloopt die digitalisering allesbehalve gladjes; hoe groter de organisatie, hoe vaker de storingen en het disfunctioneren. Zie onder meer de Belastingdienst en de Rabobank.

Waar ik me in dit verband mateloos aan erger is de voorkeur die de digit-bevorderaars aan de dag leggen voor aan telefoontjes en tablets gelieerde besturingssystemen als Android en Mac OS (Apple), vergetend dat veel mensen nog volledig georiënteerd zijn  – áls ze dat zijn  -  op de laptop of de pc, die op z’n best zijn uitgerust met Windows 10.

De gemeente Best  op haar website: Heeft u de Fixi-app al gedownload?  ‘Hiermee kunt u op een eenvoudige en snelle manier een melding maken. Van bijvoorbeeld een kapotte lantaarnpaal of een losse stoeptegel. Op www.gemeentebest.nl/melding-maken staan de links naar de apps die u gratis kunt downloaden.’ Troostprijs: ‘Op deze pagina op onze website kunt u ook nog gewoon een melding maken. Het melden via de Fixi-app is dus niet verplicht, wel gemakkelijk!’. Dat laatste bestrijd ik dan weer.

Ik vind dat Best, wellicht gestimuleerd door de Vereniging van Nederlandse Gemeenten, al te gretig in zee is gegaan met de app-maker Decos Information Solutions. Met mijn Android-tablet contact gemaakt hebbend met Google Play, waar Fixi beschikbaar is gesteld, springt onmiddellijk deze boodschap in het oog: ‘Deze app is mogelijk niet geoptimaliseerd voor je apparaat,’ gevolgd door het fatale: ‘Je apparaat is niet compatibel met deze versie.’

Dag Fixi. Ramp? Welnee, want gebruiker Remco Koedoot laat  weten: ‘Deze app pleegt een te grote aanslag op het geheugen van je apparaat.’ Ook dat nog.

En de zogenaamde rating (beoordeling door gebruikers) is genadeloos: Vijf sterren 8, vier sterren 2, drie 6, twee 17 en één ster 50. Dat zijn dus alleen maar de mensen die de moeite hebben genomen hun mening over Fixi te geven.

maandag 28 januari 2019

Energietransitie werpt z’n schaduw vooruit

De energietransitie werpt z’n schaduw vooruit. Niet in het minst bij het Midden- en Kleinbedrijf. Vrijdag wordt het pompstation, inclusief recent vernieuwde wasstraat en mini-super van de familie Van Kemenade in het centrum van Best van zijn Shell-elementen ontdaan. Eigenaar Peter (53) verhuurt het pand aan de Franse oliemaatschappij Total.

‘Wat moet ik anders,’ zegt Peter, die bevestigt dat het wel degelijk met ‘de lange termijn’ te maken heeft. De voortschrijdende elektrificatie. ‘Tegen dat zich allemaal heeft ontwikkeld, ben ik zeventig.’

Een kwestie van vooruitzien dus. De actuele situatiie vraagt helemaal niet om verandering. De Van Kemenades hebben in de loop van tientallen jaren een prachtige zaak opgebouwd, die loopt als een tierelier. Vader Harrie, al een eind in de tachtig, komt er nog vrijwel dagelijks en houdt zich fit met nog wat kleine karweitjes. Het is er altijd brandschoon, al klinkt dat voor een pompstation een beetje raar. Het familiebedrijf straalt de charme uit die een enthousiaste exploitatie met zich meebrengt en de vaste klanten zeggen de eigenaar dan ook als om strijd, dat ze het verdwijnen ervan heel jammer vinden.

Eens kijken, hoe concurrerend Total zich gaat opstellen, want de binding aan een sympathieke zaak is straks  wijlen.

vrijdag 18 januari 2019

Ikke, ikke

KRO-NCRV laat haar tv-programma’s de laatste tijd vooraf gaan door het aanbevelingszinnetje Laten we wat meer naar elkaar omkijken. Blijkbaar nodig.

In de krant staat vandaag een interview met een tv-maker. Ik lees doorgaans dat soort stukken niet, maar deze keer werd mijn aandacht getrokken door een prominent weergegeven opmerking van die man: ‘Nederland is in de war. We luisteren niet meer naar elkaar.’

Ikke, ikke. Een veelgehoorde klacht, vooral als het gaat over verkeersdeelnemers onder elkaar.
Om bij dat verkeer te blijven, je maakt dat ikke-ikke bijna dagelijks mee. De wielrenner, die voetgangers op een buitenweg tegemoet komt en roept ‘Van de weg af.’ Mensen die midden op de rijweg in een woonwijk staan te buurten en geweldig misbaar maken als je met je claxon voorzichtig aangeeft dat je er aan komt. Naast elkaar fietsende vrouwen die op een pad door de wijk naar bejaarde wandelaars roepen: ‘Achter mekaar lopen.’

‘Laten we wat meer naar elkaar omkijken.’ Er bestaat een toneelstuk van John Osborne, getiteld Omzien in wrok. Doe ik niet hoor. Loop of rij gewoon door.

PS. Of de duvel ermee speelt, draait Radio 4 vanmiddag Elgars Land of Hope and Glory. Maar ja, da's een andere soort chaos.

woensdag 16 januari 2019

Burgemeestersportretten als automatisme

Niet voor het eerst constateer ik dat het laten schilderen van burgemeestersportretten in Best een automatisme is, waaraan de gemeenteraad helemaal niet te pas komt en waarvan de kosten listig zijn verborgen in een totaalpost. In dat laatste is het gemeentebestuur een ware meester, getuige de geringe doorzichtigheid van de kosten van wethouderswisselingen in 2017-‘18.

Het Eindhovens Dagblad meldt vandaag prominent in zijn regiokatern dat de onlangs vertrokken en omstreden burgemeester Anton van Aert nu ook zijn conterfeitsel heeft gekregen.
Het maakt de verantwoordelijke  bestuurders allemaal niets uit. Of de burgemeester slechts enkele jaren waarnemer was (Kortmann), hij/zij onder vage motieven met de stille trom naar elders hopte (Demmers) of vertrekt na met de raad in de clinch te zijn geraakt wegens  niet voldoen aan de gemeentewet.

Benieuwd, welk raadslid zich nu weer geroepen voelt in het weekblad Groeiend Best te verklaren,  ‘de burger recht in de ogen te kunnen kijken’.